Plus

Gedode Mohammed Bouchikhi was 'een echte Amsterdammer'

Een vrolijke jongen, maar vooral een verantwoordelijke jongen. 'Een echte Amsterdammer,' zegt een van de medewerkers van het buurtcentrum over de afgelopen vrijdag gedode Mohammed Bouchikhi.

De politie zette de omgeving van de Grote Wittenburgstraat af na de moord op Mohammed Bouchikhi Beeld anp

Mohammed Bouchikhi werd 17 jaar geleden geboren in de buurt, hij groeide er op en vrijdagavond werd hij er, terwijl hij als stagiair jongere kinderen hielp, bruut vermoord.

Hij werkte bij de supermarkt een paar straten verderop. Daar zijn ze in shock.

Een van zijn collega's zegt dat niet iedereen altijd even hard werkt, maar dat Mo altijd zijn best deed. "Maar geen streber. Gewoon leuk, het was echt altijd fijn om met hem te werken. Hij lachte zacht, maar hij werkte hard."

In de buurt kent ook iedereen hem. "Dat dit Mo moet overkomen is oneerlijk, hij deed nooit een vlieg kwaad, hij hielp iedereen. Hij liep zelfs stage bij een buurthuis, hoe braaf kan je zijn? En dan word je doodgeschoten. Dit is bizar."

Weerloos
Een jongetje dat erbij was vrijdagavond liep zaterdagmiddag de hele dag rond op het plein bij de Albert Heijn.

De tranen staan in zijn ogen als hij vertelt hoe er werd geschoten en hoe zijn grote vriend Mo weerloos op de grond lag terwijl hij werd 'af­gemaakt'. "Ik zag het. Dat was fout. Mo deed nooit iets. Ik weet niet waarom hij werd dood­geschoten, ik kan dit niet be­grijpen."

De moeder van een vriendin van Mohammed kent hem al van kinds af aan. "Altijd rustig, hij luisterde goed naar zijn moeder. Mijn dochter is met hem opgegroeid, hij kwam bij mij over de vloer, maar dat was prima. Het was altijd leuk als hij er was."

Vertrouwen
Zijn oom Hassane Ouled Ali omschrijft zijn neefje op Facebook als lief en onschuldig. En geliefd in de buurt.

'Hij hielp onder andere oude buurvrouwen met het buitenzetten van hun vuilniszakken en had altijd een lach en een praatje voor iedereen. Hij was bezig met de toekomst en wilde graag een baan waarbij hij andere mensen kon helpen.'

Dat deed hij zeker, zegt een van de vaste vrijwilligsters van het buurthuis. "Hij was er vaak, een jongen op wie je kon vertrouwen, over wie je je geen ­zorgen hoefde te maken. Dat hij bij ons enkele dagdelen stage liep, was een zegen voor ons buurthuis."

Lees ook: Analyse: Oostelijke Eilanden frontlinie vuurwapengeweld en Nietsontziend geweld eist onschuldige levens

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden