Column

Frits Roeper

THEODOR HOLMAN

Dinsdag is Frits Roeper overleden. Frits was mijn leraar Nederlands op Het Amsterdams Lyceum.

Achteraf gezien was het zo'n leraar aan wie ik bijna alles te danken heb gehad. Hij opende nieuwe horizonten door in de klas Reve, Biesheuvel, Nescio voor te lezen. Hij liet je zien waarom Nijhoff en P.C. Hooft grote dichters waren, met regels waarom je kon lachen, al waren die niet altijd zo bedoeld (''Vandaag, jongelui, de erotische gedichten van P.C. Hooft'').

Bij Frits kwamen we thuis. Hij woonde in een boekenkast. Van zijn collega Marten Kircz kreeg ik gisteren een foto waarop hij als revolutionair in zijn huis was afgebeeld. Ik herkende alles: de boeken, de sigaretten, en niet te vergeten de drank.

Bij hem thuis werd ik voor het eerst dronken. Dat moet veertig jaar geleden zijn geweest. Frits had vroeger altijd wel een Caballero voor je als je niks te roken had. We waren zeventien.

Hij was een volstrekt vrije geest. Hij nam ons mee naar de kroegen in De Jordaan. Hij vertelde over zijn studenten­leven in Groningen, waar hij maar met moeite afscheid van had genomen. Hij liet trots de foto's van hem en Seth Gaaikema zien. In latere jaren zag ik hem 's zomers vaak in Ajaxoutfit door de stad lopen, en ook heb ik hem eens tegen Kerstmis met een kerstmuts op betrapt.

En maar praten en praten, en lachen, en drinken. Een persoonlijkheid. Een man met een haast enge eruditie. Een boekenliefhebber die echt kon genieten van de Nederlandse literatuur.

Frits had kanker. Marten Kircz schreef me: 'Zoals je waarschijnlijk wist, heeft koning kanker zich vijf jaar geleden bij Frits vervoegd. ''Tja,'' riepen alle medici uit zijn vriendenkring, ''dat was te verwachten na een leven vol rook en drank.'' Een knappe professor in de snijkunde stelde 'een kleine operatie' voor, waarop de dialoog volgde:

''Dan haalt u zeker ook een stuk van mijn tong weg?''
''Ja, dat klopt.''
''Dan gaat het niet door!''
''Maar meneer, weet u wel dat...''
''Ja, zo is het wel goed: die tong is mijn enige wapen en daar blijft iedereen van af!''

Vervolgens zei de anesthesist, toen de professor weg was: ''U hebt volkomen gelijk, het gaat altijd fout met die ingrepen bij de tong.''

Een mens kon zich geen betere leraar Nederlands wensen. Ik had hem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.