Plus Ten Slotte

Freek Hagedoorn (1935-2018): Zorgzaam, maar soms ontzettend boos

Paradijsvogel Freek Hagedoorn, op de Wallen en in de Nieuwmarktbuurt kende iedereen hem. Markant gekleed, sociaal, soms ook onberedeneerd ontzettend boos.

Freek Hagedoorn was immuun voor de verleidingen van de Wallen

Als jonge bakkersknecht uit Valthermond, Drenthe, kwam Hagedoorn naar Amsterdam. Zonder echte opleiding, maar met het geheugen van een olifant volgens Marjan van de Veen van Rijk (73). "Hij kon hele preken letterlijk citeren."

Ruim dertig jaar kende ze Hagedoorn. Als vriendin, maar ook als fotografe. Ze maakte foto's van pleegdochter Danny. Hagedoorn maakte zich sterk om het meisje, dochter van een prostitué, een knap leven te geven. Over onrecht kon hij zich erg opwinden. Later nam buurvrouw Riekje Ziengs (59) de zorg voor Danny op zich: "Freek heeft haar gevormd tot wie ze nu is. Een prachtige sterke vrouw."

Ome Freek, zoals hij werd genoemd, zat voor dag en dauw op de fiets om gratis krantjes op Centraal te halen. Die bezorgde hij bij een lijstje mensen. Daarnaast maakte hij het bordeel van de vermoorde Ina Vos schoon en haalde hij de post op voor Casa Rosso. Daar kreeg hij ook te eten. Vroeger had hij een tweedehandswinkeltje in de Sint Jansstraat.

Hagedoorn was gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog die hij als kind meemaakte. Jarenlang kleedde hij zich als militair en noemde hij zichzelf Montgomery, naar de Britse generaal. "Een jaar of tien geleden ging hij zich in andere gewaden uitdossen," zegt Van de Veen van Rijk.

Verlokkingen
"Hij was een van de laatste authentieke buurtbewoners." Ze is bang dat het overlijden van Hagedoorn ook een ander verlies met zich meebrengt. Het gevoel wat mensen in de buurt naar elkaar uitdragen. "Hoeveel we ook van elkaar verschillen, hij vormde een soort verbinding."

Ook oud-wijkagent Joep de Groot (71) leerde Hagedoorn goed kennen gedurende de afgelopen vijftig jaar. "Opmerkelijk dat hij de verlokkingen van de Wallen al die jaren zo goed heeft doorstaan. Dat komt vast door zijn geloof." Op begrafenissen citeerde Hagedoorn het liefst de Bijbel, vertelt Van de Veen van Rijk. "Aan het graf van Maria, een bekende verslaafde hier, stond hij luidkeels te zingen."

Maar hoe lief en zorgzaam Hagedoorn ook was, De Groot herinnert zich dat je beter niet met hem in discussie kon gaan. "Hij kon heel onberedeneerd een mening hebben. ­Omdat hij daar zo duidelijk voor uitkwam, zat hij zichzelf vaak in de weg."

Heel zijn leven werd Hagedoorn ondersteund door de buurt. Tot het niet meer ging. Hij werd oud en wantrouwend, haast paranoïde. Op het laatste kreeg hij problemen met zijn longen. Vanavond om 19.00 uur is er een herdenkingsdienst in de Oude Kerk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.