Ten Slotte

Frans Molenaar (1940-2015): een couturier met een handelsgeest

Frans Molenaar had zijn antwoord altijd klaar als hem werd gevraagd wanneer hij met pensioen ging. 'Ik wil in elk geval honderd collecties maken.' Die mijlpaal had hij bijna bereikt: in maart stond zijn honderdste show gepland. Couturier Frans Molenaar overleed vrijdag op 74-jarige leeftijd.

Frans Molenaar. Beeld anp

Een klein jaar geleden vertelde Molenaar in een gesprek met Cornald Maas nog 'dat hij zich jong voelde'. In zijn huis in Amsterdam-Zuid ontving hij de Opiumpresentator aan de vooravond van zijn 97ste collectie. Hij oogde stijf en sprak wat moeizaam. Maar hij wilde niet praten over zijn vergeetachtigheid, waar vrienden zich zorgen over maakten, of over zijn pijnlijke rug. Nog altijd maakte hij twee collecties per jaar en dat al ruim een halve eeuw lang.

Molenaar was de nog enige levende mode-ontwerper van een generatie met onder anderen Edgar Vos en Frank Govers, die jarenlang het gezicht vormden van de Nederlandse haute couture. In de jaren zestig vestigde hij zijn naam voorgoed. Een echte Molenaar herkende je in die tijd vooral aan de geometrische patronen, klassieke schnitt en zwart-wit motieven. Tot aan zijn dood bleef hij vasthouden aan eenvoud in zijn ontwerpen. Zijn liefde voor bont stak hij nooit onder stoelen of banken. In 1976 stak Molenaar zich nog diep in de schulden om een enorme cape van nerts te maken.

Charles Montaigne
Hij was twintig toen hij stage kon lopen bij Charles Montaigne in Parijs. Een plek die zijn vader, verkoopdirecteur bij een confectiebedrijf, voor hem had geregeld. Dat hij de mode in wilde, wist hij al op zijn twaalfde. 'Ik zat op de mulo in Amsterdam een beetje uit het raam te staren. Thuis op zolder had ik mijn eigen ateliertje gemaakt waarin ik kleding voor mijn zusje en mezelf maakte.'

Sylvia Willink, Neelie Kroes, Mies Bouwman en Rita Reijs behoorden al snel tot zijn vaste klantenkring. Al heel jong had de couturier door dat netwerken een belangrijk onderdeel van zijn vak is. Toen Molenaar in 1967 zijn eerste zaak in de Van Baerlestraat opende, zag hij de jonge beeldend kunstenaar Sylvia Willink vaak voor zijn etalage staan. Willink: 'Op een dag vroeg hij mij binnen. Maar zijn kleding was wel erg prijzig. Toen zei hij: dan doen we het toch met gesloten beurs? Ik krijg van jou een schilderij, jij van mij een outfit.'

Zijn ondernemersgeest legtde Molenaar bepaald geen windeieren, maar het kwam hem ook op forse kritiek te staan. Critici konden het niet verdragen dat hij het maken van haute couture combineerde met commerciële opdrachten. Niet alleen BN'ers liepen in zijn creaties, Molenaar boog zich in zijn carrière ook over het tenue van Haagse vuilnismannen, hij ontwiep collecties voor C&A en voorzag het personeel van Albert Heijn en de landmacht van nieuwe outfits.

De laatste jaren deed Molenaar op meerdere fronten een stap terug. In 2013 sloot hij zijn winkel in de Jan Luijkenstraat en in datzelfde jaar brak hij met de traditie om zijn collectie in de Spiegelzaal van het Amstel te presenteren. Zijn nieuwe lijn werd geshowd in de salon onder zijn woonhuis in de Oranje Naussaulaan.

Kind noch kraai
Maar hij bleef doorwerken. Dat kwam ook, zei hij eens in een interview, omdat hij 'kind noch kraai had'. Behoefte aan een partner had hij ook niet. Als hij reuring wilde, ging hij naar Le Garage. Vragen of er plek was, deed hij nooit, vertelde Wim Nijkamp van Le Garage in Opium. 'Hij zei gewoon: ik wil plek voor drie, hoektafeltje. En dan hing hij op.' Vriend en schoenontwerper Jan Jansen weet precies om welk tafeltjes het gaat. 'Hij zat altijd zo dat hij zicht had op de spiegels, zodat hij altijd precies kan volgen wat er gebeurt.'

Vorige maand viel Molenaar van de trap in zijn huis en belandde in het ziekenhuis. Eind vorige week verslechterde zijn toestand. Vrijdag is hij overleden. Zijn honderdste collectie komt er niet, volgens collega Mart Visser. 'Frans deed alles zelf.'

Beeld anp
Frans Molenaar met zijn muze Irene van der Laar in 2009 Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden