Plus

Frank Buis (1955-2017) had een neus voor bijzondere taferelen

Holleeder in de PC Hooft, wereldsterren en Máxima incognito: cameraman Frank Buis had er een neus voor om ze te vinden.

Buis in 2014. Beeld Marc Deurloo

Frank Buis doorkruiste twintig jaar lang de stad, altijd op jacht naar beelden van zakkenrollers, wereldsterren en leden van het koninklijk huis. Opmerkelijk vaak legde hij bijzondere taferelen vast. Dinsdag stierf Buis een zelfgekozen dood.

Het duurde even voordat Frank Buis zijn roeping vond. De in 1955 geboren Haarlemmer had het idee van een bestaan als 'loonslaaf' verworpen en leefde in de marge.

Tot hij in 1997 protesteerde bij de Eurotop in Amsterdam, wat agenten uitschold en werd gearresteerd. Daarna raakte hij vastbesloten politie­geweld voortaan voor het grote publiek in beeld te brengen. Met dat antiautoritaire idee ging hij de straat op, door de prominente linkse activist Luc Sala voorzien van een camera.

Grootschalig politiegeweld kwam Buis toch minder tegen dan gedacht, maar hij kreeg lol in zijn werk als cameraman. "Iedereen kan het. Je hebt er geen diploma voor nodig. Inzoomen, scherpstellen en opnemen," zei hij er later over.

Gaandeweg ontwikkelde Buis een neus voor waar hij moest zijn om opmerkelijke stadstaferelen vast te leggen. Hij groeide uit tot een paparazzo zoals die er in Amsterdam nog niet was. Geen wereldster kon Amsterdam aandoen of Buis filmde een paar minuten. Brad Pitt, Mick Jagger, Mike Tyson, maar ook het vrijgezellenfeestje van Yolanthe. Van rockster Lenny Kravitz kreeg hij klappen.

Dankzij een uitgebreid netwerk van tipgevers, onder wie veel hotelportiers, was Buis vaak als eerste en enige ter plaatse. Beroemdheden, het koninklijk huis en misdaad waren zijn specialisme. Hij had naar eigen zeggen 'het grootste Máxima-archief ter wereld.'

Het bekendst is het fragment van de scooterrijdende Willem Holleeder in de PC Hooftstraat, dat jarenlang door vrijwel elke tv-zender werd uitgezonden. Buis kon er goed van leven. "Laatst werden mijn beelden op één avond door zeven zenders uitgezonden. Ik lag op de bank en dacht de hele tijd: kassa," zei hij in 2005.

Sjofel ogende cameraman
Bij de politie had men respect voor de sjofel ogende cameraman, die altijd zo snel ter plaatse was. Hij wordt geroemd omdat hij 'niet polariserend' te werk ging, maar met respect zijn beelden maakte. Hij kreeg goed contact met het zakkenrollersteam van de politie, dat hij tipte als hij dieven zag. Hij werd er opvallend goed in. De arrestaties filmde hij, uiteraard.

Toch was niet iedereen blij met hem: in de politietop stoorde men zich weleens aan zijn filmpjes. Soms dachten agenten met een collega in burger van doen te hebben, als Buis weer eens haarfijn uitlegde wat er zojuist was gebeurd.

Tot 2013 had hij een prachtig leven, vond hij zelf. Toen scheurde midden op de Dam zijn aorta, wat hij enkel overleefde omdat hij toevallig naast een ambulance stond. Zijn laatste jaren waren zwaar, hij was ernstig ziek en leefde noodgedwongen een teruggetrokken bestaan. Dinsdag nam hij afscheid van het leven, met op zijn YouTubekanaal de woorden: "Frankie goes to heaven."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden