Plus Klapstoel

Frank Boeijen: 'Beroemd zijn, wat moet je ermee?'

Frank Boeijen (1957) is zanger en liedschrijver. Hij tourt met zijn nieuwe show Palermo door het land. Maandag staat hij in De Kleine Komedie.

'Donald Trump die een oorlog aankondigt via Twitter, tien jaar geleden zou je er een lachfilm over hebben gemaakt.' Beeld Harmen de Jong

Nijmegen

"Geboren en niet weggegaan. Het mooie is dat de stad aan de rivier ligt in een heuvelachtig landschap. Ik houd van dat soort landschappen. Een oude stad, maar daar zie je niets meer van door de verwoesting in de Tweede Wereldoorlog. Het is een studentenstad, elk jaar komen er nieuwe mensen bij, veel cafés en restaurants. Een progressieve stad, links. Ik ben er vaker niet dan wel."

"Vroeger wilde ik naar Amsterdam. Het is ook bijna gebeurd, maar het liep een beetje uit de hand. Ik zou nota bene aan het Vondelpark gaan wonen. Maar het werd veel te ingewikkeld met de auto parkeren en al mijn spullen slepen naar optredens."

Zestig

"Een rare zaak. Na je veertigste verander je niet meer denk ik. Ik vond 40 een mooie leeftijd, al overleden mijn ouders dat jaar. Ik ben het tiende kind, dus ze waren toen al in de tachtig. Het was een vreemde tijd, je bent zo druk met alles. Pas later ga je beseffen: hé, ik heb geen ouders meer."

"Mijn vrienden hadden nog wel ouders, en die hadden dan ruzie met ze of moesten voor hen zorgen. Ik kon me daar niets bij voorstellen. Dat jaar heb ik een sabbatical year gehad. Veel gereisd, niet opgetreden. Vrienden worden nu opa en oma, dan zie je ook het verstrijken van de tijd, maar wij hebben geen kinderen."

Bob Dylan

"Ook iemand die alsmaar doorgaat. Als je naar de beeldende kunst kijkt, is Dylan het best te vergelijken met Picasso, die een ongelooflijke invloed had op de beeldende kunst. Je hoeft niet te houden van Dylans stem en muziek, maar hij is van onschatbare invloed."

"Mijn broers luisterden bijna alleen maar naar hem. Ik ben helemaal opgegroeid met die muziek, terwijl ik het als kind niet mooi vond. Pas toen ik zelf gitaar ging spelen, begon ik hem te waarderen. Sad-eyed lady of the lowlands is mijn favoriet. Op mijn nieuwe album heb ik voor het eerst een nummer van hem gecoverd: When the deal goes down. Het heet Niets is volmaakt."

Tieneridool

"Een idool is een soort droom of fantasie. Als je zelf gaat geloven dat je een idool bent, ga je ten onder. Ik geloofde er niet in, maar ik kon in de jaren tachtig ook niet over straat. Ik heb nooit van bekendheid genoten, anonimiteit is een groot goed. Daarom reizen we ook veel. Ik klaag niet, maar beroemd zijn is een bijkomend iets, wat moet je ermee?"

Kerwin Duinmeijer

"Racisme. Ik schreef het nummer Zwart wit in 1983, het kwam in '84 uit. Ik heb er lang over nagedacht, want hoe maak je zoiets? De dader, ­Nico B., verkondigde dat hij hem alleen had neergestoken omdat hij zwart was. Het was een enorme schok in het land."

"Helaas is het nog steeds actueel. Toen ik het schreef, dacht ik aan Dylan. Hij heeft een nummer over het zuiden van Amerika waar een jongen een zwart dienstmeisje voor de grap heeft doodgeslagen, The ­lonesome death of Hattie Carrol. We wilden een nummer maken, waar je ook op kon dansen, maar ik had niet verwacht dat het zo groot zou worden. Het sloeg in als een bom."

Dotan

"Het is triest, als het zo is dat zijn volgers nep­accounts zijn. Het is moeilijk met sociale media te weten of iets waar is. Volgens mij was er vroeger een wet bij de kranten dat iets drie keer gecheckt moest zijn voordat het in de krant mocht."

"Nu lees je in de ene krant dat er zoveel mensen om het leven zijn gekomen bij een aanslag, en in de andere staat een ander aantal. Of Donald Trump die een oorlog aankondigt via Twitter, tien jaar geleden zou je er een lachfilm over hebben gemaakt."

Sjekkie

"Sigaretten vind ik vies. En de meeste mensen die ik ken, zijn gestopt met roken. Maar zolang ik geen klachten heb, blijf ik shag roken. Er wordt gezegd dat je van roken eerder sterft, maar dat moeten we nog maar eens zien."

"Roken is een enorm ding geworden. Snap ik ook wel, mijn vader is ook overleden aan longkanker, maar toen was hij 82. Als je straks ook buiten niet meer mag roken, slaat het een beetje door. Ik weet niet of ik de 80 haal. Stress is ook een grote killer."

Vlaanderen

"Daar kom ik graag. Mooi aan Vlamingen is hun taalgebruik. Het is een beeldende, prachtige taal. Ze zijn wat schuchterder dan de gemiddelde Nederlander. Ik houd erg van Brussel, Antwerpen, Gent en ben daar ook best wel populair sinds de jaren negentig."

"Ik kom zelf uit een ­katholiek nest en praat met een zachte g. De ­afstand met mij is misschien minder groot dan met artiesten uit de Randstad. Vlamingen voelen zich minder verwant met mensen die met een keiharde g over het terras schreeuwen."

Palermo

"Leuke stad. Al hoorde ik dat er wel 21 maffia­leden zijn opgepakt laatst. Sicilië is interessant, want ongeveer alles heeft daar geleefd: de Grieken, de Romeinen, Spanjaarden, Carthagen. En het wordt nu overspoeld door bootvluchtelingen."

"De Sicilianen doen het wonderbaarlijk goed, de burgemeester van Palermo schijnt elke vluchteling persoonlijk te begroeten. Het is een rauwe stad, ik ben er vaak geweest. In het Grieks betekent het 'veilige haven', dat vond ik een mooie metafoor voor de liefde. Ik heb al heel lang een relatie, met al zijn ups en downs. Onze liefde is een soort haven."

Strak in 't pak

"Het is een beetje een uniform. Eigenlijk zou ik niet eens zichtbaar willen zijn. Ik zag eens een optreden van Juliette Gréco, waar ze helemaal in het zwart was gekleed. Je zag alleen haar handen. Dat vond ik mooi."

"Ik wil dat je eigenlijk niet naar de kleding kijkt. Als je daarin kunt ­slagen, ben je goed bezig. Kleding leidt alleen maar af van de inhoud. Kleding is vorm, muziek is inhoud. Doe mij maar de ouderwetse Italiaanse zangers. Een mooi pak, een oude hoornen bril. Maar ik denk er niet zo veel over na hoor."

Paul van Ostaijen

"Geweldige dichter. Ook qua typografische vernieuwing. Hij is jong gestorven, maar heeft in dat korte leven mooie dingen geschreven. Ik kwam er op de middelbare school mee in aan­raking. Ik had altijd problemen op school en ik moest mijn strafwerk schrijven in een oude bibliotheek. Daar zag ik boeken in de hoek liggen en daar lag Van Ostaijen tussen, dat ik mee naar huis nam. Ik heb een gedicht van hem op muziek gezet."

Liesbeth List

"Ik was als kind verliefd op haar. Begin jaren negentig was haar carrière een beetje over en ging ik bij haar kijken in Uden, in een zaaltje. Een treurige bende. Via via hoorde ik dat zij had gevraagd of ik een liedje voor haar wilde schrijven. Ze is een dame hè, droeg Frans Molenaar en Frank Govers. Uiteindelijk heb ik iedereen die ik kende gevraagd een lied voor haar te schrijven en hebben we een cd gemaakt. Toen was ze helemaal terug."

The Passion

"Het passieverhaal waar wij vroeger naartoe gingen. Ze spelen er elk jaar Zwart wit. Dat is mooi, maar ik vind het wel vreemd dat ik er nooit over word ingelicht. De EO toch?"

Johnny Hoes

"We hebben nooit zo veel met hem te maken ­gehad, maar wel met zijn platenmaatschappij Telstar. Zwart wit kwam daar uit en Kronenburg Park. Doe Maar zat er ook."

"Ik ken geen enkele artiest die niet is opgelicht. Wij ook, zeker. Dat je een contract tekent voor onbepaalde tijd is al iets wat je eigenlijk nooit moet doen. Als ik nu Kronenburg Park zing, krijgt iemand daar geld voor. Ik weet niet eens wie."

"Het enige wat je kunt zeggen, is: wat kun je hier van leren? Ik teken nooit meer een contract voor onbepaalde duur. En ik heb allang geen manager meer. Een manager denkt niet in het belang van een artiest, die wil dat je zo veel mogelijk optreedt. Daarom zijn veel jonge artiesten snel opgebrand."

Linda

"Ze was een heel lief, Indisch meisje van 15 of 16. Een fan, die ik tegen kwam na een concert, toen ze vertelde dat ze verdrietig was omdat haar moeder net was overleden. Toen heb ik een liedje voor haar gemaakt. Ik wilde iets anders dan het refrein - nu Linda, Linda, Linda - maar ik kon niets anders bedenken."

"Doe Maar zette reggae om in het Nederlands, wij hebben dat met Motown geprobeerd, daar was Linda het eerste nummer van. Het was de eerste echte hit, maar het is niet het nummer waar ik het meest trots op ben. Linda heeft wel eens contact gezocht, maar ik weet niet hoe dat is afgelopen."

Ronnie Flex

"Ken ik niet. Diggy Dex ken ik wel. Rappen is ­interessant, het is een vorm van poëzie. Maar ik houd erg van melodie en vaak is rap toch niet heel melodieus. Als het alleen maar ritme is met een hoop woordenbrij, spreekt het me niet aan, ook al zetten ze Nederlandstalige muziek op de kaart."

Romana Vrede

"Een donkere dame toch? Ik heb haar wel gezien bij De wereld draait door. Volgens mij doet ze het wel goed. Ik ben niet zo bekend met haar werk, maar ik heb haar een paar keer op televisie gezien. Ik ga te weinig naar het theater."

Frank Boeijen staat maandag in De Kleine Komedie (uitverkocht). Daarna tournee t/m 25 augustus

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden