Plus Filmrecensie

François Ozon provoceert niet met Grâce à Dieu

François Ozon provoceert niet met Grâce à Dieu, maar geeft een veelkantig inzicht in de traumatische gevolgen van seksueel misbruik voor zowel de slachtoffers als de directe omgeving.

Beeld -

François Ozon kennen we van pro­vocerende psychodrama's over seksuele lust en perverse seksuele verhoudingen. Geen freudiaansere filmmaker dan de Fransman, want in zijn films is seks de drijvende kracht in een mensenleven. Over perverse seks gaat het ook in Grâce à Dieu, maar de provocateur Ozon is deze keer thuisgebleven: het realistische (docu)drama reconstrueert nauw­gezet een waargebeurd misbruikschandaal in de katholieke kerk.

In de openingsbeelden van Grâce à Dieu loopt een kardinaal (François Marthouret) een balkon op van een hoog boven de stad gelegen kathedraal in Lyon.

Vanuit zijn hoge positie kijkt hij uit over de gewone mensenwereld beneden. De beelden illustreren dat wie het opneemt tegen de katholieke kerk, te maken krijgt met een machtig instituut.

Dat merkt ook de 40-jarige Alexander (Melvil Poupaud) als hij in 2014 bij het bisdom meldt dat hij in zijn jeugd seksueel is misbruikt door een priester, die tot zijn ontsteltenis nog steeds werkzaam is in een parochie. De naïeve verwachting van de getrouwde Alexander, vader van vijf kinderen en nog steeds katholiek, dat de kerk snel maatregelen zal nemen tegen deze pedofiele priester, komt niet uit.

Als hij zich verdiept in de man, opent zich een beerput, want dat deze priester jarenlang vele tientallen kinderen misbruikte, was bekend bij de kerk. Het leidde niet tot straf, maar tot overplaatsing naar een andere parochie.

Alexanders onthullingen zijn het eerste draadje dat de kluwen van misbruik ontrafelt. Na hem richt de film zich op de even­eens misbruikte François (Denis Ménochet), die een slachtoffergroep opricht.

De groep begint juridische stappen tegen de priester en de kardinaal die verantwoordelijk is voor de doofpot. De derde die in de film wordt
gevolgd, is Emmanuel (Swann Arlaud), die anders dan de vorige twee slachtoffers niet cultureel en intellec­tueel onderlegd is,
en in een rauwe omgeving leeft.

Grâce à Dieu

Regie François Ozon
Met Melvil Poupaud, Denis Ménochet
Te zien in Cinecenter, Eye, Filmhallen, The Movies, Studio K, Tuschinski

Grâce à Dieu toont de gevolgen van seksueel misbruik voor de slachtoffers, maar ook voor hun directe omgeving. Overtuigend laat het drama de spanningen en conflicten zien die het trauma­tische verleden veroorzaakt in liefdes- en familierelaties.

Grâce à Dieu is een inzichtelijk, veelkantig drama over sek­sueel misbruik. Dat er toch iets schuurt, komt doordat we van Ozon iets anders verwachten dan een tamelijk conventioneel drama als Grâce à Dieu - maar dat is niet zijn probleem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden