PlusFilmrecensie

'Flikker op met je vrijheid'

De stijl van Jeune Femme komt telkens voort uit het overrompelende hoofdpersonage Paula. De ijzersterke montage gaat mee in Paula's manische energie, als een dun laagje vernis op een tragische kern.

Paula heeft niet veel op met Parijs en Parijs ontvangt Paula ook niet met open armen. Beeld Jeune Femme
Paula heeft niet veel op met Parijs en Parijs ontvangt Paula ook niet met open armen.Beeld Jeune Femme

De verpleger die Paula onder handen neemt in de nasleep van de explosieve openingsscène, probeert haar voor te houden dat ze nu 'een vrije jonge vrouw' is. Het zal niet de laatste keer zijn dat Paula de titel van Léonor Serrailles speelfilmdebuut Jeune Femme letterlijk naar haar hoofd krijgt.

Het mag bedoeld zijn als compliment, voor Paula voelt het anders, en in de anderhalf uur waarin Jeune Femme wervelend voorbij vliegt gaan we steeds beter begrijpen waarom.

Paula smijt die verpleger dan ook een vaas naar zijn hoofd, en ook verbaal krijgt hij de volle laag: "Flikker op met je vrijheid - vrijheid is voor egoïstische zakken."

De hoofdwond die de verpleger probeert te behandelen, liep Paula (Laetitia Dosch) op omdat ze een deur een kopstoot gaf. Dat blijkt de deur te zijn geweest van de oudere fotograaf Joachim, die haar na een relatie van tien jaar aan de kant heeft gezet. Een egoïstische zak dus, die Paula voor zichzelf hield toen ze nog een echte 'jeune femme' was en nu aan haar lot overlaat.

Vijandigheid
Maar dat laat Paula niet zomaar op zich zitten. Gehuld in een beeldschone rode jas (gestolen van een andere patiënt in het ziekenhuis) en met Joachims uiterst pluizige kat in haar armen (gestolen toen het baasje even niet oplette) duikt ze in het bruisende leven van Parijs.

Niet dat Paula, die jarenlang met Joachim in Mexico woonde, veel met Parijs opheeft. "Er is hier geen ruimte voor verbeelding," beklaagt ze zich. "Te veel geld."

De vijandigheid lijkt wederzijds; Parijs ontvangt Paula bepaald niet met open armen. De ondertitel van de film - 'welkom in Montparnasse' - mag met een flinke dosis ironie gelezen worden: telkens weer wordt Paula de deur gewezen, soms door haar eigen schuld maar vaker omdat ze weigert de belachelijke eisen die de wereld aan jonge vrouwen stelt te accepteren. En telkens weer weet ze zichzelf op te pakken en bluft ze zich een volgende situatie binnen.

Het siert maakster Léonor Serraille dat ze het heeft aangedurfd van de hoofdpersoon van haar eerste film (waarvoor ze op het filmfestival van Cannes in 2017 de Camera d'Or voor beste debuut won) een complex en bij vlagen ronduit onaangenaam personage te maken.

En het siert hoofdrolspeelster Laetitia Dosch, die vrijwel elke seconde van de film in beeld is, dat ze de manische energie van Paula een bruisend charisma mee weet te geven, zonder de schurende kanten van het personage te verzachten.

Manische energie
Paula laat zich niet in hokjes stoppen, tot de kleur van haar ogen aan toe: het ene is blauw, het andere bruin. Die kleurstelling beheerst ook de beelden van de film: telkens weer worden die rode jas en het kastanjebruine haar van Dosch afgezet tegen koele blauwe en groene tinten, van het interieur van de bourgeois alleenstaande moeder waar ze als oppas bij in komt wonen tot de azuurblauwe uniformen van de lingeriewinkel waar ze een bijbaantje vindt.

Zo komt de stijl van de film telkens voort uit het overrompelende hoofdpersonage. De ijzersterke montage gaat mee in Paula's manische energie, als een dun laagje vernis op een tragische kern.

Want Paula een slachtoffer noemen is ook te simpel. Dat ze naar een feestje verkleed gaat als Amy Winehouse, zegt alles: ze heeft die energie, die levenslust, die bandeloosheid.

En de film neemt al die elementen in zich op. Je lacht om Paula en met Paula, maar het is soms lachen omdat je anders zou moeten huilen.

Jeune Femme (Montparnasse Bienvenue)

Regie Léonor Serraille
Met Laetitia Dosch, Souleymane Seye Ndiaye
Te zien in Cinecenter, Eye, Filmhallen, Het Ketelhuis, Lab111, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden