Festival

Festival Solstice is genieten in de hippienavel van Amsterdam

Ook dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Vandaag: Solstice op Ruigoord.

Mensen
Op Solstice tref je een bonte verzameling van verjaarde hippies en hoogzwangere vrouwen in naveltopjes tot opgeschoten jongeren inclusief hanenkam en hoelahoep. Een plezante ratjetoe met als terugkerend element het ontbrekende schoeisel: men lijkt te willen bewijzen dat het juist in de stromende regen lekker dansen is met je blote tenen in het drassige gras.

De mens is hier vrolijk, soms zelfs euforisch gestemd. Veel gelukzalige glimlachen deinen in de maat op en neer. Niemand lijkt zich iets aan te trekken van de ander en hoewel het kleurrijke voorkomen op Solstice allesbehalve doorsnee is, wordt er hier nauwelijks aandacht besteed aan andermans kledij. Het zorgt voor de aangename bijkomstigheid dat niet iedereen constant bezig is met elkaars uiterlijk. Hoewel de muziek soms wat agressief uit de hoek komt, stapt op Solstice een vredig en goedgeluimd festivalpubliek rond.

Aankleding
Als je een feestje bouwt op Ruigoord hoef je je weinig zorgen te maken over de dracht van je festival. De culturele vrijhaven komt standaard met poëtische leuzen, verstopte ornamenten en je bent gegarandeerd van de aanwezigheid van de veteranen uit de gehuisveste kunstenaarskolonie.
Dit weekend staat de kerk in het teken van psychedelische kunst en cultuur. Er zijn multidimensionale computergevormde objecten en één van de kunstenaars uit het dorp zelf, Aja Waalwijk, toont zijn kasteel waar hij al ruim twintig jaar aan werkt.

Zoals het een waar psychedelisch trance festival betaamt is ook Solstice voorzien van een 'psychedelic chillout' waar onder kleurige doeken kruidige chai wordt geschonken en je gerust een boek kunt lezen. De nok van een derde tent, maatje circus, is versierd met glow-in-the-dark schilderingen. Omdat het festival tweedaags is, staan er her en der slaaptentjes. De camping en het festivalterrein lopen letterlijk in elkaar over.

Eten en drinken
Een greep uit het aanbod van eten en drinken dat vanuit caravans, party- en bedoeïenententen aan de man wordt gebracht: maïssoep, couscous, wentelteefjes, weedcake, yoghurt met muesli, pitabroodjes, verse fruitdrankjes en voor de liefhebber een vertrouwd pilsje. Zo laat het voedsel zich, net als het publiek, niet betrappen op één overeenkomstige eigenschap.

Het betaalsysteem werkt weliswaar met muntjes maar onderscheidt zich van andere Amsterdamse festivals omdat één muntje gelijk staat aan één euro. Zogezegd is het makkelijk rekenen en word je niet onaangenaam verrast door stevige prijzen. Enige verwarring ontstaat wanneer blijkt dat je niet overal je muntjes kwijt kan; de wrap-man neemt bijvoorbeeld enkel keihard cash aan.

Muziek
Psychedelische trance muziek werkt verrassend kalmerend, hoewel het voor het ongeoefende oor klinkt als een collectie weinig onderscheidende deunen en eentonige klanken. Voor de leek is het een monotone boel met hier en daar de uitschieter van een fluitketel, maar de kenner lijkt volop te genieten van de repetitieve elektronische geluiden. De luide muziek lijkt zelfs het industriële lawaai van de oprukkende Afrikahaven buiten de dijk te houden.

Op het hoofdpodium wordt stevig doorgedraaid, het tempo ligt in de chill-out zone een stuk lager. Straks wanneer de langste dag van het jaar op z'n einde is, verhuist de goegemeente naar de kerk waar de psytrance tot ver na het ochtendgloren door zal klinken.

Algemeen oordeel
Onder de rook van de Amsterdamse haven danste dit weekend een gelukkige groep mensen. De buitenaardse muziek is op z'n plaats in dit tableau-vivant van tijdloze provo's en reusachtige windmolens. De behagelijke sfeer lijkt dienst te doen als het statuut van Ruigoord, één van de hippienavels van de wereld. In de vrijgevochten achtertuin van de hoofdstad is het als vanouds genieten. Er mag gekeken worden maar het is zonder gezien te worden. Solstice is de massa voorbij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden