Ingezonden brief

'Ferry Colon was de eenling, tegen de velen'

Theun Smits haalt herinneringen op aan zijn wijlen buurman, de strijbare Ferry Colon. 'We waren danig onder de indruk van zijn eenzaam activisme.'

Ferry ColonBeeld Caro Bonink

Vorige week zaterdag schreef Laura Obdeijn een mooie terugblik op het leven van de strijdbare Ferry Colon (1947). Begin jaren tachtig was Colon, hij woonde toen op de hoek van de Eerste Oosterparkstraat en de Iepenweg, mijn buurman.

Zijn woning (later gesloopt en vervangen door nieuwbouw) keek uit op het OLVG. Ik vroeg hem wel eens wat hij toch tegen het OLVG en de uitbreiding ervan had, maar zijn als altijd literair getoonzet (hij schreef stroef, maar sprak beeldend) antwoord kwam erop neer dat hij tegen de macht was, tegen de meerderheid, tegen de velen, tegen de georganiseerde ambtenarij, tegen de provincie en vooral tegen de gemeente Amsterdam. Hij was de eenling.

Eens organiseerde hij een demonstratie tegen de wijziging van een bepaalde tramlijn, er kwam geen enkele mededemonstrant opdagen. Hij heeft de kilometerslange demonstratieroute solo afgelegd, met voor en achter hem een begeleidende agent.

Wij, de thuisblijvers, waren danig onder de indruk van dit eenzaam activisme.

Regelmatig riep Ferry weerstand op. Hij is jarenlang de studentenflat op Uilenstede blijven bezoeken, ook toen al zijn afdelingsgenoten van destijds allang vertrokken waren. Vooral dat hij de keuken daar bleef gebruiken zette kwaad bloed, op een bepaald moment is de gehaktbal die hij er in een pannetje had liggen op het prikbord in de gang gehangen.

Dat gaf toch geen pas, mopperde hij nog maanden daarna: "Stelletje gare bieten, aan een touwtje hing die, dat doe je een gehaktbal toch niet aan?!" "Nee Ferry," was ik met hem eens, "dat is een onrecht dat je een gehaktbal niet aan mag doen."

Maar dat er ook wel eens actie tégen hem werd gevoerd kon hij hebben; hij is nooit meer naar Uilenstede teruggekeerd.

En een gemeenteambtenaar die hoorndol werd van Ferry's bezwaarschriften schreef hem terug dat als hij nog eenmaal een brief zou ondertekenen met 'drs.', hij een proces aan zijn broek zou krijgen.

Niet-afgestudeerden mochten zich niet straffeloos doctorandus noemen.
Overigens had Ferry wel bewondering voor dit ambtenarengedrag om dat allemaal uit te zoeken. Later resulteerde dit in Ferry's meest geslaagde actie: hij studeerde alsnog af (als historicus) en kon zich weer doctorandus noemen.

Zijn leven was bewonderingswaardig compromisloos.

Theun Smits, Amsterdam

Lees ook: Ferry Colon (1947-2016): Goedgemutste drammer op talloze barricades

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden