Plus

Feelgoodmovie The Idol wijst op het treurige bestaan in Palestina

Als de Palestijnse Mohammed Asaf Arab Idol wint, is de Gaza-strook te klein. De Nederlands-Palestijnse regisseur Hany Abu-Assad besluit er een film over te maken. Jammer genoeg blijft de film in de feelgoodsferen hangen en blijft de kijker over met de vraag: kan het nog treuriger?

The Idol begint met Assafs leven als jongen in Gaza, die met zijn zus Nour en vriendjes een bandje begint Beeld -

Gaza en uitbundige vreugde is geen voor de hand liggende combinatie. Het leven voor de Palestijnen in het bezette gebied is zwaar en uitzichtloos. Toch was de bevolking drie jaar geleden uitzinnig van vreugde. Op straat vielen mensen elkaar in de armen en barstten ze los in euforisch gejuich. Was de Israëlische blokkade van Gaza opgeheven? Nee, de reden voor de vreugde-explosie was het winnen door inwoner Mohammed Assaf van de tv-talentenjacht Arab Idol. Voor even vergaten de Palestijnen de blokkade-ellende en onderlinge onenigheid en juichten ze eensgezind voor een jongen die zijn droom had waargemaakt.

In de biopic The Idol verbeeldt de Nederlands-Palestijnse regisseur
Hany Abu-Assad het levensverhaal van Assaf: een sprookjesverhaal over een kansloze jongen in de Gazastrook die het tot roem schopt, maar ook een verhaal over hoe muziek kan verbinden. The Idol begint met Assafs leven als jongen (Qais Atallah) in Gaza, die met zijn zus Nour (Hiba Atallah) en vriendjes een bandje begint. Met hartverwarmend enthousiasme spelen ze op bruiloften en partijen, maar een familiedrama maakt een einde aan het bandje.

Feelgoodmovie
Assaf, die een prachtige stem heeft, blijft dromen van een zangcarrière. Als de film tien jaar in de tijd verspringt, meldt de inmiddels 23-jarige Assaf zich aan voor het in de Arabische wereld razend populaire Arab Idol. De hindernissen zijn talrijk, met als moeilijkste opdracht een reis naar Egypte. Natuurlijk lukt het Assaf (Tawfeek Barhom) om de zwaar bewaakte grens van Gaza naar Egypte over te steken, want The Idol is een Palestijnse feelgoodmovie. In Caïro lukt het Assaf om door te dringen tot de audities, waarna hij na voorrondes en de finale in Beiroet voor de vreugde-uitbarsting in Gaza zorgt.

Met The Idol wilde Hany Abu-Assad, die elf jaar geleden een Golden Globe won met de film Paradise Now over twee zelfmoordterroristen, nu eens een opbeurend verhaal vertellen over het leven in de Gazastrook. Oppervlakkig gezien lukt dat uitstekend met het conventioneel vertelde sprookjesverhaal, maar wie even nadenkt, trekt een treurige conclusie: dat een volk zo uit zijn dak gaat na het winnen van een tv-zangspelletje, wijst op een volkomen uitzichtloos en deprimerend bestaan. Idols als strohalm voor collectieve vreugde: kan het treuriger?

Regie Hany Abu-Assad
Met Tawfeek Barhom, Qais Atallah
Te zien in De Balie, Filmhallen, Ketelhuis, Studio/K, Rialto

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden