Plus

'Failliet gaan voelt als naakt door de bagger rennen'

Danie Bles (40) werd bekend als voetbalvrouwstylist. Dat ze wordt gezien als een glamour-vrouwtje uit Zuid kan haar niets schelen. De geboren en getogen Amsterdamse bouwde op eigen kracht een klein imperium op, al ging haar kledinglijn failliet. Ze is de nieuwe eigenaar van Amsterdam Fashion Week. 'Ik vind dat fucking eng.'

Danie Bles: 'Failliet gaan voelt als naakt door de bagger rennen'Beeld Valentina Vos

Na ongeveer een uur praten is het tijd om iets recht te zetten. "Ik ben totáál niet ijdel, en helemaal niet bezig met lippenstiften, mascara's of kappers. Ik laat mijn haar kleuren, maar als de kapper de verf erin heeft gedaan, vraag ik altijd hoe laat ik terug moet zijn om het uit te spoelen, en rijd ik weer naar kantoor met die folies in mijn haar. Om daar te moeten wachten, dat vind ik zo'n waste of time."

"Vroeger liet ik het altijd droog föhnen, maar dat doe ik ook niet meer. Het interesseert me niets. Ik heb niet eens een borstel thuis, ik kam mijn haar met mijn vingers."

"Ik vind mode als vak fantastisch, maar dat wil niet zeggen dat ik de hele dag met mijn uiterlijk bezig ben. Ik kan je op een briefje geven dat je mij op mijn tachtigste niet helemaal gebotoxt zal tegenkomen. Een beetje conserveren is prima, maar ik ben niet zo gevoelig voor dat perfecte plaatje. Mensen verwachten dat wel altijd bij mij. Heel grappig."

Danie Bles is een van de bekendste modestylisten van Nederland. Ze is jaren verantwoordelijk geweest voor de kleding van vrouwen als Leontien Borsato, Katja Schuurman, Sylvie Meis en Yolanthe Sneijder-Cabau - vandaar dat ze weleens voetbalvrouwstylist werd genoemd.

Het afgelopen decennium dook Bles als mode-expert regelmatig op in televisieprogramma's en begon allerlei bedrijven onder de naam ByDanie: een tijdschrift, kledinglijn, winkel en school.

Haar stijl: 'boho', naar bohemien. Denk geborduurde jurkjes, leren jasjes met franjes, een ratjetoe aan armbandjes, hoeden en warrig haar.

Ook typerend voor de 'Danie-look' is het mix and match-concept: een outfit dient bij voorkeur uit nieuwe, vintage, dure en goedkope kledingstukken te bestaan. Tikje hippie, maar met een peperdure merktas aan de hand.

Ze ontvangt in haar kantoor van By­Danie, het bedrijf dat ze nu tien jaar runt. Op de stoep voor het hoekpand in de Frans van Mierisstraat in Zuid, een paar straten verwijderd van haar huis, staat haar elektrische Biròwagentje. "Een geweldig ding, nog een betere uitvinding dan Instagram. Zonder zou ik altijd en overal te laat komen."

Binnen staan kledingrekken vol glitterjurkjes voor een bruiloft, de muur is bedekt met panterprintbehang. "Ik ben echt Nel Veerkamp 2.0."

Bles draagt zwarte cowboylaarzen onder blote bruine benen en een zwart overslagvest dat als jurk fungeert. In haar linkeroorlel heeft ze een gouden knopje met het woord 'boss' gestoken, aan haar pink prijkt een ring met op een blauwe edelsteen haar voorletter in diamantjes.

'Voetbalvrouwstylist': hoe wordt een mens dat?
"Heel simpel: ik ging toevallig vrouwen kleden die een relatie kregen met voetballers. Ik heb Sylvie bijvoorbeeld ooit gewoon aangesproken. Ik zat naast haar in restaurant Kitsch in de Utrechtsestraat, dat toen nog bestond. 'Goh, ik vind je nogal knap,' zei ik. 'Mocht je ooit iets op televisie gaan doen; dit is mijn nummer, want ik wil je kleden.' Niet veel later ging Sylvie voor TMF werken en belde ze me, later kreeg ze een relatie met Rafael van der Vaart. That's it. Daarna was ik ineens die voetbalvrouwstylist."

"Ik wilde altijd al mensen kleden. Op mijn achttiende liep ik met een stylist mee die ik via mijn vaders bedrijf kende. Dat ging zo goed dat ik na een tijdje eigen programma's mocht stylen, van Lingo tot Big Brother en Lord of the Dance. Via via kwam ik in contact met concertorganisator Mojo, daardoor mocht ik bij optredens werken en kleedde ik The Rolling Stones en Janet Jackson. Al moest ik honderd shirts strijken, je hoorde me niet. Ik was er altijd als eerste en ging als laatste weg."

"Ik wilde ook graag de modellen van de Elite Model Look kleden, een modellenwedstrijd. Ik heb dat bureau drie weken lang elke dag om negen uur 's ochtends gebeld om die klus te pakken te krijgen. Voor mij was dat het bewijs dat je volhardend moet zijn om ver te komen in dit vak, maar wel beschaafd."

Kleedt u nog steeds bekende mensen?
"Daar ben ik bijna helemaal mee gestopt. Ik doe alleen nog Chantal Janzen voor een paar programma's, zij is een heel goed vriendinnetje van mij. En ik doe Renate Verbaan voor Shownieuws. Ze is de vrouw van mijn oudste beste vriendje (Winston Gerschtanowitz, HS)."

Waarom bent u ermee gestopt?
"Ik heb twintig jaar iedereen aan- en uitgekleed, in de allerleukste tijd die er was. Ik vrat die studio's in Hilversum óp, ik zat er elke Koninginnedag en oud en nieuw. Maar na een tijdje kende ik het wel. Dat ging ook zo met het produceren van modeshows en mijn magazine. Na een paar jaar had ik die hele case bestudeerd en wilde ik wat nieuws doen. Met mijn kledinglijn ging het natuurlijk anders."

Dat kun je wel zeggen: in 2015 ging uw modemerk failliet. Wat ging er mis?
"Een eigen lijn was altijd mijn droom; mijn vader en moeder hebben allebei ook kleding geproduceerd. Als je zou hebben gezien hoe ik dat merk opzette! Ik vloog naar Istanboel om marktkramen af te gaan, stapte bij een of andere man in de auto op zoek naar een fabriek - ik had wel gekidnapt kunnen worden. Uiteindelijk werd hij mijn accessoireproducent, met hem heb ik nog steeds contact."

"Ik vind het moeilijk om uit te leggen waarom het me niet is gelukt, maar ik weet wel dat ik me beter alleen had kunnen focussen op het creatieve gedeelte. Ik wilde bijvoorbeeld per se een bepaald stofje uit Peru, door lokale vrouwen gemaakt, voor een kledingstuk dat in India in elkaar moest worden gezet. Terwijl ik die stof ook had kunnen laten naprinten. Dan was ie de helft goedkoper geweest en had ik er veel meer kunnen verkopen."

"Ik had gewoon niet de kennis die je nodig hebt voor het opzetten van een kledinglijn. Ik realiseer me ook dat een jasje van honderd of tweehonderd euro niet voor iedereen is weggelegd. Het faillissement is qua werk het heftigste en zwaarste wat ik ooit heb meegemaakt."

Wat deed dat met u?
"Het was gewoon dramátisch. Mijn werk is niet iets wat ik van negen tot vijf doe - het is mijn hele hebben en houwen, mijn passie, adrenaline en energie. Ik heb keihard gevochten om mijn hoofd boven water te houden."

Beeld Valentina Vos

"Ik ging ook met de billen bloot hoor, ik vroeg veel mensen uit het vak om advies en probeerde nieuwe investeerders te vinden. Toen bleek dat het echt niet meer te redden was, voelde het alsof ik door een shittunnel moest. Letterlijk."

"Je hebt toch van die triatlons dat je door de bagger moet rennen? Nou, zo voelde dat, maar dan in je nakie. Ik moest in mijn blootje door een stronttunnel kruipen."

Hoe bent u uit die tunnel gekomen?
"Ik ben de ochtend nadat het bekend werd gemaakt naar kantoor gegaan, heb koffie gezet en ben verder gegaan met mijn andere bedrijven. Godzijdank gingen die allemaal door. Ik heb geprobeerd alles zo netjes mogelijk op te lossen."

"Natuurlijk heb ik er veel verdriet om gehad; ik heb midden in een meeting zitten janken. Maar ik weet dat ik vandaag in een kroeg kan beginnen, dan ben ik volgende week bedrijfsleider. En ik zal je biertje als de beste tappen. Naast de centjes die je verliest; dat gezichtsverlies, ja... dat is gewoon kut."

U was bang voor de reacties en oordelen.
"Toch wel. Je denkt toch vaak aan wat iedereen van zoiets zal vinden. Achteraf kan ik zeggen: het was afschuwelijk, maar er zijn echt ergere dingen."

Danie Bles komt uit een modebewust nest. Vader Jos Bles runt een bedrijf dat modemerken vertegenwoordigt en importeert. Moeder Truce Speijer werkte bij het Nederlands Mode Instituut en had een kledinggroothandel. Ze gingen uit elkaar toen Danie tweeënhalf jaar oud was; ze groeide op bij haar moeder.

Haar vader hertrouwde. Uit dat huwelijk kwamen zus Chantal (ook stylist) en broer Michael (eigenaar van een winkel op het Gelderlandplein).

"Mama en ik zijn een twee-eenheid. Met mijn vader is de band nu heel goed, maar vroeger zag ik hem minder. Ik heb ook nog een tijdje bij mijn oma gewoond."

Een opleiding heeft Bles nooit afgemaakt. "Ik moest jong op eigen benen staan en op mezelf wonen. Daarom ben ik op mijn achttiende al begonnen met styling. Want ik wist dat ik geen Einstein was, maar wel hard kon werken."

Mensen denken waarschijnlijk dat u uw carrière te danken heeft aan uw ouders.
"Joh, dat hoor ik zo vaak! Dat ik een verwend poppetje ben uit Oud-Zuid, de hele dag lekker met mijn spulletjes bezig. Het is gewoon niet waar. Al mijn vrienden zullen dat beamen. Ik heb niets gekregen, mijn tandartskosten betaal ik al vanaf mijn zestiende. Ik heb die dingen alleen nooit geventileerd. It doesn't get me anywhere. Wat telt, is dat ik nu heel close ben met mijn ouders. Familie is sowieso heel belangrijk voor mij."

Uw moeder werkt in uw vintagemodewinkel in de Cornelis Schuytstraat.
"Die ben ik met haar begonnen. Mijn moeder heeft vroeger ook al in een kledingwinkel gestaan, en toen haar huis afbrandde - hou op, schei uit, dat was vreselijk - was ze haar hele ritme kwijt. Toen kwam die winkel voorbij, die op haar lijf was geschreven. Zo'n rock-'n-rollwinkeltje, waar ze lekker voor de deur kan zitten met haar koffie, sigaretten, vriendinnen en honden. Ik wil haar graag happy zien."

"Boven alles is het mijn doel om oud te worden met mijn gezin. Met mijn ouders om me heen, mijn man Joris, met wie ik nu twaalf jaar samen ben en mijn zoontjes - al zullen zij niet forever bij mij blijven. Daarom ga ik elke schoolvakantie met mijn gezin naar het buitenland. Ik ga niet één keer per jaar op vakantie, daar doe ik dit werk niet voor. Ik run mijn bedrijven, maar ben ook nog moeder en vrouw."

U leidt, kortom, een glamoureus leven?
"Ik zit niet de hele dag in een limo en drink geen champagne tijdens de lunch. Ik vul 's ochtends ook gewoon de broodtrommels, word in een meeting gebeld als een kind ziek is en heb dagen die helemaal shit zijn met veel stress. Maar ik vind absoluut dat ik een goed leven heb; het zou nergens op slaan als ik dat niet zou zeggen. Ik ben met een heel leuke man getrouwd, heb gezonde kinderen en ouders. Maar glamoureus... nee."

Naast de winkel bent u eigenaar van een stylingopleiding, online kledingservice Maison 365 en een evenementen- en marketingbureau. Dat lijkt me een druk bestaan.
"Iedereen denkt altijd dat ik honderd dingen tegelijk doe, maar dat valt wel mee. Ik combineer het allemaal efficiënt. De Style School doe ik met twee partners. Ik vergader elke maand twee uur, geef een masterclass per kwartaal en lees het lesmateriaal na. Met de dagelijkse probleempjes houd ik me niet bezig. Hier in dit kantoor zit ik een paar dagen per week, dan werk ik aan de marketing-, pers- en productevents die we produceren."

"En ik heb Maison 365, een online boxenconcept. Het idee daarvan is dat iedereen een stylist wil, maar niet iedereen kan dat betalen. Op onze site kun je een vragenlijst over je stijl invullen, dan belt een stylist je over je voorkeuren en krijg je daarna een doos met kleding thuisgestuurd. We verzenden honderden pakketten per maand. De setjes kleren maak ik zelf, aan de hand van profielen. Bohemien, sportief, klassiek of juist wat zakelijker. Pure ontspanning vind ik dat."

Beeld Valentina Vos

Ontspanning?
"Ik weet niet wat het is, maar dat is voor mij écht... ik heb dat nodig om te kunnen ontspannen. Door die rekken gaan en verschillende kledingstukken combineren, daar houd ik zó van. Als je mij vraagt waar ik zeker oud mee word, is dat met het maken van setjes."

Wat is dan de kick? Dat twee kledingstukken perfect bij elkaar passen?
"Ik weet niet of het een kick is, maar ik zou niet zonder kunnen. Toen mijn vriendinnetjes vroeger bij mij kwamen spelen, wilde ik dat ook altijd doen. Ik vind niets leuker dan in een kast duiken, alles sorteren op kleur en soort, en daar vervolgens setjes van maken."

"Misschien heb je wel gelijk, van die kick. Ik heb daar nooit zo over nagedacht. Ik ben ervan overtuigd dat de manier waarop je je kleedt kan beïnvloeden hoe je je voelt en hoe je functioneert. Natuurlijk is kleding niet het allerbelangrijkste ter wereld; dat is gezondheid en familie. Maar ik zou het niet kunnen missen."

Uw nieuwste aanwinst is Amsterdam Fashion Week.
"Het kwam op mijn pad en ik dacht: fuck, dat wil ik. Ik mag er nog niet veel over zeggen, maar wel dat we verplaatsen naar het Museumplein. Het leek me heel interessant iets moderns neer te zetten tussen al die authentieke gebouwen. Ik ben gek op Amsterdam, deze stad is toch gewoon té mooi?"

"Ik zou het zo tof vinden als Fashion Week echt een evenement van de stad gaat worden, net als Amsterdam Dance Event en Museumnacht. En dat mijn team, alle merken, het Museumkwartier en de gemeente elkaar kunnen embracen. Dat is mijn grootste doelstelling."

"Laat ik vooropstellen: ik vind dit ­fucking eng. Ik zal kritiek krijgen en vind dat heel, heel spannend. Ik wil het allemaal zo graag goed doen. Als ik iemand moet kleden, neem ik nog steeds vijftien opties mee, terwijl ik al twintig jaar stylist ben."

"Terugkomend op dat faillissement: het is ontzettend kut als zoiets gebeurt. Maar het houdt me niet tegen. Fashion Week maakt voor mij de cirkel rond: dit is écht het laatste grote ding dat ik onderneem."

"Hoewel... ooit ga ik nog wel iets doen met mode, kinderen en een goed doel. Dat is mijn laatste project, dat weet ik zeker. En ik wil nog achter een marktkraam in Frankrijk staan."

Danie Bles
15 september 1977, Amsterdam

1997
Begonnen als zelfstandig stylist

1999-2005
Stylist voor bladen als Beau Monde en Avant Garde, tv-programma's als Starmaker, Big Brother, Het gevoel van en Lingo

2005-2009
Fashion director bij tijdschrift Jackie

2006
Eerste mix & match-modeshow

2008
Start bedrijf ByDanie

2010
Begin website bydanie.com en tijdschrift ByDanie Style Guide

2013
Lancering kledinglijn ByDanie Collection

2013
Style Book ByDanie

2013
Opening ByDanie Vintage Store

2015
Oprichting Style School by Danie

2016
Faillissement ByDanie
Collection afgerond

2017
Oprichting Maison 365

2018
Eigenaar Amsterdam Fashion Week

Danie Bles woont met haar man en zoons (5 en 9 jaar) in Oud-Zuid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden