Facebookvergif

Theodor Holman

Simone de Beauvoir en Jean Paul Sartre hadden de gewoonte macabere berichten uit de krant te knippen die zij 'iets' over hun tijd vonden vertellen. Eén zo'n bericht, over twee dienstbodes die een moord pleegden op de adellijke dame bij wie zij in dienst waren, gaven zij aan de schrijver Jean Genet en die maakte daarvan het toneelstuk De meiden.

Ik leg ook zo'n verzameling aan.

Gisteren las ik op Nu.nl het volgende bericht: 'Vrouw plaatst foto's van zelfmoord op Facebook.' Het bericht komt uit de Washington Post. Terwijl de vrouw van 31 haar woning in brand stak, maakte ze foto's en zette die op Facebook en ondertussen chatte zij met negen vrienden. Geen van de negen waarschuwde de politie, vermoedelijk omdat niemand wist waar ze woonde. De vrouw pleegde zelfmoord 'omdat ze vond dat haar vriend haar niet genoeg aandacht gaf en niet op haar verjaardag bij haar kon zijn'. Haar laatste bericht op Facebook luidde: 'Het is te laat. Mijn kamer is al gevuld met rook. Ik heb net nog een foto op Facebook gezet. Zelfs terwijl ik aan het sterven ben, wil ik nog steeds facebooken. Het zal wel het facebookvergif zijn, haha.'

Alles verwart mij aan dit bericht.

Was is het voor een stompzinnige reden om zelfmoord te plegen? Loog ze? Waarom zou je aan het einde liegen? En het wonderlijkste is die lach: 'haha'. Wat is dat voor lach?

Vond ze het woord facebookvergif een vondst? Ze begreep dat ze Facebook nodig had, dat ze eraan verslaafd was en dat ze er dus niet buiten kon, en meende daarin, als laatste gedachte voordat ze pijn zou lijden en zou sterven, iets grappigs te zien: haha.

Lachte ze iemand uit? En wie dan: ons? Zichzelf?

Er moet een moment zijn geweest dat ze dacht: 'Ik ga zelfmoord plegen.' En tegelijkertijd: 'En ik laat mijn chatvrienden daarvan deelgenoot zijn.' Ze wilde niet door die vrienden overtuigd worden om te blijven leven, maar uiteindelijk was de enige zin die zij nog in het leven zag, het delen van haar absolute eenzaamheid. Daarom ook die foto's van haar laatste minuten. Haar grootste angst was, denk ik, dat we haar lijden niet serieus zouden nemen.

Facebook moest haar lijden zien.

Haha...

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden