Plus

Experiment in Amsteldorp met woningruil sociale huurders

In Amsteldorp is een grote woning­ruiloperatie aan de gang. Huurders met een te groot huis kunnen ruilen met huurders met ruimtegebrek, zonder woonduur te verliezen.

Jantien Zijlstra Beeld Mats van Soolingen

Wie dezer dagen door Amsteldorp loopt, zal de pamfletten voor de ramen opvallen. Het zijn geen verkiezingsborden. Het gaat om bewoners van sociale huurwoningen die zo laten weten dat ze binnen Amsteldorp willen verhuizen en meedoen aan de vorige week gelanceerde Woningruilweken van Ymere en Rochdale.

Huurders van de 759 sociale huurwoningen van de twee corporaties die graag een grotere of kleinere woning willen, kunnen zich voor de ruilactie opgeven. Ze kunnen verhuizen zonder hun woonduur te verliezen. Deelnemers die kleiner gaan wonen, kunnen mogelijk zelfs hun oude, lagere, huur meenemen, wat gewoonlijk bij verhuizen uitgesloten is.

Toe aan kinderen
Caroline Nolet van Ymere zegt dat veel bewoners van sociale huurwoningen in het verkeerde huis zitten. "Onze bedoeling met deze ruilactie is dat mensen met een verhuizing de woning krijgen die beter past bij hun levensfase.

Senioren zitten alleen of met zijn tweeën in een veel te grote woning. Starters op de woningmarkt lopen tegen de dertig, terwijl vroeger mensen rond hun twintigste op zichzelf gingen wonen. Zij zijn aan kinderen toe, maar wonen daarvoor in een te kleine woning."

Oorzaak is de lange inschrijfduur voor een sociale huurwoning (14,6 jaar). Daardoor staan woningzoekenden vaak jaren in de rij voor een huis.

Ymere en Rochdale hebben daarom vorige week in Amsteldorp als proef de Woningruil­weken gelanceerd. Als het experiment slaagt, gaan de corporaties kijken of het mogelijk is dit ook in de rest van de stad te doen.

Advertentie
De eisen zijn eenvoudig, zo valt te lezen in de brochure van de corporaties: 'U woont in Amsteldorp, u bent huurder van Rochdale of Ymere, u huurt een sociale huurwoning, u heeft een regulier huurcontract voor onbepaalde tijd, en uw inkomen is lager dan 40.000 euro per jaar. En: u bent een goede huurder en veroorzaakt geen overlast.'

De gegadigden mogen een eigen advertentie maken. De corporatie zorgt voor een plattegrond, die samen met de advertenties in het Hoekhuis komen te hangen. Wie daar het aanbod overziet, kan een huis uitkiezen en ruilpartners aanspreken op de door de corporatie georganiseerde contactbijeenkomsten.

Als tussen de bewoners afspraken zijn gemaakt, bijvoorbeeld over de overname van de gordijnen, stellen de corporaties nieuwe huurovereenkomsten op. Pas na ondertekening door beide partijen kunnen de bewoners verhuizen.

40.000

Eén van de eisen is een maximaal inkomen van 40.000 euro per jaar

Amsteldorp Beeld Laura van der Bijl

Jantien Zijlstra: Geen ruimte voor een kast
Jantien Zijlstra (49) woont op een woning van ruim 25 vierkante meter in de Rusthofstraat. Haar woonkamer is amper drie bij vier meter. "Ik heb in de berging een slaapkamer gemaakt," zegt ze. "Daardoor heb ik net iets meer ruimte."

Ze heeft sinds begin dit jaar een vriend en wil vooral daarom graag groter wonen. "Met zijn tweeën is het in dit huis echt niet te doen. Je kunt nergens een kast met kleren zetten. We kunnen wel samen in de keuken staan, als we tenminste een beetje slim achter elkaar langs schuifelen."

Het huis is oud. Ze wijst naar de gashaard en de oude badkamer. Zijlstra: "Maar echt te klagen heb ik niet. Ymere onderhoudt de woning goed. Ze hebben laatst nog een lekkende rioolbuis vervangen. Maar ik wil nu ook wel eens wat comfortabeler zitten. Daarom heb ik me opgegeven voor de woningruilweken."

Ze wil graag in haar gezellige laagbouw-dorpje blijven wonen. "Ik werk als postbesteller hier in de buurt."

Ze betaalt momenteel 358 euro huur. "Het mooie van de woningruilactie is dat de corporatie niet meteen de hoofdprijs zal rekenen na een verhuizing."

Dat ze wellicht haar voor- en achtertuintje moet opgeven, realiseert ze zich. Ze neemt het voor lief.

Jantien Zijlstra: 'In de berging heb ik een slaapkamer' Beeld Mats van Soolingen

Roman Zuiev: Te klein voor samenwonen
Wonen in Amsteldorp is volgens de 43-jarige Roman Zuiev uit Oekraïne, 'niet verkeerd'. Zuiev staat in zijn voortuintje in de Zwaardemakerstraat. Aan weerskanten heeft hij aardige buren en boven woont een fijne buurvrouw, vertelt hij.

Toch zoekt Zuiev, die vier jaar in het land is en ruim een jaar op dit adres tegen een huur van 600 euro woont, een ander huis. Het huis van 37 vierkante meter is hem te krap geworden, vooral nu hij wil samenwonen met zijn vriend. Daarom heeft hij zich ingeschreven voor de Woningruildagen.

Hij loopt naar de keuken. In de hoek staat een elektrisch kookplaatje. "Ik heb nu een hoge koelkast staan en kan daardoor geen gasstel kwijt. Het is dus een keuze: koelen of koken."

Zijn woonkamer is met de bank, een eettafel met stoelen en een kleine salontafel propvol. In de hoek staat een kledingrek, want er is weinig kastruimte en op een laag kastje staan allerlei verschillende soorten flessen van Herbalife. Bovendien wil hij als distributeur van de verzorgingsproducten een kamer als kantoor inrichten.

Hij is homo en mensenrechtenactivist. Als priester is hij zijn woonplaats Donetsk ontvlucht toen de Russische separatisten het gebied innamen en er een aanslag op zijn leven was gepleegd.

"Ik klaag niet, ben gelukkig, maar ik wil wel graag wat groter wonen."

Roman Zuiev: 'Het is een keuze: koelen of koken' Beeld Mats van Soolingen

Sepan Abdulla: Slaapkamer te weinig
Sepan Abdulla (47) en haar drie kinderen wonen op krap vijftig vierkante meter in de Starrenboschstraat. Het huis met een huur van 415 euro op de begane grond, waar ze sinds 2001 woont, heeft weliswaar drie slaapkamers, maar deze zijn voor haar 19-jarige tweeling en 15-jarige zoon.

"Vroeger sliep de tweeling in een stapelbed maar toen ze groter werden, ging dat niet meer. Ze zeurden dat het huis te klein was. Ik heb toen een tijdje een kamer gedeeld met mijn zoon. Sinds enkele jaren slaap ik op de slaapbank in de huiskamer."

Haar ene dochter studeert tandheelkunde en de andere twee kinderen zitten nog op de middelbare school. "Ze moeten alle drie leren en hebben een eigen kamer nodig."

Een van haar dochters heeft afgelopen zomer in de buurt briefjes verspreid om te kijken of er iemand wilde ruilen. Maar het liep op niets uit. "Een stel met een baby wilde wel ruilen, maar hun huis was zo oud, en er zat geen behang op de muur terwijl ik mijn huis netjes heb opgeknapt en laminaat op de vloer heb."

Ze doet mee aan de Woningruildagen en hoopt op een bovenverdieping. "Dan hebben we een zolder erbij en kunnen we daar een slaapkamer maken."

Ze vindt het oneerlijk dat in de grote woningen vaak alleenstaanden wonen. "Ik kom nu slaap tekort omdat ik moet wachten totdat iedereen naar bed is."

Sepan Abdulla: 'Dat huis was te oud en had geen behang' Beeld Mats van Soolingen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden