PlusTen Slotte

Evert Wesker (1952-2017) bleef ook tijdens het klimmen zichzelf

Meer dan dertig jaar beklom hij de hoogste bergen ter wereld. Vorige maand maakte Evert Wesker een einde aan zijn leven.

Evert Wesker ging altijd volstrekt zijn eigen gangBeeld Frank Moll

Evert Wesker noemde zichzelf 'een pathologische kruk met een zeer beperkt atletisch vermogen'. Dit weerhield hem er niet van meer dan dertig jaar de hoogste bergen ter wereld te beklimmen.

Wesker bereikte vaker niet dan wel de top, maar dat kon hem, anders dan de meeste alpinisten, niet zo veel schelen. Zoals Wesker in alles anders was dan anderen.

In 1992 haalde hij op een paar honderd meter na de top van de Mount Everest, zes jaar later strandde hij vlak onder de top van de Cho Oyu in Nepal.

"Ach, ik heb er wel schitterende foto's aan overgehouden," zei hij in een interview in klimmersblad Hoogtelijn.

Pakistan
Wesker was een paradijsvogel, zegt iedereen die met hem geklommen heeft. Onaangepast maar tegelijkertijd ook heel sociaal, en met een zeer scherp afgesteld moreel kompas.

En altijd aan het praten, of hij nou bij zijn vaste Chinese restaurant in Amsterdam-Noord of in een tentje op 7000 meter hoogte zat, Wesker bleef maar praten.

"Over politiek, over ingewikkelde energievraagstukken of scheikundige proeven, eigenlijk over alles. Sommige mensen werden daar helemaal gek van, maar ik kon heel goed met hem overweg," zegt vriend René de Bos.

Hij leerde Wesker in 1988 kennen tijdens een expeditie in Pakistan. "Wij sliepen als enigen niet in een tent, maar buiten. Dat schiep een band."

Wesker bleef ook tijdens het klimmen volstrekt zichzelf. En eigenwijs, al hing dat ook samen zijn autisme. "Hij vertikte het om pap te eten, dat noemde hij 'berenbrak'. Meerdere keren heeft hij de top niet gehaald omdat hij last kreeg van hongerklop," zegt De Bos.

In 1990 beklommen ze samen de Mont Blanc. De Bos droeg de kleding waarmee hij datzelfde jaar de top van de Mount Everest zou bereiken, Wesker droeg eenvoudige wollen handschoenen. Een inschattingsfout die hem zijn vingertop kostte.

"Het was die dag stervenskoud, maar ik dacht: gut, het is wel vaker koud," zei Wesker er later over.

Te oud
Wesker, overtuigd communist en 'selfmade intellectueel', werkte zijn leven lang bij Shell en woonde samen met zijn moeder in Amsterdam-Noord. Toen hij vorig jaar in Nepal een trektocht maakte, moest hij halsoverkop naar Nederland terugkeren vanwege de dood van zijn moeder.

"Dat greep hem heel erg aan," zegt Frank Mol, cameraman van de bekroonde documentaire Hemelbestormers, over de (mislukte) beklimming van de Cho Oyu.

Teruggekomen van die expeditie had Wesker geconcludeerd dat hij te oud was voor het hooggebergte of voor de wekenlange skitochten in zijn eentje door Groen- en Lapland die hij maakte.

De inmiddels gepensioneerde Wesker zou later dit jaar nog wel een wandeltocht in zijn geliefde Nepal maken. Vorige maand maakte hij een einde aan zijn leven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden