Recensie

Even weer lekker bakvis zijn bij de Backstreet Boys (***)

Het zijn mannen geworden, de jongens van de Backstreet Boys. Hun fans zijn niet meer de gillende tienermeisjes van weleer, maar ook de oudere meisjes kirren vrolijk mee, als zij op hun wenken worden bediend door de 'bestselling boyband' ter wereld.

The best selling boyband in the world: de Backstreet Boys in de Heineken Music HallBeeld Michel Utrecht

Tiener zijn in de jaren negentig had wel wat. Smartphones en Whatsapp bestonden nog niet, je kletste met je vrienden via ICQ en MSN. Op schoolfeestjes dronk je stiekem passoa-jus en deed je danspasjes na die je met behulp van MTV had ingestudeerd. In je slaapkamer zong je liedjes van de Spice Girls en de Backstreet Boys en zwijmelde je weg bij een poster van Nick Carter.

Heel wat niet meer zo jonge meisjes hebben voor zestig euro een concertkaartje gekocht om die sfeer weer even terug te halen. Om weer even onbekommerd weg te kunnen dromen bij de gezichten van Nick, Bryan, AJ, Howie en Kevin. In originele bezetting staat de boyband zondagavond in een uitverkochte Heineken Music Hall. Het is een extra ingelast concert; vorige week speelde de Backstreet Boys Ahoy al plat.

Zoetsappige harmonieën
Volgens eigen zeggen zijn ze the best selling boy band in the world: meer dan 130 miljoen albums verkochten ze sinds hun debuut in 1996. De zoetsappige harmonieën en gesynchroniseerde dansjes van de Backstreet Boys waren een schot in de roos. Wereldwijd smolten meisjesharten en werden spaarvarkens geplunderd om hun cd's te kopen.

De vijf bandleden zijn begin jaren negentig bij elkaar gebracht door een slimme impresario, Lou Pearlman, die het succes van New kids on the block uit de jaren tachtig en begin jaren negentig hoopte na te doen. Meeliftend op de boybandhype bracht hij de Backstreet Boys bij elkaar.

Hetzelfde kunstje herhaalde Pearlman later met 'N Sync, de band waarin Justin Timberlake zijn eerste meters maakte.

Kirrende oudere meisjes
Dat de Backstreet Boys al een tijdje over hun hoogtepunt zijn, lijkt het publiek in de HMH niet te deren. Het gaat vanavond immers niet om de muziek, maar om de reis terug in de tijd: je weer even een verliefde bakvis te voelen, met alle hitsigheid die daarbij komt kijken. Want de boys mogen tegen de veertig zijn; het zijn nog steeds lustobjecten. "Shirt uit, shirt uit," wordt er tussen de nummers door gescandeerd. Als Nick Carter, inmiddels 34, in zijn kruis grijpt, kirren duizenden oudere meisjes van plezier.

De mannen spelen hun boybandrol nog steeds met verve. Ze zijn het zoetgevooisde zingen, de knipogen en handkusjes voor de eerste rij en de perfect synchrone danspasjes nog niet verleerd. En hoewel de muziek uit een computer komt, is de zang live. Aan het begin van de avond klinken de stemmen wat onvast en komen ze nauwelijks boven de harde bas uit, maar op het einde van de avond, wanneer ze de akoestische gitaren erbij pakken, klinken de zangers al een stuk zekerder.

Hoewel het publiek natuurlijk het liefst de oude hits wil meezingen, joelen ze ook netjes mee met nieuwer werk. De Backstreet Boys brachten vorig jaar In this world uit, hun achtste album. Echt hitlijstmateriaal staat daar niet op. De catchy refreinen en melodietjes die zich zo makkelijk laten meeneuriën, ontbreken.

Gelukkig zijn de Backstreet Boys niet te beroerd om de fans op hun wenken te bedienen. Meezingers als 'I want it that way,' 'Shape of my heart' en 'Show me the meaning of being lonely' komen in een twee uur durende show voorbij. Knallende afsluiter is natuurlijk 'Everybody (Backstreet's Back),' compleet met die kekke dansjes uit de spookhuisclip. Heel eventjes is het weer 1998.


Concert: de Backstreet Boys
Gezien: Heineken Music Hall, 30 maart 2014

De Backstreet Boys

  • Ons oordeel
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden