Column

Even wandelen met Wim

Zo, even bij mijn oude vriend Wim op bezoek. 'Zullen we even naar buiten?' vraag ik.
'Wie?'
'Zullen we even wandelen hier?'
'Wie zeg je?'
'ZULLEN WE EVEN BUITEN WANDELEN, WIM?!'
'Nee.'

Hij zegt het alsof ik heb aangekondigd dat ik hem een klap zal geven.
Ik pak mijn plastic tasje en haal daar een cadeautje uit.
'Alsjeblieft.'
'Dank je wel.'
'Openmaken,' zeg ik.
'Wie?'
'Maak maar open.'
'Wie?'

Ik help hem een beetje. Het is een mooi fotoboek van Ed van der Elsken over Amsterdam. Weliswaar van voor onze tijd, maar misschien herkennen we nog het een en ander.

'Foto's,' zegt Wim, alsof het erg tegenvalt.
'Ja, er staan ook foto's van de Jordaan in,' zeg ik. 'En als je nou weer wie zegt, ga ik weg hoor.'
Het is een totaal verkeerde grap, maar hij verstaat het toch niet en er is verder niemand die lacht.

We bladeren het boek door. Het maakt niet veel indruk.
Vijftien jaar geleden maakten we nog lol in het café. Ik stond er toen nooit bij stil dat Wim vijftien jaar ouder was dan ik. We dronken, vertelden elkaar rare verhalen, namen mensen in de maling. Ik heb menige column aan hem te danken. Maar ineens kreeg hij een hersenbloeding. Dat wist ik niet, maar hoorde ik later.

'Heb je iets te eten bij je?' vraagt hij na een lange stilte.
De vraag verbaast me. Ik heb inderdaad pennywafels bij Albert Heijn gekocht. Ik haal ze tevoorschijn en geef hem er één.
'Lekker,' zegt hij.
Ik neem er ook één.

'Wil je er nog één?' vraag ik.
'Zijn ze niet van mij?' zegt hij.
Ik schuif het aangebroken zakje naar hem toe.
'Jawel.'

'Voor straks,' zegt hij en hij pakt het zakje en legt het op zijn schoot.
Ongeveer een maand voor die hersenbloeding overleed Marthe, zijn vrouw. Geschept door een auto in de Marnixstraat. Nooit iemand zo gebroken gezien als Wim.

Hij wilde op de begrafenis niets zeggen, maar toen hij als eerste langs de kist liep, legde hij zijn hand erop en sprak hij: 'Ik ben zo bij je, hoor.'
Daar is toen die hersenbloeding tussen gekomen.
Nu zitten we tegenover elkaar.

Ineens zegt hij: 'Ik ben moe. Jij ook?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden