Even geen Elzasser

Harold Hamersma schrijft wekelijks over de beste wijnen voor de beste prijzen in de beste Amsterdamse zaken of gewoon in de supermarkt.

We hebben er weer een nieuw restaurant bij in Amsterdam. Op een plek met een zekere culinaire historie zelfs. Cuisinier Jan de Wit heeft er ooit De Trechter naar een Michelinster gekookt. Maar toen hij vertrok, kon de kookkunst van de nieuwe propriétaires de smaakpapillen van het bandenmannetje niet meer behagen.

De afgelopen jaren wisselde De Trechter verscheidene keren van naam en eigenaar. Het succes dat De Wit op de Hobbemakade had, werd echter nimmer geëvenaard. In de verste verte niet. Ik heb het vorig jaar nog in bedrijf gezien als een soort eetcafé, met de naam En Route, maar ook dat bleek een doodlopende weg. In oktober dienden zich echter alweer nieuwe eigenaren aan. Patrick Verhoeven en Anne Engels, een culinair setje dat zijn sporen verdiend heeft met een eetgelegenheid in het Brabantse Vierlingsbeek, waagden de sprong naar 020. Om 'na een aantal verbouwingen en aanpassingen' afgelopen zondag open te gaan als Magnolia, een restaurant dat voornamelijk met seizoensproducten wenst te werken. Edwin Kats, de voormalige chef van het hoofdstedelijke sterrenrestaurant La Rive én van Patrick Verhoeven, en Jan de Wit namen de officiële opening voor hun rekening.

Of de prestaties van Verhoeven aan het fornuis zich kunnen meten met die van het illustere tweetal laat ik graag toetsen door collega Van Dam.

Ik was voornamelijk benieuwd wat de wijnkaart zoal behelsde, vooral omdat Magnolia zich afficheert als 'het enige aspergerestaurant van Amsterdam'. Dan krijg ik altijd nachtmerries over een louter uit Elzassers bestaande kaart, te danken aan de jarenlange en onvermoeibare inspanningen van het Conseil Interprofessionnel des Vins d'Alsace. Als Peppi en Kokki, Bassie en Adriaan en Goor en Geer (de grappen over asperges zullen in het laatste geval niet van de lucht zijn) heeft het Conseil de Elzas en asperges onlosmakelijk aan elkaar weten te koppelen. Elk jaar weer gaat het moment dat de groentestengels de kop opsteken, gepaard met behoorlijk wat publicitair klaroengeschal, waarin Elzasser wit de alleenheerschappij over onze aspergeterreinen opeist.

Dit jaar werd op 10 april de opening van het seizoen feestelijk ingeluid op de Euromast, als 'de langste asperge van Nederland', aldus het persbericht. Er werd een aspergeambassadeur benoemd. En minister Verburg van Landbouw stak symbolisch de eerste asperge om vervolgens de hoop uit te spreken 'dat de tweede donderdag van april net zo'n belangrijke dag wordt als de derde dinsdag van september'. Memorabele woorden, waarvoor zij als dank de 'officiële aspergewijn' van het jaar kreeg overhandigd, een fles pinot blanc 2007 van Gustave Lorentz.

Toegegeven, dat is een prima tafelgenoot bij asperges. Maar het is zeker niet de enige witte die graag aanschuift. Eenvoudige Touraine of ambitieuzere Pouilly-Fumé, Sancerre, Menetou-Salon¿ schenk maar vol die glazen. Dat mag ook met sauvignon blanc uit Nieuw-Zeeland gebeuren. Of met witte Bordeaux die sauvignon als basis heeft. En laat ook rustig een goede pinot bianco aanrukken.

Voor de thrillseekers heb ik trouwens ook nog lichtgekoelde rode Chinon of Bourgeuil in de aanbieding. Verschijnt de asperge met ham, gesmolten boter, gekookt ei en een aardappeltje dan voldoen al deze witte wijnen eveneens. Maar bovendien melden zich dan houtvrije chardonnay, Spaanse Rueda en Savoie wit. En vormt verse zalm de hoofdmoot, open dan een witte Graves.

Getuige de wijnkaart zijn ze bij Magnolia redelijk op de hoogte van deze alternatieven. En al staan er vijftien gerechten met asperges op het menu, toch tel ik maar één Elzasser. Gelijk hebben ze. Sauvignon blanc, vooral uit de Loire, vind ik een veel betere begeleider. Frisser, puntiger, knapperiger.

Deze week heb ik thuis al een mooi maaltje soldaat gemaakt, geflankeerd door een Petit Fumé 2007, een Pouilly-Fumé van Michel Redde. (¿ 13,50). Krijtstrak, maar toch sappig en lekker gevuld. Met kruisbes, groene appels, grapefruit, citrus. Ruikt bovendien zoals een officiële aspergewijn zou moeten ruiken: naar asperges. (HAROLD HAMERSMA)

Wijnhandel van Krimpen, Frans Halsstraat 67, 671 61 30
The Art of Wines, A.J. Ernststraat 665, 644 67 67

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden