Plus Column

Ethiek is vast noodzakelijk. Maar het is voor jonge mensen

Theodor Holman Beeld Wolff

Ik steun mijnheer He Jiankui, de Chinese arts-onderzoeker die beweert een genetisch gemanipuleerde tweeling ter wereld te hebben geholpen die immuun is tegen een aids veroorzakende hiv-infectie.

Het nieuws veroorzaakte ophef. Alle ethici kregen een waas voor hun ogen. Dit was experimenteren met mensen, met kinderen. Dit was krankzinnig. Dokter Mengele zou hier vanuit de hel met genoegen naar kijken.

Zal best.

Ethiek is vast noodzakelijk. Maar het is voor jonge mensen. Die hebben nog tijd om een goede ethiek na te streven.

Mijnheer He beweert dat hij op korte termijn ook zoiets als de ziekte van Alzheimer zou kunnen genezen en dat kan mij niet snel genoeg. Mijn moeder en grootmoeder hadden alzheimer, dus de kans dat ik het krijg is groot.

En soms denk ik.... dat ik steeds moeilijker denk.

Ik ben daarom bereid op mijn leeftijd de ethiek te schofferen ten bate van de medische wetenschap.

"Maar dan kunnen er slachtoffers vallen."

"Maar we kunnen ook slachtoffers redden."

Zoals gezegd, ik begrijp de ethici, al vind ik ethica een wetenschap van luchtballonnen. Als ik kijk naar de 'ethiek' van honderd jaar geleden en naar die van nu, dan is alles gedraaid.

Het goede is slecht geworden, het slechte goed. De aarde is rond, en als ik altijd maar rechtdoor loop, kom ik weer uit bij hetzelfde punt en zoiets gebeurt ook met ethische principes. Iets mag, dan mag het niet, dan weer wel, dan weer niet.

Waarom zouden experimenten met mensen in de toekomst niet beoordeeld kunnen worden als 'ethisch noodzakelijk'?

Experimenten op mensen, op kinderen, op foetussen zullen gebeuren want moeten gebeuren - om kinderen te redden.

Overigens, wat betekent genetisch manipuleren tegenwoordig precies? Ik zie de ­gevaren die kunnen plaatsvinden - het was al het thema van menig James Bondachtige film van veertig, vijftig jaar ­geleden en daarmee, plus de genetische verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog, ben ik opgevoed.

Ik wil ook geen übermenschen.

Maar ik ben bang de weg kwijt te raken. Vergeten worden is niet zo erg, maar vergeten is dat wel. Ik hoef niet herinnerd te worden, ik wil herinneren.

Ik wil mezelf kennen, en niet die vreemde man die ik blijk te zijn. Wanneer ik zelf niet meer weet wie ik ben, raak ik in onmen­selijke doodsnood.

Dus dokter He, manipuleer het dna maar ongebreideld.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden