Recensie

Engagement is prima, maar Dolf Jansen is te voorspelbaar (**)

Interessante, potentieel polariserende onderwerpen. Ze verdienen meer tijd dan Dolf Jansen ze toebedeelt in zijn oudejaarsconference.

Jansen is een routinier die zich met gemak door het jaar grapt, al laat hij de voorstelling naar het einde behoorlijk inkakken. Beeld Alek Bruessing
Jansen is een routinier die zich met gemak door het jaar grapt, al laat hij de voorstelling naar het einde behoorlijk inkakken.Beeld Alek Bruessing

Het beste lijntje in de oudejaarsconference van Dolf Jansen gaat over zijn vader. Een man met wie hij nooit echt heeft gepraat. Een man die elke ideologie links van het TrosKompas extreem vindt. Wat zou hij over 2014 te zeggen hebben? Is het te laat om nu nog met hem van gedachten te wisselen? Een prettig persoonlijk verhaal met een mooie conclusie.

2014 was natuurlijk een jaar met twee gezichten. Op 17 juli werd het doormidden gekliefd door de aanslag op vlucht MH17. Jansen maakt die breuk voelbaar door zijn poging het alleen over positieve dingen te hebben al snel te laten mislukken. Op 17 juli kantelde immers elk verhaal. Hoe blij kun je nog zijn met het verdwijnen van Knevel en Van den Brink als er net driehonderd mensen uit de lucht zijn geknald?

Kritiekloos
Jansen is een routinier die zich met gemak door het jaar grapt, al laat hij de voorstelling naar het einde wel behoorlijk inkakken. Hij moet toch merken dat zijn irritatie over de vele piepjes die we tegenwoordig horen (als je je gordel vergeet om te doen bijvoorbeeld) totaal niet aankomt.

Daarna volgt nog een conference over mensen uit de bankensector die verwerpelijke dingen zeggen. Een nogal luie opsomming die én niet prikkelt én niet grappig is. Dat kan anders. Beter. Lebbis hield jaren geleden al eens een verhaal over het bankwezen, waar de woede wél van afspatte en dat wél van creativiteit getuigde.

Zoals vaker wijst Jansen (terecht) op het belang van zelf nadenken. Op de gevaren van het altijd maar met elkaar eens zijn. De gevaren van saamhorigheid. Maar daar schaart hij de massahysterie na de aanslag op MH17 vreemd genoeg niet onder. Vrijwel kritiekloos passeert onze nationale rouw de revue. Heeft hij daar echt niets vinnigs over te melden? Wie een messcherpe conference over dit onderwerp wil horen, zal zijn heil deze dagen bij Freek de Jonge moeten zoeken in het DeLaMar Theater.

Voorspelbaarheid
Het grootste probleem van 'Oudejaars 14' is echter de voorspelbaarheid. Engagement is prima, graag zelfs, maar bij Jansen weet je van tevoren al wat hij ergens van vindt en vaak ook hoe hij dat ongeveer gaat verwoorden. Én dat praktisch de hele zaal het ermee eens zal zijn.

Er zijn uitzonderingen. Twee om precies te zijn. Hij bekritiseert de collectieve woede ten opzichte van pedofielen en heeft zinnige dingen te zeggen over IS. Tuurlijk, wij zijn de good guys en zij zijn de bad guys, maar is het bombarderen van de Arabische wereld echt een oplossing? Zaai je daarmee geen nieuwe woede onder nieuwe generaties die we straks óók weer moeten bestrijden?

Interessante, potentieel polariserende onderwerpen. Ze verdienen meer tijd dan Jansen ze toebedeelt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden