Recensie

Eng tunneltje bij Muiderpoort opgevrolijkt met zonnige tekeningen (***)

Het tunneltje onder station Muiderpoort heeft een nieuw gezicht gekregen: acht grote schilderijen, gemaakt door buurtkinderen, sieren de tegelwand en geven de doorgang een vrolijke aanblik.

Beeld Rink Hof

Over weinig zaken zijn de Amsterdamse meningen eensgezinder dan over kunst in de openbare ruimte. Een abstracte, verticaal in het midden van een rotonde neergeplante roestvlek kan over het algemeen rekenen op reacties die variëren van snuivend schouderophalen tot aan een schuimbekkend krijsen van iets met 'van onze belastingcenten!', maar zelden op diep ontroerde bijval. Niemand die bij een vormeloos object van pokdalig, Kermitgroen metaal in een plantsoen betraand op de knieën valt en roept: 'Prachtig. Prách-tig! Inderdaad, helemaal één met de ruimte!'

Kindergeest
Het is vreemd dat er regelmatig openbare kunst wordt gekozen die niet aan de massa is besteed. Terwijl het toch echt niet zo'n opgave kan zijn. Hoeveel getalenteerde kunstenaars lopen niet in Amsterdam rond die maar al te bereid zijn om hun oogstrelende werken in ruil voor een eervolle vermelding dan wel schappelijk bedrag ten toon te stellen? Het kan niet anders of dat zijn er genoeg. Bovendien: als het dan echt allemaal op een koopje moet van de gemeente, is er altijd nog de ongebreidelde creativiteit van de kindergeest die straffeloos geplunderd kan worden.

In dat kader is onlangs de fiets- en voetgangerstunnel onder station Muiderpoort opgefleurd. Buurtkinderen die kunstworkshops hebben gevolgd bij het Buurtatelier, mochten aan de slag met het thema 'reizen en seizoenen'. Zulke thema's zijn goedmoedig en gezien de locatie ook logisch, maar gezien de uitvoerenden maakt het onderwerp natuurlijk weinig uit. Geef een kind een verfdoos, waskrijt en het thema 'reizen en seizoenen' en je krijgt een vrolijke kindertekening. Geef hetzelfde kind het thema 'braadworsten en Oezbekistan' en het eindresultaat wordt net zo vrolijk.

Cokedealen
Hoe dan ook zijn de acht grote tekeningen die dit initiatief heeft opgeleverd een aanwinst voor de tunnel, die er nog maar een paar maanden geleden bij lag als een grauwe, Irréversible-achtige (zoekt u maar op) gribus die eerder geschikt leek voor onbesuisd heroïnespuiten dan voor veilig en droog naar het goede perron wandelen.

Het kan niet anders of zakkenrollen en cokedealen verliest een deel van zijn grofkorrelige charme tegen een achtergrond van de zonnige, naïeve kinderfantasieën vol treinen, vliegtuigen, wolken en star glimlachende harkpoppetjes. Hangjeugd die al met de permanente marker klaarstaat om de olijke versieringen geschrokken onder te kalken met diverse doodverwensingen, heeft pech: er zit laminaatfolie overheen, waardoor alles met een nat washandje eenvoudig weer teniet kan worden gedaan.

Permanente kinderkunst
Ook deze permanente kinderkunst is ontstaan vanuit een buurtinitiatief: een jongetje zwengelde de boel aan met de opmerking dat hij het 'zo'n eng tunneltje' vond. Wat dat betreft is het eindresultaat geslaagd: niemand die kinderkunst niet begrijpt en op zijn minst even weemoedig terugdenkt aan de voorbije kinderjaren alvorens naar de Kiosk te rennen voor koffie en saucijzenbroodjes. Wel is het jammer dat de tekeningen niet wat groter zijn opgeblazen: een hele wand vol met die eenvoudige vrolijkheid, van beneden tot boven, had de tunnel kunnen omvormen tot iets écht bijzonders.

Desalniettemin is er geen enkele reden waarom andere stadsdelen dit voorbeeld niet zouden volgen. Grauwe gribussen in overvloed tenslotte, en krijtlustige buurtkinderen eveneens.


Wat: Tunneltje Muiderpoort
Gezien: 5/1
Waar: Station Muiderpoort

Beeld Amaury Miller
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden