Column

En dan roept men maar dat we 'verbinding' moeten zoeken

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Gisteren hoorde ik het weer: "We moeten zoeken naar wat ons verbindt, niet naar wat ons scheidt."

Ik zie dan altijd synchroon de hoofden op de achtergrond jaknikken. Aan de overkant is er dan altijd één hoofd dat neeschudt: het mijne.

Ik weet nooit precies wat men bedoelt met dat 'zoeken naar wat ons bindt'. Is het niet zo dat als we een vreedzame samenleving willen - en dat is toch het oogmerk - we dan moeten zoeken naar wat ons scheidt, en dat we vervolgens daarover praten?

"Hee, wat heb je tegen ­homo's?"

"En jij, wat heb je tegen de ­islam?"

"En hee, waarom moet iedere gelukzoeker hier kunnen komen?"

"En hee, geloof je echt dat er zoiets bestaat als 'de Nederlander'?"

Als je een conflict wilt oplossen, dan zal je het conflict eerst moeten zoeken. Je moet agressie vermijden en gelijkwaardigheid in het debat betrachten, maar zoeken naar verbinding lijkt mij onnodig.

Alles wat ik doe en belangrijk vind, doe ik om me te onderscheiden van de ander; ik streef naar een vorm van uitzonderlijkheid.

Zo ga ik straks naar iemand die uitzonderlijk goed Bach kan spelen; ik hoef me met zo iemand niet verbonden te voelen. Ik weet ook niet welke aandoeningen ik dan een positieve betekenis moet geven. Het gaat mij om de muziek.

Ik begrijp wel wat er ongeveer wordt bedoeld: er zijn tegenstellingen in onze samenleving, er zijn PVV'ers en D66'ers, witten en zwarten, mannen en vrouwen, islamieten en christenen, alfa-apen en zondebokken, pro- en anti-Europeanen. Men vermoedt dat die doof en blind zijn geworden voor elkaars argumenten. En dan roept men maar dat we 'verbinding' moeten zoeken.

Wie verbinding wil, hoeft nergens meer van overtuigd te worden. Het is dan alsof je in een tuin die half overwoekerd is, alleen het goede gedeelte verzorgt.

Alles komt vooruit middels conflict. Wil je iets beter maken, dan moet je zoeken waar de pijn zit en die dan bestrijden. Wil je nieuwe ontdekkingen doen, dan moet je de strijd aangaan met oude ideeën.

Wie 'verbinding' zoekt, zegt tegen zieken: "Laten we alle zieken met elkaar verbinden, dan zijn we niet alleen." Maar die zieken hebben veel meer aan een dokter die de ziekte als vijand ziet.

Zoek niet de verbinding, maar het debat. Crisis en conflict kunnen, mits ongewapend, heilzame geneesmiddelen zijn.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden