Plus

Emotionele tirades van nabestaanden tegen Holleeder

In de liquidatiezaak tegen Willem Holleeder kwamen de nabestaanden aan het woord. Die richtten zich furieus tot de verdachte. 'Ik hoop dat je de Westertoren nooit meer ziet!'

Rechtbanktekening Beeld anp

Het was lang een goed gebruik dat rechters slachtoffers van misdrijven tot de orde riepen als zij, gebruik makend van hun spreekrecht, in al hun emoties niet alleen vertelden hoe het misdrijf hun levens heeft verwoest, maar zich óók tot de verdachte wendden. Die moet immers voor onschuldig worden gehouden tot hij is veroordeeld.

Met de verruiming van 'het spreekrecht' is dat beknotten van de slachtofferverklaringen gestopt. Dat bleek ook in de veelvoudige liquidatiezaak tegen Willem Holleeder in volle omvang.

De rechtbank toonde zich royaal in de ruimte die ze de nabestaanden gaf, die schadevergoedingen vroegen oplopend van tienduizenden euro's tot ongeveer 5 ton. Zij gebruikten hun spreekrecht voor soms hartverscheurende tirades.

'Sloopkogel'
De familie van de in 2006 geliquideerde criminele kroegbaas Thomas van der Bijl kreeg als eerste alle ruimte zich rechtstreeks tegen Holleeder te keren.

Zijn zus: "Jíj! Jij bent in mijn ogen een laffe hond. Een menselijke sloopkogel. Ik ga er van uit dat jij de straf krijgt die jou toekomt en dat je nooit de Westertoren meer zult zien!"

De dochter van Van der Bijl memoreerde dat haar vader 'wist wat hem te wachten stond en dat hij de volgende was' toen hij met de politie sprak over Holleeder, die volgens hem zijn vriend Kees Houtman had laten vermoorden. "Mijn vader heeft me zo vaak verteld: Als ik vermoord word, heeft Willem het gedaan."

Hevig geëmotioneerd over Holleeder, die schuin achter haar zat: "Weet u, het liefst vlieg ik hem aan. Ik ben zó kwaad."

Verklaring
Weduwe Maria Houtman sprak vooral via een verklaring die haar advocaat voorlas. Vlak voordat 'het licht uit zijn ogen verdween', kon ze haar man Kees Houtman op 2 november 2005 in de hal van hun woning nog nét een kus geven. "Mijn leven stopte met het dichtritsen van de lijkzak."

Ze kon daarna haar kinderen niet aankijken omdat ze hun verdriet niet aan kon. Sarcastisch: "Bedankt Willem, voor wat je ons en al die anderen hebt aangedaan." Ze voegde van achter in de zaal toe dat ze vond dat ze er vandaag moest zijn 'omdat ik emotioneel in staat ben naar Willem te kijken nu'. "Kijken of ik hem kan vergeven."

Haar dochter sprak Holleeder ook rechtstreeks toe. "Elke dag proberen wij te leven met wat jij naar eigen zeggen niet gedaan hebt. Je hebt me alles afgepakt. Mijn superheld. Ik kan je nu de ergste ziektes toewensen, maar ik doe het niet. Ik gun het je niet." Tot slot, bijtend: "Bedankt."

Haar broer sprak via een schriftelijke verklaring die werd voorgelezen. Holleeder doet hem met zijn ontkenning 'denken aan het jongetje dat chocolade op zijn wangen heeft, maar zegt het niet te hebben gegeten'.
Hij hoopt dat Holleeder 'voor altijd in de EBI (Extra Beveiligde Inrichting) zal zitten'. "Dan kun je lekker kaarten met Jesse R. (veroordeeld tot levenslang voor onder meer de liquidatie van Kees Houtman). (..) Van rondjes op je Vespa naar rondjes door de cel."

Een soms aangedane Holleeder zag consequent af van zijn recht te reageren. "Het lijkt me het moment van hun. Het lijkt me niet gepast daar doorheen te gaan zitten kakelen."

Lees hier het liveblog over het proces Holleeder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden