Emotioneel

THEODOR HOLMAN
Gisteren zette ik de televisie aan en kwam ik in een herdenking terecht.

Alphen aan den Rijn. Veel doden. Heel erg allemaal.

Toch dacht ik: waarom moet ik hiernaar kijken?
Als televisieprogramma was het uitermate saai. Naar oprecht huilende mensen staren terwijl ik lekkere boterhammen met kaas zit te eten vind ik gênant. De koningin hoef ik ook niet te zien, want daar valt eigenlijk niets aan op te merken, en om nu voor mijn genoegen naar Mark Rutte te kijken terwijl hij aan het herdenken is, is ook saai.

Liever had ik daarvoor in de plaats discussies gehad. Over Tristan, de moordenaar, bijvoorbeeld. Achteraf kunnen we zeggen: ja, die jongen had nooit een wapen mogen hebben, laat staan wapens, want hij was een schizo. Maar hoe weten we dat hij een schizo was?
Zo kan ik nog een tiental vragen verzinnen.

Is het niet raar van de overheid nu ineens met strenge maatregelen te komen? Je kunt toch nooit uitsluiten dat er ineens zomaar een gek is. Zelfs iemand die niet schizofreen is, niet van wapens houdt, een leuke vriendin heeft en op zijn computer alleen maar het spelletje Tetris speelt, kan zich ineens als een killer ontpoppen.

Ik zat me na afloop zelfs te ergeren toen ik een meisje hoorde zeggen dat de herdenking erg emotioneel was geweest, omdat ik niet wist wat dat woord emotioneel betekende. Werd ze verdrietig? Vond ze juist troost? Gingen veel gevoelens door haar heen? Zo ja, welke? Wat is het verschil tussen emotioneel en erg emotioneel? Kortom: wat gebeurt als iemand emotioneel is? Waarom zei dat meisje niet: ''Ik werd heel verdrietig en moest huilen, want ik miste mijn vriendje, die vermoord is.''

Ik herinnerde me de verslaggevers na de crematie van Theo van Gogh die vroegen: ''Het moet voor u toch wel heel erg emotioneel zijn geweest?'' Steeds antwoordde ik: ''Hoe bedoelt u?''
''Nou, zo'n crematie... dat is toch emotioneel?''
''Hoezo?''
Zo'n verslaggever werd dan boos. ''Nou, zo'n crematie... dat is toch heel emotioneel?''
Ik antwoordde dan iets als: ''We proberen nuchter te blijven. Privé hebben we verdriet natuurlijk.''

''Dus u bent nu niet emotioneel?''
''Wat bedoelt u precies?'' vroeg ik dan maar weer eens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden