Plus Klapstoel

Ellie Lust: 'Ik probeer mijn merk te bewaken'

Ellie Lust (1966) is woordvoerder van de politie in Amsterdam. Vorige week werd ze voor haar verdiensten voor de emancipatie van homoseksuelen onderscheiden met de Jos Brink Oeuvreprijs.

Ellie Lust Beeld Harmen de Jong

Diakonessen Ziekenhuis

"Voluit het Lutherse Diakonessen Ziekenhuis. Op de Koninginneweg in Zuid. Later heeft er nog het stadsdeelkantoor in gezeten. Ik werd als tweede geboren, na mijn zusje Marja. Ik had een gebroken beentje. Binnen de familie maken we er altijd grappen over dat Marja dat had gedaan. Waarop zij dan zegt dat het inmiddels verjaard is en haar niets meer valt aan te rekenen."

"Gekkigheid. Het had nogal lang geduurd voordat Marja was geboren en om te voorkomen dat ik zou stikken, moest ik worden gehaald, zoals dat heet. Daar is in de haast iets bij misgegaan. De dokter zat er erg mee. Mijn vader zei: 'Beter een gebroken beentje dan een dood kindje'."

Oostzaan

"Toen ik twee was, zijn we naar Oostzaan verhuisd. Mijn vader kwam er vandaan. Hij was Dirk van Dirk van Dirk van Dirk. Samen met mijn opa bezorgde hij melk aan de deur. Oostzaan is het eerste dorp na de Coentunnel. Toen wij er kwamen wonen, was alles nog heerlijk leeg."

"Nieuwbouw, overal zand. In de zomer was het, in je beleving als kind, vier maanden achter elkaar heet. Waar nu het Twiske is, was onze hangplek. Inmiddels is het er volgebouwd, maar het heeft nog steeds iets dorps. Het is geen banlieu van Amsterdam."

Hill Street Blues

"Een van de politieseries waar we thuis altijd naar keken. Ontzettend spannend, prachtige karakters. Mijn favoriet was Belker. Hij was die kleinere man met snor, die altijd alleen opereerde en altijd in burger. Hij zag er nogal shabby uit. Als hij in de stad iemand zag die wat had uitgevreten, gromde hij en dook hij er als een politiehond op."

"Wat ik ook mooi vond, was dat aan het begin van een aflevering de briefing altijd werd besloten met: 'Hey, hey, let's be careful out there.' Ik heb heel lang de herkenningstune van Hill Street Blues als ringtone op mijn telefoon gehad. Ik kom helemaal niet uit een politiefamilie, maar wist al jong dat ik er bij wilde. Series als Hill Street Blues speelden daar een rol in. Maar Q & Q vond ik ook hartstikke spannend, hoor."

Jos Brink

"Door zijn spelprogramma's genoot Jos Brink in zijn tijd een ongelooflijke bekendheid. Hij was charmant en sympathiek en als een van de eersten heel open over zijn homoseksualiteit. Mooi dat een jaar na zijn dood vanuit OCW een naar hem vernoemde prijs is gecreëerd. Bij de prijs hoort een geldbedrag van 10.000 euro. Dat mag ik vrij besteden, maar het voelt niet zuiver het uit te geven aan een dure vakantie."

"Vorig jaar heeft de Nederlandse politie een eerste internationale conferentie over homoseksualiteit en genderidentiteit georganiseerd. Práchtige conferentie, enorm succes ook: er kwamen politie- en justitiecollega's uit 26 landen op af. in 2019 is de tweede conferentie in Toronto. Grote kans dat daar ook een Nederlandse delegatie naartoe gaat. Maar er zullen altijd collega's worden teleurgesteld. Met het geld van de prijs wil ik extra tickets en verblijfkosten betalen."

Hoofddoekjes

"Ja, dat is een lastige, hè. In Amsterdam heeft meer dan 50 procent van de bewoners een migratieachtergrond, bij de politie is dat 18. Terwijl het toch een van de kernwaarden van de politie is verbinding te vinden en te houden met de buitenwereld. Dat die buitenwereld zich herkent in de politiewereld is echt ongelooflijk belangrijk."

"Met niets anders dan de allerbeste bedoelingen heeft Pieter-Jaap Aalbersberg, mijn politiechef, voorgesteld eens te kijken naar het mogelijk loslaten van het leefstijl­neutrale principe van de politie. Hij zei niet: zo en zo gaan we het doen. Nee, hij zei: laten we het er eens over hebben."

"Maar het AD maakte daar van dat de politie hoofddoekjes wil invoeren. En toen liepen de emoties meteen hoog op, in de buitenwereld, maar ook binnen de politie. Het gaat voorlopig niet gebeuren, maar ik vind wel dat we het er over kunnen hebben. Gewoon op een beschaafde manier, rustig de voors en tegens naast elkaar zetten. Het wordt vaak meteen zo lelijk."

Volleybal

"Ik heb twaalf jaar eredivisie gespeeld en ook een tijdje in het nationale team gezeten. Bij het EK werden we vijfde, we waren het beste West-Europese land. Maar ja, vijfde. Dan ben je eigenlijk de vierde loser. Fanatiek, ik? Ongelóóflijk fanatiek. Ik heb als volleyballer een fantastische tijd gehad, al vraag ik me nu weleens af of ik er wel genoeg van heb genoten."

"Ik heb met tranen in de ogen zitten kijken naar de overwinning van Tom Dumoulin. Maar ik dacht ook: Jongen, geniet je er wel genoeg van? Hij wordt ook een keer 50, ik hoop niet dat hij dan zegt: Het is indertijd in een roes aan me voorbijgegaan."

Kort haar

"Ik moet er niet aan dénken lang haar te hebben. De laatste keer dat ik het lang droeg, was als kind. Dan doe je gewoon wat je moeder zegt natuurlijk. Ze knipte het zelf, met een pony zo half op mijn voorhoofd. Ik vind lang haar heel mooi bij andere vrouwen, maar voor mij is het niets."

Klaas Wilting

"Mensen zeggen vaak dat ik zijn opvolger ben. Maar ik heb hem nooit meegemaakt op het bureau. Tussen hem en mij zijn heel veel collega's woordvoerder van de Amsterdamse politie geweest. Die doe je daarmee wel tekort. Ik doe dit werk ook niet alleen, hè. Ik ben een van de woordvoerders in een team van acht. De een is wat vaker met zijn snoet op tv dan de ander, dat wel."

"Klaas Wilting ben ik een paar keer tegen gekomen in de buitenwereld; heel aardige man. Hij was wel in een heel andere tijd woordvoerder. De sociale media hebben zo veel veranderd. Klaas zat veel in spelprogramma's, ja. Er is een beetje een kramp binnen de politie dat ik dat ook ga doen. Maar in iets als Waku Waku zul je me echt niet zien. Ik probeer mijn merk te bewaken. Als ik op tv ergens aanschuif, heeft dat altijd een inhoudelijke reden."

Wie is de Mol?

"Dat was een uitzondering. Ik heb er van tevoren heel goed over gesproken met het hoofd communicatie hier. We hebben gekeken naar het mogelijk afbreukrisico, maar ook wat we er als politie aan zouden kunnen hebben. Waar we op uitkwamen, was dat het vooral ook een kans voor de politie was: we konden echt iets laten zien. Behalve hij en ik wist binnen de politie niemand dat ik meedeed."

"Ik vond dat aanvankelijk niet heel ingewikkeld, ik ben wel gewend mijn mond te houden. Maar toen de opnames eenmaal waren afgerond, vond ik het wel moeilijker: ik was zo enthousiast over het programma. Echt, het is een van de leukste dingen die ik in mijn leven heb gedaan. Ja, die Lucky TV-persiflage heb ik gezien. Hij had van mij een of andere Duitse Helga gemaakt: 'Das sind die Freistellungen.' Ik rolde thuis van de bank van het lachen."

Expeditie Robinson

"Nouuu... Ik zeg niet op voorhand nee. Het lijkt me een enorme uitdaging. Ik denk ook wel dat ik het kan, dat niet eten en zo. Wat me lastig lijkt, is dat je elkaar er uit moet werken. Dat past niet bij me, ik ben juist een ongelooflijke teamplayer."

"Maar Bertie, een vriendinnetje van me, was ook helemaal niet goed in dat gekonkel, toch heeft ze het afgelopen jaar wel gewonnen. Ze zat het grootste deel van de tijd op dat andere eiland en ging er uiteindelijk met de buit vandoor."

Rolmodel

"Ik heb nooit nagestreefd dat te worden, maar ik besef dat het wel is gebeurd, hoe raar dat ook is om over jezelf te zeggen. Ik ben altijd transparant geweest over wie ik ben. En dat was bij mij aanvankelijk ook niet altijd makkelijk. Ik kom ook uit een gezin waar homoseksualiteit best een lastig onderwerp was. Niet vanuit religie, maar vanuit traditie. Mijn ouders waren ongelooflijk lieve mensen, maar wel traditioneel."

"Mijn moeder kon zich niet voorstellen dat je als vrouw net zo veel van een andere vrouw kunt houden als zij van mijn vader hield. Maar je moet ouders ook hun coming-out gunnen, zeg ik altijd. Ik had vroeger geen rolmodellen, ik ben niet zo dweperig. Lesbische vrouwen hadden altijd wel meer mijn aandacht: Martina Navratilova, een juf op school. Maar ik dacht dan niet: ik wil net zo doen en zijn als zij."

Boukje

"Mijn grote liefde. Sinds 1 juni 2000, we zijn deze week 17 jaar samen dus. Ik ontmoette haar op de Europese Gay Games, in Zürich. Ik was nog met Jolanda, maar toen ik Boukje ontmoette, was het meteen duidelijk: ik móest voor haar gaan. Thuisgekomen ben ik pijnlijk eerlijk geweest tegen Jolanda. Waarschijnlijk juist daardoor ben ik nog steeds heel goed bevriend met haar."

Loetje

"En hij is mijn grote liefdescadeau. Dat zeg ik ook ongeveer elke dag tegen hem. Loetje is een Cavalier King Charles-spaniël. Pim Fortuyn had ook zulke hondjes, ja. Loetje heet eigenlijk Ilou. We leerden hem kennen op vakantie in de Provence, waar hij een week niet bij ons was weg te slaan."

"Terug in Nederland hoorden we dat de mensen van wie hij was, van hem af wilden. Ik zei tegen Bouk: 'Ik geloof dat we gezinsuitbreiding krijgen.' Zij zei: 'Ik geloof het ook.' We zijn meteen weer die 1300 kilometer teruggereden om hem op te halen. Het was op mijn verjaardag."

Fred Gehring

"Hij is van die groep die muziek van The Beatles uitvoert, toch? Mijn anderhalf jaar oudere broer was een enorme Beatlesfan. Marja en ik waren fans van Abba."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden