'Elke naam stond voor het verdriet van tien mensen in de zaal en enkele honderden in het land'

Nabestaanden voelden zich gedragen, gisteren tijdens de MH17-herdenking in de RAI. 'Elke naam stond voor het verdriet van tien mensen in de zaal en van nog enkele honderden in het land.'

Nabestaanden van de slachtoffers van de MH17 vliegramp in de RAI tijdens de nationale herdenking. Beeld ANP
Nabestaanden van de slachtoffers van de MH17 vliegramp in de RAI tijdens de nationale herdenking.Beeld ANP

Al bij het betreden van de ronde zaal zag Ronny Borgsteede (44) de projectieschermen hangen en wist: die foto's gaan komen. En toch, toen het beeld van zijn lachende zus Helen Borgsteede en haar man Frank van der Weide op het scherm verscheen, trof het hem recht in het hart. 'Ze kijken je weer even aan, en dat gaat niet meer van je netvlies.'

Na afloop is hij moe van een dag die 'meer dan prachtig' is geweest - het onthaal, de bloemen, kaarsen, muziek en de woorden. 'Je gaat er zonder enige verwachting heen, en je komt volledig overdonderd thuis.'

Saamhorigheid
Voor aanvang viel het hem onverwacht zwaar om al die ruim zestienhonderd mensen plaats te zien nemen in de zaal; stuk voor stuk nabestaanden van de MH17-ramp. 'Ik ken mijn verdriet en dat van mijn gezin, maar dan besef je weer dat het slechts twee namen zijn op een lijst van 298 namen. In de zaal zag ik de ravage - zo onverstelbaar hard en droevig.'

In de anderhalf uur van de herdenking kwamen indrukwekkende toespraken voorbij van onder meer premier Rutte ('Een onbezorgd tot ziens werd een abrupt vaarwel'), nabestaande Anton Kotte ('We voelen ons geamputeerd') en nabestaande Paul Marckelbach ('Ik kan jullie nooit meer vasthouden, knuffelen of kroelen'). Het requiem van Mozart volgde op Marco Borsato's 'Voor altijd'.

Grote indruk maakten de nabestaanden die de namen en leeftijden van alle 298 slachtoffers voordroegen en telkens afsloten met hun eigen 'lieve' neefje, schoonbroer, vader of dochter. Eén persoon moest zes namen voordragen, een ander moest zijn driejarige neefje noemen, weer een ander gaf te kennen nog te wachten op de resten van zijn 72-jarige vader. 'Elke naam stond voor het verdriet van tien mensen in de zaal en van nog enkele honderden in het land,' zegt Borgsteede. 'Het was telkens een mokerslag, en je zag waar het aankwam in de zaal.'

Lees vandaag (11-11) meer in Het Parool: 'Ik voelde saamhorigheid'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden