PlusColumn

Elke leraar wil dat zijn leerlingen leren denken zoals hij

Theodor HolmanBeeld Wolff

Steeds vaker hoor je over docenten die aan hun leerlingen uitleggen hoe de Nederlandse politiek in elkaar zit.

Wilders en Baudet zijn slecht, Jesse Klaver en Lilian Marijnissen zijn goed.

Als vader zou ik dat niet prettig vinden, maar ik weet dat het gebeurt.

Ik heb weleens verteld dat ik docenten had die in mei '68 naar Parijs gingen en enthousiast terugkwamen.

Die docenten waren niet rechts. Verder hadden wij een 'Existentialistenclub', waar ook docenten kwamen en waar over de politiek werd ­gediscussieerd. Die docenten waren ook niet rechts.

Wij imiteerden die docenten.

Ik heb nog pijpgerookt, omdat ik op een docent wilde lijken die Sartre weer bewonderde. Het Rode Boekje van Mao zie ik nog op het bureau van weer een andere leraar liggen. In de jaren zestig en zeventig was de jeugd links, radicaal links. Wie rechts was, vonden we een fascist.

Wilden we geweld gebruiken?

Er waren in die tijd vaak rellen in de stad. De Amerikaanse president Johnson was 'een molenaar', en toen prinses ­Beatrix kennis kreeg aan een Duitser, hadden we zin om die arme Claus te verjagen. Als er één rechts bolwerk was, dan was het wel het koningshuis. We demonstreerden destijds voortdurend - en niet zachtzinnig.

Als er gevochten was in de stad, zei mijn vader dat 'wij' de fascisten waren, want die waren voor geweld.

Ik denk nu geregeld net als mijn vader, wat me altijd verdrietig maakt, want ik heb hem tot zijn dood bestreden.

Ik heb dus van hem verloren, wat ik gek genoeg ook wel weer een prettige gedachte vind. We zijn uiteindelijk 'two of a kind'.

Doe je aan rellen mee, dan ontwaken tribale, moord­lustige gevoelens in je binnenste. Vandaar dat ik me destijds verbonden voelde met de PSP, de Pacifistisch Socialistische Partij, die geweldloosheid predikte.

Ik meende toen al dat geen mens zich kan beheersen als er een beroep op zijn agressie wordt gedaan. Het leek me toen juist uit principe al het geweld te mijden. Naïef? Vind ik nu wel.

Later werd ik zelf leraar. Ik had domweg geen tijd om ­kinderen een politieke stellingname op te dringen, maar ik was niet rechts.

Wat zou ik doen als ik nu ­leraar was?

Elke leraar wil dat zijn leerlingen kritisch leren denken.

Leren denken zoals hij.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden