PlusReportage

Elke cultuur een eigen afscheid in nieuw rouwcentrum Zuidoost

Ingetogen of uitbundig, lang of kort, met een plakje cake of een complete maaltijd: in het nieuwe rouwcentrum in Zuidoost kunnen verschillende culturen op eigen wijze afscheid nemen van hun doden.

Ghanese familiekamer in het Afscheidshuis in Zuidoost. Beeld Dingena Mol
Ghanese familiekamer in het Afscheidshuis in Zuidoost.Beeld Dingena Mol

Het heeft meer dan zes jaar geduurd, maar ­zaterdag gaat het multiculturele rouwcentrum in Zuidoost dan toch eindelijk open. Met de komst van het zogenoemde Afscheidshuis gaat een oude wens van het stadsdeel in vervulling: een plek waar nabestaanden van verschillende culturen op eigen wijze afscheid kunnen nemen van hun dierbaren.

Een mooie plek is het geworden. De culturele handelingen die voorheen vaak werden uitgevoerd in woningen, vergaderzaaltjes en sporthallen kunnen voortaan plaatsvinden in een modern en comfortabel gebouw met een grote zaal met ruimte voor vijfhonderd mensen, een kleinere familiekamer en zeven opbaarkamers.

Moderne techniek

Er kan heel veel in het nieuwe rouwcentrum, zegt manager Mala Angna namens initiatief­nemer Yarden. “Elke cultuur heeft zijn eigen ­gebruiken. Die krijgen hier alle tijd en ruimte. Mensen kunnen dansen en zingen of een wake houden van één of zelfs twee etmalen. Het kan op z’n Hollands met een koffie en een plak cake, maar ook op z’n Surinaams met allemaal lekkere hapjes of een complete warme maaltijd.”

De opbaarkamers zijn voor de open dag van zaterdag ingericht voor de verschillende cul­turen. Er is een uitbundig versierde Ghanese ­kamer met knipperende lichtjes en een Hindoestaanse kamer waar alle benodigdheden klaarliggen voor het vuuroffer. In alle ruimten hangen grote foto’s van Amsterdam op z’n mooist. De kamers dragen namen als Vondelpark, Centraal en Cruquius.

In het Afscheidshuis krijgen de eeuwenoude rituelen hulp van de moderne techniek. Zo is er in de grote zaal een videosysteem dat het mogelijk maakt dat familie, vrienden en kennissen in Ghana, Suriname of Curaçao de plechtigheid rechtstreeks kunnen volgen. Angna: “We kunnen de uitvaart ook vastleggen, als mensen daar behoefte aan hebben.”

Het rouwcentrum is het resultaat van jaren overleg met vertegenwoordigers van de verschillende culturen in Zuidoost. Dat is terug te zien in de details. In elke ruimte is een pijl ­richting Mekka in de vloer terug te vinden, zodat moslims de uitvaart kunnen onderbreken voor het gebed. Daarvoor zijn ook gebedsmatjes aanwezig, en een gescheiden wasruimte voor mannen en vrouwen.

De Hindoestaanse familiekamer. Beeld Dingena Mol
De Hindoestaanse familiekamer.Beeld Dingena Mol

Multifunctioneel

Een van de ingewikkelde vraagstukken in de voorbereiding was het gebruik van alcohol. In de ene cultuur is dat taboe, in de andere een ­onmisbaar onderdeel van de uitvaart. Angna: “Surinamers brengen een plengoffer, moslims willen het liefst geen alcohol in het gebouw. We hebben afgesproken dat alcohol alleen mag worden gebruikt bij de bewassing van de over­ledenen. Dat gebeurt in aparte ruimten.”

Angna gaat voor naar de damestoiletten om een andere specifieke wens van de achterban te laten zien: extra veel ruimte voor de vrouwen die in traditionele kledij naar een uitvaart ­komen. Een ander punt van het verlanglijstje is de tweede keuken waar mensen zelf kunnen ­koken om hun gasten tijdens hun verblijf in het rouwcentrum van warm eten te voorzien.

Het Afscheidshuis is niet alleen multicul­tureel, maar ook multifunctioneel. De grote zaal kan ook worden gebruikt voor vergaderingen, feesten en partijen. Angna: “Er is in Zuidoost grote behoefte aan een feestzaal. Die is er nog steeds niet, maar we kunnen met onze zaal wel in de behoefte voorzien. We denken alleen nog na over een goede naam: wie een uitnodiging krijgt voor een feest in het rouwcentrum, zal zich misschien even achter de oren krabben.”

Dat tijdens de vergadering of het feest elders in het gebouw overledenen in de koelcel op hun uitvaart liggen te wachten, vindt Angna geen ­lugubere gedachte. “Leven en dood horen bij ­elkaar. Wij Surinamers geloven dat de ziel na de dood nog een paar dagen in de buurt blijft. Sommige medewerkers voelen die energie ook echt. Zij zijn er niet bang voor. Als zij ’s avonds als laatste afsluiten, wensen zij de doden een rustige nacht.”

De Indonesische familiekamer.  Beeld Dingena Mol
De Indonesische familiekamer.Beeld Dingena Mol
Er zijn gescheiden wasruimtes voor mannen en vrouwen, zodat moslims kunnen bidden. Beeld Dingena Mol
Er zijn gescheiden wasruimtes voor mannen en vrouwen, zodat moslims kunnen bidden.Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden