Einde gratis webnieuws in zicht

AMSTERDAM - Internetkranten en geld verdienen zijn al meer dan tien jaar twee niet met elkaar te rijmen begrippen. Toch besloot mediamagnaat Rupert Murdoch deze zomer de websites van zijn kranten The Times, The Sunday Times, The Wall Street Journal en The Sun achter een digitale tolpoort te plaatsen.

Zijn drijfveer: de uitgevers moeten stoppen met de weggeefcultuur op internet. Journalisten zijn duurbetaalde krachten en daar moeten de webbezoekers voor betalen. Voor één euro krijgen zij sinds kort een dagpas om de krant op het web te lezen.

Gisteren werd het eerste resultaat bekend van Murdochs geloof in betaalde webkranten: The Times en The Sunday Times hebben met hun afgeschermde webedities welgeteld 105.000 betalende lezers weten te strikken.

Bijna drie miljoen lezers die de sites maandelijks bezochten voor de gratis onlinekrant, zijn afgehaakt. Daarmee verliezen de webkranten een belangrijke bron van inkomsten uit advertenties.

Toch is Murdoch tevreden: vooraf had hij geschat 90 procent van de bezoekers die de webkrant gratis lazen, te verliezen; het werd uiteindelijk 80 procent. Hoofdredacteur James Harding van The Times draait het zelfs liever om: ''Voor het eerst in de 225-jarige geschiedenis van onze krant verkopen wij abonnementen in niet-papiervorm.''

Eerder besloot ook de grote Duitse uitgeverij Axel Springer van Bild en Die Zeit geld te vragen van lezers die nieuws via hun iPhone tot zich nemen.

In Nederland kondigden het Nederlands Dagblad en Het Financieele Dagblad vorige week aan hun onlinenieuws achter een tolpoort te zetten. Het FD gaat echter ook experimenteren met gratis registratie, waarbij de bezoeker in ruil voor zijn persoonsgegevens toegang krijgt tot delen van de site. Die gegevens kunnen goud waard zijn bij het werven van adverteerders voor bepaalde doelgroepen.

Prijselasticiteit
Het Parool biedt al enige tijd, zonder al te veel tromgeroffel, een aparte betaalde editie aan, die leesbaar is op diverse nieuwe media, zoals smartphone en tablet-pc. ParoolDigitaal.nl vraagt 0,79 cent voor het downloaden van een hele krant, en geeft daarmee het wegvallen van druk- en bezorgkosten voor een flink deel door aan de lezer. Winstgevend is het niet. Het bedrag is een experiment, zegt oplagemanager Edmond de Boer. ''Nog niemand weet precies waar de prijselasticiteit van een webkrant ligt.''

Experimenteren met betaald onlinenieuws is niet nieuw. De slinger is al enkele keren heen en weer gegaan. Toen The New York Times in 2005 7,95 dollar per maand begon te vragen voor toegang tot columns en het webarchief, bleken maar 227.000 van de dertien miljoen lezers hiertoe bereid. In 2007 staakte de krant de leesheffing, omdat de advertentie-inkomsten die de gratis webkrant daarvoor opleverde, waren ingestort. Nu werkt de krant toch weer aan een heffing voor webnieuws. Die gaat 1 januari in.

Geen enkele krantenuitgever heeft in de afgelopen jaren een businessmodel kunnen bedenken waarmee geld te verdienen valt aan nieuws op het web. Veel uitgevers wachten liever af tot er massaal e-readers op de markt komen.

Gek genoeg bestaat er amper serieus onderzoek naar de commerciële kansen van betaald webnieuws. Vaak nemen uitgevers voetstoots aan dat webkranten kannibaliserend werken op de papieren oplage.

Uit Brits onderzoek door mediageleerde Jim Chisholm blijkt echter het tegendeel. Hij stelt dat de uitgevers nogal nonchalant omgaan met de kansen die internet biedt. ''Wanneer de media de potentie van hun sites echt zouden benutten, kan het aantal pageviews per bezoeker tachtig procent groeien,'' schat hij.

Daar staat het drama van de New Yorkse krant Newsday tegenover: die haalde na het invoeren van leesgeld 35 online-abonnees binnen.

De Britse krant The Guardian vaart al enige tijd een eigenwijze koers: de redactie biedt al zijn artikelen gratis aan en moedigt andere websites aan de teksten te kopiëren - inclusief advertenties die
de krant geld opleveren. Winst maakt ook The Guardian er nog niet mee. (MARC LAAN)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden