PlusColumn

Een vieze hoek van de straat? Brevet van onvermogen!

Patrick Meershoek Beeld Maarten Steenvoort
Patrick MeershoekBeeld Maarten Steenvoort

Dat de portemonnee het gevoeligste deel van het menselijk lichaam is, bewijzen ook de klinkende resultaten van een keiharde campagne tegen afvalovertreders die het afgelopen jaar in De Pijp is gehouden.

In zes maanden tijd werden meer dan driehonderd boetes uitgedeeld, en warempel, de straten werden er meteen een stuk schoner van.

Het afvaloffensief was een initiatief van de ondernemers en omwonenden van de Albert Cuypstraat, waar het zwerfvuil door de straten waaide. Zij vonden, na een aanvaardbare periode van aarzeling, een bondgenoot in het stadsdeelbestuur, dat de benodigde vuurkracht leverde in de vorm van medewerkers van de reinigingsdienst en handhavers, gewapend met harde ­bezems en bonnenboekjes.

Voor bestuurders is de afvalproblematiek een lastige kwestie. Zij zijn niet degenen die de troep veroorzaken, maar worden wel verantwoordelijk gehouden voor het opruimen ervan.

Dat laatste gebeurt doorgaans ook nog eens op hoge toon: een vieze hoek van de straat wordt al snel gezien als een brevet van totaal onvermogen voor de verantwoordelijke bestuurders - toch al de favoriete krabpaal van elke humeurige stadskat.

Terwijl bestuurders ook wel wat anders te doen hebben. In Amerikaanse actiefilms zien we de president vaak overleggen met zijn militaire staf in het crisiscentrum over het dreigende gevaar van terrorisme, ebola of een aanstormende meteoriet.

Op de achtergrond zijn tientallen medewerkers druk aan het bellen. Aan de andere kant van de lijn: burgers die zich opwinden over het niet opgehaalde grofvuil of een afvalbak op straat die overstroomt.

Terug naar De Pijp. Daar zorgde de gelegenheidscoalitie van ondernemers, burgers, handhaving en reinigingsdienst ervoor dat alle vooraf aangewezen vieze plekken zienderogen opknap­ten. Een half jaar en 300 boetes later was slechts een van de 45 hotspots nog onder het gewenste kwaliteits­niveau B ¿ want zo kijken bestuurders naar vieze plekken. Ook de explosieve groei van het aantal meldingen was gestopt.

Het offensief lokte wel een reac­tie uit. In de laatste fase van de campagne ontdekten de controleurs dat zij in de vuilniszakken steeds minder adresgegevens tegenkwamen of andere sporen die konden leiden naar de identiteit van de afvalpiraat. Uit angst voor een boete doen veel bewoners geen poststukken meer in de zak, wat op een bepaalde manier ook wel weer aandoenlijk is.

Het stadsdeelbestuur zint alweer op een volgende stap in de afvalstrijd: het inzetten van controleurs in burger. Dus alle viespeuken zijn bij dezen gewaarschuwd. Die keurige man in pak die staat te bellen op de hoek van de straat, die snurkende zwerver op het bankje en de groot uitgevallen reiger op het dak van de haringkraam, één verkeerde beweging en jullie zijn er gloeiend bij!

Patrick Meershoek is verslaggever van Het Parool. Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden