Plus Blikvangers

Een vertaling van de ene taal naar de andere

De stad staat vol met kunst, van wereldvermaarde kunstenaars tot anonieme beeldhouwers. Wat zijn de verhalen achter deze beelden? Vandaag: Een vertaling van de ene taal naar de andere.

Weiner maakte het werk in opdracht van de UvA, die zichtbaarder wilde zijn in de stad Beeld Tammy van Nerum

Je kunt er zomaar over struikelen tijdens de drukte van de vrijdagse boekenmarkt op het Spui: drie ijzeren objecten - als drie opengeslagen boeken, neergelegd met de kaften naar boven.

'Struikelstenen' was dan ook de bijnaam die dit werk van de in Amsterdam woonachtige Amerikaanse conceptueel kunstenaar Lawrence Weiner (1942) in de volksmond kreeg - ook wel: 'grafstenen'. Oorspronkelijk van hardsteen, maar dat bleek te kwetsbaar, dus nu in gietijzer.

Weiner maakte het in opdracht van de Universiteit van Amsterdam, die zichtbaarder wilde zijn in de stad. Onder de noemer 'Gevel­project' liet de UvA een aantal kunstwerken vervaar­digen die te samen een symbolische gevel ­vormen. De drie boekvormen onder de titel Een Vertaling van de ene Taal naar de Andere moeten 'de veelkleurigheid en eruditie die de Universiteit van Amsterdam kenmerkt' verbeelden.

Historica Ileen Montijn fileerde de struikelstenen onmiddellijk na plaatsing in NRC: 'Het schijnt dat ze boeken moeten voorstellen, maar dan zijn ze wel heel liefdeloos neergekwakt (...) Ook zij zijn kunst, voor wie het nog niet doorhad. Een geschenk van de Universiteit van Amsterdam aan de stad - immers, ook armoed­zaaiers willen elkaar wel eens een cadeautje geven (dan moeten de kinderen maar wat langer wachten op hun nieuwe schoenen).'

Uitdaging
Het 'toverwoord' van conceptuele kunst kon Montijn weinig bekoren. 'Houd u vast lezer, hier volgt de tekst. Een vertaling van de ene taal naar de andere. Dat was hem. En in het Engels: A translation from one language to another. En dat dan ook nog in het Arabisch en het Surinaams, talen die aan de universiteit niet zo gangbaar zijn, maar waarvan ze hebben gehoord dat ze in de stad veel gesproken worden. De tekst staat steeds in twee talen in gekleurde letters op de steen.'

Een vertaling van de ene taal naar de andere

Sinds 1996
Kunstenaar Lawrence Weiner
Waar Spui

Directeur Caroline Reeders van boekhandel Athenaeum kijkt vanuit haar kantoor uit op het Lieverdje, maar een blik naar links en Weiners werk is in het vizier. Voor haar zijn die boek­vormen juist een krachtig symbool.

"De uitdaging voor ons is om het Spui als boekencentrum van de stad te handhaven, niet ­alleen met Athenaeum maar ook met The American Book Center en Waterstones even verderop."

"Het is hier erg druk geworden, er zijn veel toeristen. Wij moeten die ook de boekwinkels zien binnen te halen. Deze boeken van Weiner zijn daarin misschien een stille, bescheiden hulp. Althans, dat hoop ik. Je zou ze moeten zien als de voetstappen in Ikea: als je deze boeken maar volgt, dan kom je terecht waar je zijn moet. Dan komt alles goed."

Dit zijn alle verhalen achter (on)opvallende kunst in de stad

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden