Recensie

Een stukje wilde natuur in Oost (*****)

Als het een beetje meezit, springt er misschien wel een aap op mijn hoofd, of woont er een wasbeer achter de grote boomstronk. Wie vanaf de Kramatweg in Oost op één van de kleine paadjes naar het groen wandelt, komt in een andere wereld.

null Beeld Floris Lok
Beeld Floris Lok

Hoge bomen, wallen van oude takken, een groezelige sloot, nauwelijks een straaltje zonlicht en vooral veel zooi.

Groene zooi, wel te verstaan. Het lijkt of hier al jaren takken en oude struiken zijn gedumpt. Bomen die zijn omgewaaid, krijgen met hun gigantische stronk een tweede leven als verstild object. Het is een volkomen onstadse omgeving en daardoor extra aantrekkelijk.

In de stad is groen altijd aangeharkt, voorzien van vrolijk gekleurde bloemen, banken, prullenbakken, standbeelden, fonteinen en kunstwerken. De strook langs de Kramatweg heeft niet eens een naam.

Schelpenpad
Het is een voormalig houthakbos dat begin dit jaar is ontsloten met een kronkelig schelpenpad. Hier en daar zijn nog wat paden aangelegd van houtsnippers of houten plakken, maar verder is er niets toegevoegd. Helemaal niets.

Het schelpenpad start op de hoek met de Insulindeweg en eindigt bij de Valentijnkade. Zowel het begin- als het eindpunt is bijzonder. Bij de Insulindeweg ligt Oost Indisch Groen, een inspirerende buurttuin waar bewoners kunnen tuinieren, ontspannen en koken. Aan het eind, bij het water, ligt de Joodse Begraafplaats, waar sinds de achttiende eeuw 150.000 mensen zijn begraven.

Stadslawaai
In de smalle strook tussen die twee ijkpunten kun je even vergeten dat je in de stad woont. Je waant je in een eeuwenoud bos in een ver buitenland, waar ieder moment een indrukwekkend beest tevoorschijn kan komen. Helaas ruist op de achtergrond een voortdurend stadslawaai van auto's en rinkelende trams, waardoor ik me bewust blijf van de moderne wereld.
Ik zou willen dat de stad veel meer van dit soort gekke plekken ontstaan.

Een woestenij waar een kind uit een boom kan vallen en zich pijn kan doen. Waar je in de sloot kunt vallen en vol groen drab tevoorschijn komt. Waar je het hout kunt gebruiken om een boomhut te maken. Waar lieve ouders een schommel ophangen. Dat is trouwens al gebeurd: aan een hoge tak hangt een plastic kuipje waarop kleintjes naar hartenlust kunnen schommelen. Op het licht glooiende schelpenpad fietsen twee kleine jongetjes die uit alle macht proberen in evenwicht te blijven.

De strook wordt niet alleen door jonge kinderen gebruikt. Twee pubers roken een stiekem sigaretje en nemen de wereld door terwijl zij op een omgevallen boomstam zitten. Een moslima dumpt haar overgebleven broodvoorraad, een fikse hoeveelheid, op het pad. Ik hoop dat daar leuke beesten op af komen, eekhoorns misschien wel, maar ik vrees voor de stadsbewoner bij uitstek: de rat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden