Een noodsprong naar het paradijs

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool.

Theodor HolmanBeeld Wolff

Ik geloof niet dat Sinterklaas bestaat. Toch ben ik zelf Sinterklaas geweest. Ik vond het leuk om kinderen - onder wie mijn kind - gelukkig te zien.

Toen mijn dochter wat ouder was, legde ik uit dat ik hulpsinterklaas was geweest. Mijn dochter stelde toen de vraag: "Maar pap, hoe wist je nou wat je moest doen?" "Ik deed andere hulpsinterklazen na," zei ik. De echte had ik namelijk nooit gesproken.

Ik denk dat IS-terroristen ook zo werken. Alleen hun sinterklaas bestaat wel en woont in Raqqa, maar die hoeft de terrorist niet te raadplegen. Terroristen weten domweg: ik moet een aanslag plegen. Zoals ik wist: ik moet cadeautjes uitdelen.

Bij IS delen ze geen lidmaatschapskaarten uit, maar als je echte mensen weet te doden, liefst zo veel mogelijk, en je jezelf daarbij weet om te brengen, dan word je bijgeschreven in het grote boek van sinterklaas Abu Bakr al-Baghdadi. Iedereen kan hulpsinterklaas zijn, dus iedereen kan ook IS-strijder worden.

Islamitische Staat is aan de verliezende hand. Sint Bakr houdt zich vermoedelijk verborgen in een kleuterschool of in een ziekenhuis. Sinterklaas bestaat niet, dus op een gegeven moment zal Bakr verdwijnen. Of hij wordt martelaar.

Maar nu IS in het nauw komt, zullen de hulpsinterklazen beter hun best gaan doen. Anders gaan zij ook ten onder. Niemand verliest graag, en als je uiteindelijk toch nog in een heerlijk paradijs terecht kunt komen, waar je niet alleen Sinterklaas kunt ontmoeten, maar ook nog eens De Profeet en De Grote Man zelf, dan kies je daarvoor.

En dat nu is mijn angst. Hoe meer IS verliest, hoe meer aanslagen er gepleegd zullen worden. Een noodsprong naar het paradijs. Is het dan beter niets doen? Ik weet het niet. Ons wordt aangeraden goed op te letten. Maar ik loop altijd dromend over straat. Ik droom dan dat ik Sinterklaas ben en mijn vrienden en vriendinnen en mijn kinderen gelukkig maak. Dat is een mooie westerse droom.

Zou ik dromen over een fascistische staat waarin vrouwen niet gelijkwaardig zijn aan mannen, waarin homoseksuelen als minderwaardig worden gezien en waarin sadisme in de overtreffende trap de reguliere straf is voor een­ieder die die droom niet deelt, dan ga ik me eens verdiepen in hoe je zo'n bomvest aan ­elkaar naait.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden