Filmfestival Cannes

Een miljoenenpubliek of een plekje in de schaduw?

In Cannes gingen twee zeer fantasierijke films in première. De ene wacht een miljoenenpubliek, de andere de marge.

Cemetery of Splendour is zo'n film in de marge van het filmfestival. Het is sterk, verrassend, maar zal geen miljoenenpubliek bereiken. Beeld /
Cemetery of Splendour is zo'n film in de marge van het filmfestival. Het is sterk, verrassend, maar zal geen miljoenenpubliek bereiken.Beeld /

'Toen Pete het idee voor Inside Out pitchte, wist ik direct dat we iets unieks in handen hadden, maar ook dat het een moeilijk verhaal zou worden. We gingen immers een film maken over iets wat iedereen denkt te kennen, maar niemand ooit heeft gezien. We hebben veel onderzoek gedaan naar de werking van de menselijke psyche; hoe onze dromen werken, onze emoties en onze verlangens.'

Twintig jaar nadat ze met Toy Story hun eerste computergeanimeerde speelfilm hadden gemaakt en zes jaar nadat de Pixarproductie Up het festival had geopend, zijn producent John Lasseter en regisseur Pete Doctor in Cannes met Inside Out, een film die zich voor het grootste deel afspeelt in het brein van een elfjarig meisje. Haar gevoelens, die bivakkeren in het 'hoofdkwartier', dat zich in het hoofd van Riley bevindt, adviseren haar zo goed en zo kwaad als het gaat bij alledaagse gebeurtenissen.

Inside Out is een aaneenschakeling van (visuele) vondsten; amusant, emotioneel, intelligent vermaak voor oud en ook wel voor jong. Toch wordt de Pixarproductie buiten competitie vertoond.

Ook Cemetery of Splendour van de Thaise regisseur Apichatpong Weerasethakul, die in 2010 tot veler verrassing de Gouden Palm won met Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives, dingt in Cannes niet mee naar de hoofdprijs. Zijn film is opgenomen in de tweede competitie Un certain regard. 'Die is gereserveerd voor echte ontdekkingen, voor opwindende films van de nieuwste stemmen van de cinema,' zei Weerasethakul.

Ondoorgrondelijk
Zoals gebruikelijk bij Weerasethakul moet de (westerse) kijker ook accepteren dat hij diens hoogstpersoonlijke films nooit volledig zal doorgronden. Geen bezwaar om er toch van te genieten. Cemetery of Splendour - een curieuze combinatie van een spookfilm en een politieke allegorie - speelt zich af in een voormalige school, waar soldaten verblijven die ten prooi zijn gevallen aan een mysterieuze slaapziekte.

Ze worden liefdevol verzorgd door een manke vrouw die is getrouwd met een voormalige Amerikaanse soldaat met een te hoog cholesterol. Er loopt ook een jonge vrouw rond die kan praten met de geesten van de godinnen die eeuwen geleden woonden in een paleis dat op dezelfde plek stond. En dat zonder special effects; de kijker moet maar geloven dat het zo is.

Veel vreemder dan geanimeerde, gepersonifieerde emoties is het eigenlijk niet. En toch wacht Inside Out een miljoenenpubliek en Cemetery of Splendour een bestaan in de marge.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden