Plus column

Een held, maar geen sympathieke

Beeld Theodor Holman © Wolff

Julian Assange vind ik eigenlijk een vervelend menneke. Hij liet zich de ambassade uitdragen alsof hij als Jezus Christus net van het kruis was gehaald. Hij had een baardje gekweekt alsof hij lang in een donkere kelder was gemarteld en als soort geheime boodschap droeg hij een boek van Gore Vidal mee: History of the National Security State. Het handboek martelaarschap had hij wijselijk in de ambassade laten liggen.

Moet ik pleiten voor zijn vrijheid? Als u het mij niet kwalijk neemt, zou ik liever duiken bij deze vraag.

Hij heeft geheime documenten openbaar gemaakt - ben je dan een spion of een journalist? Ik ben best bereid iedereen het insigne 'journalist' op te spelden, maar je moet het niet vreemd vinden als landen die wetten tegen spionage hebben je dan willen arresteren.

Ik weet - en misschien vind ik dat zelf ook wel - dat het heel goed is wat hij allemaal heeft 'onthuld'. Maar dan moet je ook voor zo'n onthulling staan. Als ik iets opschrijf wat Nederland in gevaar kan brengen, moet ik daarvan de consequenties aanvaarden.

De vraag is ook: wanneer brengt openbaarmaking van geheime stukken de staat in gevaar? Gaat het dan om alles waarvan de regering vindt dat het geheim moet blijven? Ja, dan kunnen ze op elk dossier wel 'staatsgeheim' zetten en kunnen wij niets meer schrijven.

Je kunt ook stellen dat er door de openbaarmaking geen levens in gevaar mogen worden gebracht. Een mooi criterium. Maar wanneer is dat? Ja, als er oorlog uitbreekt, dat is duidelijk. Maar verder?

Diende Assange een hoger doel met zijn onthullingen? Ach, hij heeft er Hillary Clinton mee weg gekregen. Dus misschien wel.

Kortom: ik vind dat Assange vrij moet kunnen rondlopen, maar dat hij ook het oordeel van de rechter zou moeten afwachten. Is hij burgerlijk ongehoorzaam geweest, dan moeten wij aantonen dat het in feite toch rechtvaardig was wat hij deed.

Sympathiek vind ik deze held niet, maar ook onder strijders voor het vrije woord zitten klootzakken en ook die moeten we verdedigen.
Of hij vrouwen heeft verkracht, weet ik niet, maar als dat niet zo was, had hij ook gewoon voor de rechter kunnen verschijnen.

Wie hij precies met zijn onthullingen een dienst heeft bewezen en wat ze nu uiteindelijk hebben uitgehaald, kan ik me ook niet goed herinneren. Ofschoon hij voor transparantie was, is hijzelf omgeven met smoezeligheid.

Maar goed, ik moet principieel zijn. Vindt u het goed als ik dan 'Laat Assange vrij' met onzichtbare inkt schrijf?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden