Een feest! Dans de nivellering! Of het een soort partydrug is

Nivelleren. Dat is nu zo'n woord waarover ik nooit heb nagedacht. Je denkt na over vrijheid, geweld, oorlog, seks - weet ik veel - maar nivelleren wil je eigenlijk niet in je woordenschat hebben. Als ik het woord per ongeluk uit mijn mond liet vallen, zou ik me schamen.

Ik weet ook maar half wat het betekent. Iets met gelijkmaken of gelijktrekken.

Ik zal het woord ook niet opzoeken in het woordenboek, want daarvoor vind ik het te vies. Te vies ja, hoewel elk woord me in wezen even lief is. Maar er zit vel in, en ni van niet, en leren, op zo'n manier: het móét, je zult leren; anders knijpen we in je vel, en niet zacht!

Het is geen fijn woord, zoals donderwolk, poepzakje of wondkoorts. Maar nu heeft de voorzitter van de PvdA, Hans Spekman, gezegd dat nivelleren een feest is.

Een feest! Dans de nivellering! Of het een soort partydrug is. Spekmans wonderlijke uitspraak dat nivelleren een feest is, werpt een grappige blik op wat hij werkelijk wil.

Want natuurlijk begrijp ik ongeveer van hij bedoelt. Er zijn rijke en arme mensen, en nu moeten die rijke mensen minder rijk en die arme mensen minder arm worden.

Als er eenmaal genivelleerd is, is dat natuurlijk een feest voor die arme mensen. En dat gun ik ze van harte, want een feest is altijd ... feestelijk, zal ik maar zeggen.

Maar ik denk dan meteen: als we constant feest willen hebben, wat blijkbaar Spekmans bedoeling is, is de oplossing heel simpel. De rijken geven hun geld aan de armen (feest) en dan zijn de armen dus rijk geworden. En direct daarop geven die rijk geworden armen dat geld uit solidariteit weer aan de arm geworden rijken, opdat die ook weer feest kunnen vieren. Doe je dat de hele tijd heen en weer, dan is één mooi doel bereikt: het leven, een feest.

Ikzelf zal hier wat buiten staan. Ik wens mij namelijk te onderscheiden. In alles. Ik zie al dat ik mijn columns ga nivelleren: 'Hé, Hoogland van De Telegraaf. Ik eis driekwart van je column! Sorry Rob, dat heet nivelleren!'

En: 'Hier heeft u mijn column, minus de eerste regel, mijnheer Heijne van NRC Handelsblad.'

Ik ben d'r belazerd!

 
Als er eenmaal genivelleerd is, is dat natuurlijk een feest voor die arme mensen.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden