Plus Filmrecensie

Een emotionele chaos, maar alles blijft beheerst

Emma Thompson als rechter Fiona met haar man (Stanley Tucci) Beeld -

In hoeverre hebben we greep op ons leven? Een retorische vraag natuurlijk, maar iedereen leeft alsof dat niet zo is. Zo ook de personages in de romans van Ian McEwan.

Bijna altijd zijn dat hoogopgeleide, rationele mensen, die door een plotselinge ­gebeurtenis van hun anker worden geslagen. Met een schok beseffen zij dat het leven geen wiskundige formule is, maar het chaotische resultaat van toeval en onsamenhangende ervaringen, gevoelens en gedachten.

McEwan toont scherp hun verwarring met mededogen. Datt levert indringend drama op, waarvoor filmmakers in de rij staan. Van McEwans veertien ­romans zijn er zeven verfilmd.

Vorig jaar met On Chesil Beach en The Children Act zelfs twee in hetzelfde jaar. In On Chesil Beach roept seks in de huwelijksnacht bij een jong stel chaotische gevoelens op, met desastreuze gevolgen.

In The Children Act belandt de rationele, uiterst professionele rechter Fiona (Emma Thompson) na een ­beslissing in een maalstroom van emoties.

Fiona is gespecialiseerd in complexe rechtszaken over leven en dood. Zoals de vraag of een Siamese babytweeling operatief gescheiden mag worden.

Van tevoren staat vast dat door de operatie één van de ­baby's zal overlijden, maar bij niet ­ingrijpen zullen beiden sterven. Fiona moet beslissen.

De zaak die haar omver blaast ­betreft het geval van de 17-jarige aan leukemie lijdende Adam (Fionn Whitehead). Artsen kunnen met een bloedtransfusie het leven redden van deze jongen, maar de zoon van Jehova's getuigen weigert dat.

Hij en zijn ouders geloven dat in bloed de goddelijke ziel huist, waardoor het niet mag worden vermengd met het bloed van anderen. Dat Fiona met een beroep op de wet (de kinderwet uit de titel) tot een gedwongen bloedtransfusie besluit, is niet het einde van het drama, maar het begin.

The Children Act

Regie Richard Eyre
Met Emma Thompson, Fionn Whitehead
Te zien in Cinecenter, City, Filmhallen, The Movies, Rialto, Tuschinski

Totaal onverwacht wordt Fiona na haar ­beslissing overvallen door verwikkelingen, die haar zwaar aangrijpen. Doordat ze net op dat moment ook nog eens in een hevige relatiecrisis verkeert met haar man (flinterdunne rol, waar Stanley Tucci weinig mee kan), brokkelt het fundament onder haar leven helemaal af.

Tegen de achtergrond van actuele dilemma's over medisch ingrijpen gaat The Children Act over een ­typisch rationeel McEwanpersonage dat door het onvoorspelbare leven onderuit wordt geschoffeld.

Het ­resultaat is emotionele chaos, maar uiteindelijk ook meer levensinzicht.

Dat klinkt een tikkeltje saai en dat is het ook. The Children Act had een aangrijpend psychologisch drama kunnen zijn, maar de film is daarvoor een te keurig Brits kwaliteitsdrama.

Alles klopt in de door Richard Eyre (Notes on a Scandal) geregisseerde film, maar we voelen geen hartslag en missen rauwe energie en emoties. The Children Act verdient een­ ­ambachtelijk keurmerk, maar faalt als meeslepend drama.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden