Plus

Een dagje Amsterdam Open Air voelt als thuiskomen

'Shake out your bumbum' klinkt het uitnodigend bij binnenkomst van Amsterdam Open Air. Met je billen schudden, daar is het voor de meeste bezoekers nog iets te vroeg voor, al is het wel gelijk een gezellige start hier bij Afrolosjes.

Feestgangers van Amsterdam Open Air 2017. Beeld Dingena Mol

Dit podium is een van de vaste gezichten van het tweedaagse dancefestival in Gaasperpark, en dat al vanaf editie nummer één. Toen een bescheiden hoekje voor lokaal talent uit de Bijlmer, zeven edities verder uitgegroeid tot een populair concept met een eigen avond in club Air.

Terecht dat ze hun Afrikaanse geluiden dit Pinksterweekend op een meer prominente plek konden laten horen. Afrolosjes was niet de enige bekende op Amsterdam Open Air. Vaste bezoekers herkenden podiumnamen als Format, GirlsLoveDJs en Straf_Werk.

Deze populaire clubavonden waren opnieuw gastheren van de grote podia. Sowieso voelde een bezoek aan Amsterdam Open Air als thuiskomen: op wat details na is de indeling van het terrein (inclusief vrolijke hippie aankleding) identiek aan voorgaande jaren. Je kon blind navigeren van de kluisjes naar de tent van Format in de andere hoek van het park.

Ook present waren de vertrouwde, en bij het publiek populaire Kodak-, ahem, Instagram-momenten: het vredesteken van bloemen, de gekleurde letters AOA2017 in het water en de met macraméhangers opgetuigde boom. Bovendien was het opnieuw lekker weer voor de 20.000 bezoekers per dag, die stilzwijgend een wedstrijdje 'wie heeft de beste festivaloutfit' leken te houden.

Toch was Amsterdam Open Air geen gemakzuchtige copy-paste van vorig jaar. Het festival vult de kleine stages altijd met de nieuwste gezichtbepalers uit de Amsterdamse dancescene. Een slim concept; de festivalorganisatie heeft zo elk jaar met tien stages de vrijheid om in te spelen op de laatste muzikale hypes, populaire danceconcepten en dj's van dat moment.

Divers dna
Dit jaar waren dat onder meer clubconcepten als Vunzige Deuntjes en Happy Feelings en dj's onder wie Olivier Weiter en Elias Mazian. Zo ben je als festival altijd fris en actueel, kun je commercieel naast underground bieden en blijf je (net als je bezoekers) jong en van nu. Het is bovendien een formule die werkt want uitverkopen en Amsterdam Open Air zijn synoniem aan elkaar.

En een leuke bijkomstigheid van zo'n programma dat niet voor een genre te vangen is, is de weerslag op de bezoekers die wederom van net zo'n divers dna waren als de muzikale programmering.

Een paar rondjes Gaasperpark en je was na dit weekend dan ook weer helemaal op de hoogte van wat er speelt in het hoofdstedelijke nachtleven: van de Afrikaanse beats wandelde je langs de plas met discodeuntjes en houseclassics richting de dancehits en hiphop bij GirlsLoveDJ's, verder langs de slepende beats bij 44bass, zong je en passant even mee met Whitney Houstons I Wanna Dance with Somebody (inclusief armen in de lucht), eer je voor het betere stampwerk eindigde bij de techno in de Format-tent.

Zoveel stages en zoveel keuzes, dat maakte van Amsterdam Open Air wel wat een slenterfestival. Al kon dat ook komen door de iets te hoge dichtheid bezoeker-per-meter op het soms wat te knusse terrein.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden