Column

Een bittertje op de Waddeneilanden

Albert de Lange (57, @deAlbertLange), bijna dertig jaar redacteur bij Het Parool, is 'uitbehandeld'. Hij bericht de komende tijd, ongewis hoe lang, over zijn aangekondigde dood. Vandaag: over de weemoedigheid die hem overvalt op Ameland.

Albert de LangeBeeld Floris Lok

Wat dat is met die Waddeneilanden, ik weet het niet, ik word er altijd wat weemoedig van. Je moet veel wandelen. Langs huizen waar men op een niet-aantrekkelijke manier veel te creatief is, of huizen die juist antikraak zijn ingericht. Die zijn 'Zu vermieten' en heten 'Uniek' of 'Actief'. Of 'Steltloper'.

Wij zijn in Nes op Ameland en logeren in 'Hans', onder één dak met 'Grietje', in de achtertuin van Aukje. Zij en haar man - hun eigen villa heeft drie schoorstenen - hebben de zaken werkelijk groots aangepakt; het huisje is pico bello met alle comfort, en staat te midden van een soort oud-Amelandse nederzetting in strak-moderne bouw.

Naast ons een kast van een luxe vakantiewoning waarin de architect de kenmerken van een hooischuur heeft verwerkt, verderop een ensemble waarin de vroeg-achttiende-eeuwse huizen die je hier veel ziet - jaartallen in de muurankers - een postmoderne vertaling hebben gekregen.

Er is duidelijk veel geld en energie in gestoken - alles voor de badgasten. Zij houden een infrastructuur in stand die de behoeftes van 3500 Amelanders ver te boven gaat en nu vooral benut wordt door middelbare uitwaaiers op stevige schoenen, in gelijkvormige jacks en op identieke huurfietsen. Mijn dochter vermoedt dat zij de jongste toerist is.

We zijn hier voor wat 'quality ­time' met de kinderen, zoon 24, dochter 19, en om ons 25-jarig huwelijksfeest een beetje afgelegen te houden - iedereen vond het een bijzonder goed idee, 'Nu je nog zo goed bent.' Dat was ­zeker een goed idee, ook al wakkert het een nieuwe weemoedigheid aan die me op de eilanden altijd in de maagstreek plaagt en nu betrekking krijgt op de eindigheid van dit samenzijn.

We hadden een taakje in Ballum, een dorp aan de westelijke, doopsgezinde kant van het eiland; er moest iets worden afgeleverd bij Tjeerd Nobel, de man van het plaatselijke Nostalgie Museum. De Ameland Guide geeft een wat kneuterige impressie van deze permanente tentoonstelling, maar de Nobel­collectie is een geestige en omvangrijke verzameling voor­oorlogse spullen rond vervoer en winkelinterieurs. Tjeerds levens­werk.

Nobel begon als tiener met de aan- en verkoop van de allereerste automobielen, zat later in de fietsenverhuur (4000 over het hele eiland) en voor zijn collectie oldtimers, glanzend en rijdend, wordt nu een groot nieuw onderkomen getimmerd dat indruk zal maken in het nieuwe seizoen. Tjeerd is een geestig prater ('Mijn vrouw was dit weekend veertig jaar getrouwd') en verzorgt zelf de rondleidingen.

Met zijn tegoedbonnen dronken we een Nobeltje (kleverig kruidenbitter) in het aangrenzende hotel-café Nobel, een neef, dat model kan staan voor de geslaagde spagaat waarin de Amelandse horeca de verwende toerist tegemoettreedt. Het café is al jaren een van de beste bruine kroegen van het land volgens de Missetlijst, het hotel is zeer strak en chic, en het restaurant een fraaie loungeplek. Zie je veel hier: lui buitenmeubilair met open vuur bij elk zitje. De Amelandse definitie van duurzaam: het hoogseizoen laten duren van maart tot november. Rond sinterklaas zijn ze graag onder elkaar; een mysterieuze traditie, te macaber voor toeristen.

Over de dood hebben we het niet of nauwelijks gehad. Niemand had veel trek in het onderwerp. En wat moet je er ook over zeggen? Dat het geen goed idee is?

Eerdere columns teruglezen? Dat kan hier.

Zaterdag: Lees Bert Keizer

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen of mail naar a.delange@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden