Plus

Een ambtswoning vol jongere kinderen

Kinderen in de ambtswoning, daar krijg je brokken van, dacht Eberhard van der Laan. Maar de tuin bleek uiterst geschikt om een potje te voetballen. "Het heeft in de verte iets van een hotelgevoel."

Eberhard van der Laan met echtgenote Femke en hun kinderen bij de ambtswoning. Beeld Jean Pierre Jans

Het was het eerste weekend van april in 2011. De lente hing al in de lucht, de bomen stonden in knop.

Daar op het witte grind in de siertuin van Herengracht 502 stond de familie Van der Laan, ongekunsteld en niet opgepoetst - gewoon zoals een gezin erbij loopt tijdens een verhuisweekend. Met dit verschil dat er nu een groepje fotografen en cameramensen was opgetrommeld om de intrek in de ambtswoning vast te leggen.

Zoon Edze (2) keek tijdens het foto-moment met grote ogen naar de lenzen, of iets wat daar achter gebeurde. Eline (4) leunde tegen het linkerbeen van haar vader, en een lachende Lieve (6) leek zich nog het meest bewust van wat de fotografen van haar verwachtten.

Veelbesproken verhuizing
Het was een veelbesproken verhuizing. De familie stond aanvankelijk niet te trappelen om in de ambtswoning te trekken. Ze woonden in een appartement in het Oostelijk Havengebied - "water en weids" - dicht bij school en vriendjes.

Tegen AT5 zei Van der Laan: "Het appartement van de burgemeester is niet zo geschikt voor kinderen. Ik ken het want ik kwam er bij Job over de vloer. Het is wat klein. En de eigenlijke ambtswoning, daar kun je met kleine kinderen beter wegblijven want daar staan allemaal heel kostbare vazen en dergelijke."

Wie ooit binnen is geweest of de foto's van het representatieve gedeelte van de ambtswoning heeft gezien, weet wat hij bedoelt. Wasco, vingerverf of rolschaatsen combineren vrij beroerd met, pak 'm beet, wandbespanning van karmozijnrode zijdedamast in de balzaal. En kindervingers met pindakaas vormen een vrij giftige cocktail met de bekleding van tapisserie op de 26 notenhouten stoelen in de eetkamer.

Toch verhuisde Edze met zijn trapbrandweerauto wel mooi naar het zeventiende eeuwse monument aan de Herengracht. Omdat, zo was het ook wel weer: "Dit de eervolste functie in de wereld is, en dan zorg je niet voor gedoe," zei Van der Laan destijds in Het Parool.

Beeld Femke Boermans

Het lijkt heel wat, zo'n monument aan de gracht, maar de werkelijke woonruimte op een ruime zolderverdieping, is helemaal niet zo riant als het van buiten lijkt. Voorganger Job Cohen stond ook niet te juichen bij het idee vanwege de lage plafonds.

Vrijuit spelen
Toen Van der Laan en zijn vrouw Femke een paar keer in het appartement waren gaan kijken, en daarbij overtuigd raakten dat de kinderen daar vrijuit kunnen spelen, zonder breekgevaar van antieke vazen, waren ze om. Van der Laan noemde de keuze destijds 'voortschrijdend inzicht'. Bovendien had hij, inmiddels al ingewerkt als burgemeester, gemerkt dat hij vaak in de ambtswoning was voor officiële zaken. Zo geschiedde.

Zoontje Edze kreeg een plekje bij kinderdagverblijf Juliana op het Oudekerksplein, tussen de prostituees, waar Van der Laans chauffeur met enige regelmaat zijn dienstauto op de kinderkopjes parkeerde, zodat de burgemeester zijn zoon naar de opvang kon brengen.

Van der Laan is niet de eerste burgemeester die kinderen in de ambtwoning onderbrengt. Arnold Jan d'Ailly woonde er met kleine kinderen, Samkalden had zijn jongste dochter nog in huis en De Vlugt een volwassen zoon. Ook Vou¿te had zijn drie zonen bij hem in de burgemeesterswoning.

Tuin
Ruim twee jaar later na de verhuizing informeerde een verslaggever van deze krant bij de burgemeester naar 'De beste plek bij mooi weer'. Met stip bleek dat de tuin van de ambtswoning, ook heel geschikte om in te voetballen. "We genieten van dit monumentale huis, maar het voelt ook een beetje alsof je als conciërge op het huis past. We zijn hier niet eeuwig. Het heeft in de verte iets van een hotelgevoel."

De buurt heeft hij omarmd. "Op zaterdag doe ik vaak de boodschappen, samen met de kinderen. In de Utrechtsestraat bij de bakker, de slager, de kaaswinkel en Marqt. Of op de Vijzelgracht bij Trattoria That's Amore, een authentieke Siciliaan."

Maar ongeacht waar hij woont: Zijn dropmatten haalt hij bij Het Oud-Hollansch Snoepwinkeltje in de Tweede Egelantiersdwarsstraat. Bij Mariska Schaefer, de dochter van de beroemde Amsterdamse wethouder Jan Schaefer.

Van der Laan hijst in de ambtswoning de regenboogvlag ter gelegenheid van de Gay Pride in 2014 Beeld ANP

Zie ook

- Burgemeester Eberhard van der Laan werkte maandenlang door, ondanks zijn ziekte. Hij deelde uit, incasseerde. Hij was kwetsbaar en scherp: De laatste maanden van Van der Laan als burgemeester.

- Geliefd was hij altijd al, maar nadat Van der Laan meldde dat hij ziek was steeg zijn populariteit tot ongekende hoogte: De burgemeester die een volksheld werd.

- Een burgervader die geliefd was bij alle Amsterdammers, maar ook een harde bestuurder die werd gevreesd door zijn ambtenaren. Joviaal en charmant, maar soms ook bot en bloedchagrijnig. Een straatvechter met een hekel aan verliezen: Amsterdam is zijn geliefde, integere doordouwer kwijt.

Eberhard van der Laan, de bepalende momenten uit zijn leven

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden