Een actieverleden ligt niet zo goed meer

In deze nieuwsluwe weken is een politiek sigarettenpeukje, achteloos weggeworpen uit de auto, genoeg om een bermbrand te veroorzaken. Daar is GroenLinks-Kamerlid Wijnand Duyvendak nu ook achtergekomen. Waar hij voor zijn inbraak in het ministerie van Economische Zaken in 1985 eerder deze week nog hardnekkig verwees naar zijn op 20 augustus verschijnende boek, zag hij zich gisteravond genoodzaakt tot een vlucht naar voren en schoof hij aan bij actualiteitenrubriek Nova.

Ruiterlijk erkende hij daar dat zijn geloofwaardigheid een deuk heeft opgelopen. Ook ging hij diep door het stof om maar duidelijk te maken dat hij op geen enkele manier nog trots is op die inbraak die destijds plannen voor een kerncentrale aan het licht bracht. Die schijn had hij op zich geladen door in een persbericht de inbraak te bekennen, zonder te vermelden hoe hij daar nu tegenaan kijkt. ''Ik kan de haren wel uit mijn hoofd trekken.''

''Je moet binnen de wet blijven. Het parlement is het vehikel om veranderingen tot stand te brengen,'' vindt hij nu. Dit soort acties hebben volgens hem juist een averechts effect. In zijn boek gebruikt hij de bekentenis juist om afstand te nemen van zijn verleden, zegt hij. Welnu, dat klopt. Dat is ook de strekking van zijn boek, waarmee hij de klimaatverandering op de politieke agenda wil zetten.

Maar voor GroenLinks is alle opwinding uiterst vervelend. Oud zeer rond het Eerste Kamerlid Sam Pormes wordt nu weer opgerakeld. In hoeverre de rel rond Pormes die beticht werd van een actieverleden in Molukse kringen en daarvoor zelfs een terroristisch trainingskamp in Jemen zou hebben bezocht anders is dan deze? Duyvendak kon het verschil niet goed uitleggen, maar Pormes hing lang een royement boven het hoofd en trad uiteindelijk terug als Eerste Kamerlid.

Daarbij komt dat de kiezers van GroenLinks nu mogelijk lelijk op hun neus kijken. De oude getrouwen uit de top van de partij hebben dikwijls ook zo hun actieverleden of kunnen daar op zijn minst begrip voor opbrengen. Anders ligt dat voor de kiezers. De achterban van GroenLinks is de afgelopen tien jaar van uitgesproken links veranderd in links-liberaal. Die zal niet zonder meer trots zijn op een Kamerlid dat door roeien en ruiten is gegaan voor zijn eigen gelijk en daar zelfs over gelogen heeft toen het misdrijf nog niet verjaard was.

Pijnlijk is ook dat oude verdachtmakingen weer boven komen, over zijn eventuele rol bij uitgesproken gewelddadige acties, zoals door terreurgroep RaRa. Maar Duyvendak kan staande houden dat hij zich altijd sterk heeft gemaakt voor geweldloze acties en zolang zal hij allicht de steun van zijn partij behouden.
Terecht merkt hij op dat voor een rol bij bijvoorbeeld RaRa nooit enig bewijs is opgedoken.

De vraag waarom we dat wel zouden moeten geloven, terwijl hij eerder toch ook loog over zijn verleden is daarom een gevaarlijke. Het is verrekte lastig om iets te bewijzen wat je niet hebt gedaan en in een rechtsstaat hoeft dat ook niet. Daarom moet wat dat betreft, als het gaat om zulke verdachtmakingen de kous nu ook af zijn. Wie hem die wil blijven nadragen moet misschien een loopbaan als grootinquisiteur overwegen. (BART VAN ZOELEN)

Wijnand Duyvendak:''Ik kan de haren wel uit mijn hoofd trekken.' Foto ANP/ Valerie Kuypers Beeld
Wijnand Duyvendak:''Ik kan de haren wel uit mijn hoofd trekken.' Foto ANP/ Valerie Kuypers
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden