Plus

Echtpaar naar Antartica met voertuig van afvalplastic op zonne-energie

Een echtpaar uit Zaandam wil nog dit jaar naar de Zuidpool rijden. Ze doen dat met een voertuig van afvalplastic dat rijdt op zonne-energie. Met hun missie willen ze duidelijk maken dat plastic prima is te hergebruiken.

Edwin ter Velde (52) en zijn copiloot, echtgenote Liesbeth (50). Beeld -

Vanuit een loods zoals er achter de NDSM-werf dertien in een dozijn gaan, wordt later dit jaar een Zuidpoolmissie begeleid. Zoals ruimtevaarders om Houston roepen als er een probleem optreedt, zo wordt de expeditie van Edwin ter Velde op Antarctica straks gemonitord vanaf de Computerweg in Amsterdam-Noord.

Ter Velde: "Een beetje vergelijkbaar met het Apollo­programma."

In november moet het gaan gebeuren. Onder de naam Clean2Antarctica wil Ter Velde als eerste in de geschiedenis de Zuidpool bereiken op zonne-energie. En dat met een voertuig dat goeddeels is gemaakt uit gerecycled plastic.

Afvalpionier Ter Velde heeft de missie bedacht om te laten zien wat de mogelijkheden zijn van materialen die we nu thuis elke dag voor oud vuil weggooien.

Hij is al in training: veel sporten en elke ochtend ijskoud douchen om 'kouderesistentie' op te bouwen. Op Antarctica zal het in het najaar rond de -35 graden Celsius zijn, bij een ontstellende droogte. Het is dan zaak voortdurend te blijven eten en drinken.

"Bij een marathon verbrand je drieduizend kilocalorieën, wij komen straks aan 8500 kilocalorieën per dag. Maar de zin om te eten en drinken vergaat je snel bij dit soort omstandigheden."

Het wordt dan ook vooral een mentale uitputtingsslag. Met een snelheid van 5 tot 8 kilometer per uur is het 30 tot 40 dagen rijden van de kust naar de geografische Zuidpool, en terug.

Het zal 24 uur per etmaal licht zijn - gunstig voor een auto op zonne-energie, maar funest voor het dag- en nachtritme van de twee bestuurder, die om de beurt zullen rijden en lopen naast het voertuig. Zo blijven ze in beweging, broodnodig om zichzelf warm en fit te houden.

Bergbeklimmer
Ter Velde heeft sinds deze week een extra reden om te vertrouwen op een goede afloop. Oorspronkelijk was het plan om samen met de bekende bergbeklimmer Wilco van Rooijen te gaan, maar dat is om uiteenlopende redenen niks geworden.

Ter Velde zat daarna lange tijd zonder copiloot, tot hij gisteren bekend kon maken dat hij met zijn eigen vrouw Liesbeth gaat. Op de moeilijke momenten scheelt dat een slok op een borrel. Als fanatieke zeezeilers zijn ze goed op elkaar ingespeeld. "We zijn al samen sinds onze tienerjaren."

Thuis kwam ook het besef dat je afval met andere ogen moet bekijken. Met hun drie kinderen deden ze een uiterste poging om zonder vuilnis door het leven te gaan, door zo min mogelijk verpakte producten te kopen en de materialen opnieuw te gebruiken.

Pet-plastic
Al een paar jaar past al hun afval van de hele maand in een pondspak koffie. Maar collectief valt er nog veel te winnen als we meer gaan recyclen, concludeerde Ter Velde. Hij wijst op de auto die de zonnepanelen meesleept op een aanhanger. "Dit is het ultieme bewijs dat je met de materialen uit de vuilnisbak nog best iets moois kunt maken."

Van pet-plastic dat deels door schoolkinderen van straat is geraapt, heeft Ter Velde met de 3D-printer de bouwstenen gemaakt voor het plaatwerk van zijn Solar Voyager. "Het is net Lego."

Hij ergert zich aan deskundigen die blijven volhouden dat met gerecycled plastic niks te beginnen valt. Vorig jaar concludeerde het Centraal Planbureau nog dat meer plasticscheiding weinig zin heeft, omdat het een mix van uiteen­lopende kunststoffen oplevert, die ongeschikt zou zijn voor het maken van nieuwe plastics en daarom bijna waardeloos.

Volgens Ter Velde is het een kwestie van doorzetten. "Tegen mij zeiden die deskundigen ook dat het niet kon. Het is bros en dus ongeschikt om er zoiets extreems mee te doen, zeiden ze. Moet je nou eens kijken wat hier staat!" Zijn conclusie: "Ze willen gewoon niet. Alsof er geen noodzaak is om het toch te proberen."

Hij kan er goed boos om worden dat veel folies en verpakkingen uiteindelijk eindigen als zwerfvuil en plasticsoep in de oceanen. Ter Velde noemt het ons 'welvaartsziektebeeld'. "De natuur is zo vriendelijk om ons geen rekening te sturen, maar uiteindelijk vernietigen we de wereld met onze consumptiedriften."

Verdrag
Vandaar ook Antarctica als bestemming voor de expeditie. Het continent is rijk aan mineralen maar tot 2048 mogen er geen delfstoffen worden gewonnen vanwege een verdrag om de Zuidpool te beschermen. En als het aan Ter Velde ligt moet dat daarna zo blijven. "Dat verdrag moet worden verlengd, de Zuidpool is de thermostaatknop van de wereld."

Het laat voor hem zien waarom we nieuwe grondstoffen moeten winnen uit ons afval. "Als we duurzaam omspringen met de materialen die we hebben, zijn nieuwe wingebieden niet nodig."

Natuurlijk is dat niet de enige reden om koers te zetten naar de Zuidpool. De expeditie moet ook wel de aandacht trekken voor de boodschap van Clean2Antarctica. "Als we niet naar de Zuidpool zouden rijden, maar naar de Zuidas, kijkt er niemand."

2048

Tot 2048 mogen er geen delfstoffen worden gewonnen op de Zuidpool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden