Echte troostprijs voor Türkiyem

LISSE - Na een jaar van groot verdriet beleeft Türkiyemspor een middag van groot geluk. Deze zondag kan eindelijk weer gelachen worden.De beker is een prijs die hoop biedt voor de toekomst, maar hij wordt opgedragen aan het verleden, aan de op 18 februari vermoorde ex-voorzitter Nedim Imac.

''Wacht! wacht! wacht!'' Van Türkiyemspor-aanvoerder Yucel Gündogdü moet het even stil zijn, het feestgedruis mag nog niet losbarsten. De middenvelder beseft, staand op een tafel, dat dit hét moment is waar hij en zijn team zo lang op hebben gewacht. Het wordt inderdaad stil, muisstil zelfs. De rest van de spelersgroep staat gearmd om de tafel heen waar hun aanvoerder zojuist op is geklommen.

Met één hand heeft Gündogdü de beker al vast. Hij kijkt omhoog, priemt een vinger naar de hemel, kust de beker en schreeuwt uit volle borst: ''Nedim!'' Om vervolgens met beide handen gestrekt het zilverwerk triomfantelijk aan alles en iedereen te showen.

Een hels lawaai van zingende, schreeuwende en fluitende spelers breekt los. Türkiyemspor heeft de KNVB-beker voor amateurteams gewonnen en dat wil men weten ook.

Cengiz Dogan, de man die als interim-hoofdtrainer verantwoordelijk is voor dit succes, bekijkt het tafereel vertederd van een afstandje. Hij heeft z'n finest moment een halfuur eerder al gehad, toen hij in een drijfnat pak trappelend van ongeduld stond te wachten op het moment dat hij het veld in mocht stormen.

Alsof het met opzet gebeurde brak na een middag vol stortbuien vlak voor het laatste fluitsignaal de zon door. Bij elk fluitje had Dogan al half in het veld gestaan, maar toen was het zo ver: scheidsrechter Mario Niels floot eindelijk af.

Met zijn ogen dicht, armen naar de hemel gericht, stormde Dogan het veld in. Pas op de middenlijn kreeg aanvaller Tuncay Yener hem als eerste te pakken, om hem uitzinnig van vreugde liefdevol te knuffelen.

In de middencirkel troffen Dogan en Regillio Simons, die niet had meegespeeld, maar een deel van de coaching op zich had genomen, elkaar. ''Ongeslagen! Ongeslagen!'' riep Simons naar zijn trainer, die Türkiyemspor nieuw succes had gebracht, om hem vervolgens schreeuwend van vreugde in de armen te vliegen.

''Ach man, ik ben zo vreselijk blij voor die jongens,'' zei Dogan. ''We hebben hier zo lang opgewacht en nu is het ons gelukt. En daarmee bedoel ik dat we onze ex-voorzitter een prijs hebben kunnen geven die hem toekomt.''

Ook aanvoerder Gündogdü kon zijn emoties amper bedwingen. ''Nu pas kan hij écht rusten,'' zei hij. ''We moesten, nadat we het kampioenschap hadden verspeeld, iets terugdoen voor de ex-voorzitter en met deze prijs hebben we hem iets heel moois kunnen geven, het is goed zo.''

Spaans benauwd was Gündogdü geweest dat hij het ritueel van het uitreiken van de beker als aanvoerder zou moeten missen. Op de ochtend voor de wedstrijd had hij namelijk al bedacht wat hij op dat moment zou doen en dat mocht absoluut niet in gevaar worden gebracht en zéker niet door een rode kaart.

''Ik had al geel en maak vervolgens een harde tackle. Ik dacht: o nee, daar gaan we, daar gaat mijn eerbetoon. Ik had namelijk al besloten vlak voordat ik de beker omhoog zou doen, heel hard zijn naam te roepen. Gelukkig liet de scheidsrechter me staan.''

Nee, de finale zelf was niet hoogstaand. Türkiyemspor maakte het vooral zichzelf moeilijk tegen het stugge FC Lisse, dat enkel de intentie had er door een geniepig doelpunt met de beker vandoor te gaan.

Kansen kreeg Türkiyemspor genoeg, maar het afmaken daarvan bleek een probleem te zijn. Uiteindelijk had Vihip Yildiz ver in blessuretijd een been van de tegenstander nodig om eindelijk het net wél te vinden. Op het moment dat keeper Atam Koroglu een prachtige vrije trap uit de kruising plukte, was het duidelijk: Türkiyemspor kreeg het eerbetoon waar zo op was gehoopt.

''Dit is de beloning voor een zwaar jaar dat Türkiyemspor heeft meegemaakt,'' zei vicevoorzitter Martin van de Heuvel tijdens zijn dankwoord in de sponsorlounge van FC Lisse. ''Maar ik denk dat hij hierboven met zijn kale kop naar beneden heeft gekeken en heeft gezien dat het goed was.''

© Het Parool, 18-06-2007

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden