Column

Ebru Umar lult zich in haar columns een slag in de rondte

Mano BouzamourBeeld Floris Lok

Ik lag op het strand in Griekenland en nam alle grote kranten door. Helse hitte in Holland! Een webredacteur van Telegraaf.nl had het intelligentste kopje van de week geschreven: 'Hitte maakt mens dorstig.'

Jozias van Aartsen wordt flink op de proef gesteld. De politie krijgt geen greep op de aanhoudende rellen in Den Haag. Aanleiding is de dood van Mitch Henriquez die door een leger agenten werd gewurgd tijdens een arrestatie. Ik kreeg een beklemmend gevoel op de borst tijdens het bekijken van de filmpjes die omstanders hebben gemaakt.

Tien agenten stortten zich schreeuwend op de man. Z'n benen stribbelden tegen, iedere agent omklemde een lichaamsdeel. Tot al het leven eruit werd geperst. Uiteindelijk tilden ze het levenloze lijf een beetje verdwaasd op en sleurden het de politiewagen in. Het zag er nogal luguber uit.

De angstige agenten hadden de subtiliteit van een verdwaalde vuurpijl. De last van autoritair moeten zijn, drukte hun slappe schoudertjes fijn. Ik heb dat vaker gezien, agenten die zich geen houding weten te geven en ervoor kiezen om behoorlijk breed te lopen en een strenge stem op te zetten wanneer ze zich tot iemand wenden. De criminaliteit verhardt. Dus ook de aanpak van politie. De man uit Aruba zou hebben gezegd dat hij een wapen bij zich had. Midden op een drukbezocht festival.
Wat is dan wijsheid?

In elk geval niet de columns van Ebru Umar - even iets luchtigs tussendoor. Zij haalde afgelopen week in Metro uit naar Halina Reijn. Over haar ongewild kinderloze bestaan en dat ze niet zou kunnen acteren.
'Dus in hemelsnaam Halina, laat je door een van je 'Facebook-bn'er-seksdates' bezwangeren, baar dat kind, bespaar ons dat gejank over je kansloze leven met 'leuke vriendenclub' en ga columns voor een mama-blad schrijven. Weet de rest van Nederland ook waar ze je van moeten kennen.'

Als Ebru nou eens naar de Stadsschouwburg zou gaan en een kijkje zou nemen bij de verdomd goeie voorstellingen van Toneelgroep Amsterdam, zou ze zien dat Halina een volwaardig actrice is. Ebru lult zich de afgelopen tijd een slag in de rondte in haar columns. Haar observatievermogen is wat vertroebeld. Ze lijkt te lijden onder een immense druk want haar kijkers zien eruit alsof ze ieder moment uit haar kop kunnen knallen.

Maar goed.
Over collega-columnisten niets dan goeds.

Ebru zou eens een festival moeten bezoeken. Dat zou haar misschien wel goed doen. Dat zou de druk doen dalen. Een beetje zonnen en zuipen. En in een baldadige bui zou ze heel hard moeten roepen dat de pen haar wapen is. Dat ze dat wapen altijd bij zich heeft. En nooit zal loslaten.

Totdat een oplettende agent iets opvangt over een wapen, hij zijn collega's inseint en voorzichtig op haar afstevent.


Wilt u reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden