Plus

Eberhard van der Laan heeft een lastige dubbelrol

Het actieplan van de landelijke taskforce ­kindermishandeling staat haaks op het bezuinigingsbeleid voor jeugdzorg. Als voorzitter van de taskforce pleit Eberhard van der Laan voor verruiming van het budget, als burgemeester heeft hij van doen met inkrimping.

Als voorzitter van de taskforce pleit Eberhard van der Laan voor verruiming van het budget, als burgemeester heeft hij van doen met inkrimping Beeld anp
Als voorzitter van de taskforce pleit Eberhard van der Laan voor verruiming van het budget, als burgemeester heeft hij van doen met inkrimpingBeeld anp

Voorzitter van de taskforce en burgemeester van Amsterdam. Het zijn twee rollen met een ander script.

Als taskforcevoorzitter presenteerde Van der Laan maandag een plan met adviezen aan het rijk om het aantal slachtoffers van kindermishandeling de komende tien jaar te halveren.

Handelen naar bezuinigingen
Uitvoering van die adviezen betekent een verhoging van de rijksuitgaven. Als burgemeester heeft Van der Laan juist te handelen naar de ­bezuinigingen die het rijk de afgelopen jaren heeft doorgevoerd in de jeugdzorg.

Concreet ziet de tweespalt er zo uit: de taskforcevoorzitter adviseerde dat er meer ­specialistische GGZ-hulp moet worden ingezet om slachtoffers van kindermishandeling te ­behandelen.

Tegelijkertijd voert het college van Van der Laan via wethouder Simone Kukenheim (Jeugdzorg) stroeve onderhandelingen met instellingen als de Bascule en Arkin over het gemeentelijke budget voor de specialistische jeugd-GGZ van volgend jaar. De rijks­bezuinigingen werken immers ook door in ­Amsterdam.

Het is niet aan Van der Laan om het rijks­beleid bij te stellen. De taskforce heeft zichzelf - tot op heden tevergeefs - ten doel gesteld om het aantal slachtoffers van kindermishandeling omlaag te brengen, en kent daarnaast een adviserende rol.

De aard en de toon van die adviezen zijn echter een stevige reprimande voor het huidige overheidsbeleid ten aanzien van de jeugdzorg.

Wachtlijstproblematiek
Met die kritiek staan Van der Laan en de andere taskforceleden niet alleen. Zo maakt de landelijke kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer zich zorgen over de toename van het aantal crisisopnames bij jongeren.

Dit houdt weer verband met de wachtlijstproblematiek. Hoe langer kinderen moeten wachten op zorg, hoe groter het risico dat ze in crisis raken. Deze problematiek speelt ook in Amsterdam.

De Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP) waarschuwde dat gemeenten door de decentralisatie in 2015 op de stoel van de kinderpsychiater zijn gaan zitten.

Gemeentelijk falen
Nu de financiële verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg is weggehaald bij de zorgverzekeraars en is overgedragen aan de gemeenten, wensen die gemeenten inspraak bij behandelingen om de kosten te beheersen. In elke andere medische discipline is zo'n dubbelrol ondenkbaar.

Als taskforcevoorzitter wijst Van der Laan echter ook op zijn eigen verantwoordelijkheid als burgemeester bij kwesties over jeugdzorg en -veiligheid.

"Mocht sprake zijn van aantoonbaar en verwijtbaar gemeentelijk falen met ­ernstige gevolgen voor een kind, dan moet het gemeentebestuur zich afvragen of het daaraan geen politieke consequenties moet verbinden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden