Recensie

Dwarse en eigenzinnige 'Aanmodderfakker' is geen voorspelbare romcom (****)

Bestaat de eeuwige student nog? Hij zal vast door de prestatiebeurs om zeep zijn gebracht, maar gelukkig trekt regisseur Michiel ten Horn zich er niets van aan. In 'Aanmodderfakker' voert Ten Horn een voorbeeldig tragikomisch exemplaar op.

Film 'Aanmodderfokker' Beeld Het Parool

Hij is Thijs (Gijs Naber) is 32 en leeft met een ranzige medestudent (Yannick van de Velde) in een smerig appartement met dode planten en kapotte luxaflex. Zijn vuile kleren laat hij wassen door zijn zus (Anniek Pheiffer) of moeder (Joke Tjalsma), die hem Tupperwarebakjes met kliekjes meegeeft; dan weet ze zeker dat hij iets fatsoenlijks eet.

Het is lang geleden dat Thijs met zijn studie begon, met als resultaat een angstaanjagend grote studieschuld. Aan zijn bijbaantje van verkoper in een grote mediawinkel beleeft hij weinig lol. Kortom, het leven van de lamzakkerige, maar in zijn onbeholpenheid ook aandoenlijke student staat volkomen stil.

Dat besef dringt tot hem door als hij bij zijn zus de oppas Lisa (Roos Wiltink) aantreft. Met haar zestien jaar is ze twee keer jonger dan hij, maar tien keer ambitieuzer. Ze wil op het vwo met negens slagen, omdat ze dan in Oxford kan studeren. Als ze Thijs vraagt hoe het met zijn studie zit, mompelt hij iets over zich zo breed mogelijk ontwikkelen - een verhullende formulering voor zijn gelanterfanter.

Tegenpolen
Natuurlijk bloeit er iets moois op tussen de tegenpolen, maar 'Aanmodderfakker', naar een scenario van Anne Barnhoorn, is geen voorspelbare romcom. De film, die drie Gouden Kalveren won (film, scenario en Gijs Naber voor beste acteur) is een dwarse en eigenzinnige tragikomedie.

Ten Horn zoekt het niet in (quasi) realisme, maar jaagt de film bewust over the top, met een vaak hilarisch en absurdistisch effect. Het verbaast niet dat hij afstudeerde als animator, want het vormvaste 'Aanmodderfakker' staat dichter bij strips en cartoons dan bij Nederlands polderrealisme. Zoals het een tragikomedie betaamt, schuurt het onder de grappen en grollen.

Thijs is een slachtoffer van de verwende ik-kan-niet-kiezen-generatie en Lisa een representant van de opgejaagde prestatiebeursgeneratie, maar misschien gaat deze film vooral over familie. Wie het sleurhuwelijk van Thijs' ouders en het doodgebloede huwelijk van zijn zus ziet, begrijpt iets beter dat volwassen worden voor deze eeuwige student een schrikbeeld is.

Nederland heeft er in elk geval een volwassen filmmaker bij: met 'Aanmodderfakker' bewijst Ten Horn zich na zijn veelbelovende debuut 'De ontmaagding van Eva van End' als iemand die wel weet wat hij wil. En, belangrijker: dat ook kan maken.

Lees vandaag (5-11) in Het Parool een interview met hoofdrolspeler Gijs Naber en regisseur Michiel ten Horn: 'Niet volwassen willen worden'

Aanmodderfakker

Ons oordeel: ★★★★☆
Bioscoop: Filmhallen, Ketelhuis, De Munt, Studio K
Regie: Michiel ten Horn
Met: Gijs Naber, Roos Wiltink
Vlnr: winnaar Beste Acteur Gijs Naber voor zijn rol in 'Aanmodderfakker', Beste Actrice Abbey Hoes voor haar rol in 'Nena' en Beste Film 'Aanmodderfakker' Iris Otten. Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden