Plus

Dwaal door een wereld van woorden in VR-installatie in Eye

In Laurie Andersons VR-installatie Chalkroom dwaal je als een geest door een wereld van woorden. Ongehinderd door de zwaartekracht.

Met een VR-bril op en twee controllers kun je navigeren door acht verschillende kamers. Beeld EYE

Na Carne y Arena heeft Eye met Chalkroom opnieuw een prijswinnende VR-installatie naar Amsterdam gehaald. Het verschil kan bijna niet groter zijn.

In eendrachtige samenwerking met zijn vaste cameraman Emmanuel Lubezki creëerde Alejandro Iñárritu, de Mexicaanse regisseur van films als Babel, Birdman en The Revenant, met Carne y Arena (Virtually Present, Physically Invisible) een zintuiglijke, hyperrealistische ervaring, waarin je je Mexicaan tussen de Mexicanen waant.

Met een VR-bril en een koptelefoon op waan je je bij het krieken van de dag in de woestijn, aan de Amerikaans-Mexicaanse grens, waar zwaarbewapende mannen commando's schreeuwen, en er opeens een machinegeweer op jou wordt gericht.

Gewichtloos rondzweven
Dan Chalkroom. De Amerikaanse (performance)kunstenaar en musicus Laurie Anderson, onder meer bekend van de hit O Superman (1981) en het fijne egodocument Heart of a Dog (2015), kiest niet voor realisme, maar ontwierp een volslagen eigen, abstracte wereld, waarin gewichtloos rondzweven het belangrijkste doel lijkt.

Bij Carne y Arena liep je blootsvoets door een enorme zandbak; bij Chalkroom neem je plaats op een krukje, met een VR-bril en een koptelefoon op je hoofd en een controller in beide handen. Met die controllers kun je navigeren door acht interactieve 'kamers', waarin verschillende verhalen zijn verstopt.

Of anders: je dwaalt als een geest door een wereld van woorden. Ongehinderd door de zwaartekracht. Soms bots je tegen een muur, of kom je vast te zitten in een hoek. Maar dan kun je altijd nog het beginmenu oproepen en naar een andere ruimte vliegen.

Krijttekeningen
De ruimtes in het sferische Chalkroom, gemaakt in samenwerking met de Taiwanese multimediakunstenaar Hsin-Chien Huang en vorig jaar op het filmfestival van Venetië onderscheiden als beste VR-ervaring, zijn zwart. Schoolbordzwart; alle wanden en muren zitten vol priegelige krijttekeningen, -letters, -woorden, -zinnen, -lijnen en -krassen, die oplichten als je ernaar kijkt.

De reis wordt begeleid door Andersons zachte, hypnotiserende stem; ze legt uit, stelt je gerust en vertelt, onder meer over haar overleden hond Lolabelle, die ook al opdook in Heart of a Dog.

"Virtual Reality gaat vaak om schieten, het is erg gericht op het uitvoeren van taken: pak dit, doe dat. Het beeld is vaak heel helder en niet erg sterk," zei Anderson over haar allereerste VR-project. "Ik wil in mijn werk ontsnappen aan deze wereld. Ik wil loskomen van mezelf."

Het langlopende VR-programma Xtended in Eye - eerder was ook al een VR-werk van Paul Auster te zien, er staan de komende maanden ook nog projecten van Marina Abramovic en Tsai Ming-liang op de rol - laat zien dat het allebei kan; dat je in VR fantasiewerelden kunt betreden én werelden die niet van echt zijn te onderscheiden. En dat het allebei zeer de moeite waard kan zijn.

Chalkroom: t/m 10 september van 13.00 tot 22.00 uur in Eye. Kaartjes à 15 euro via eyefilm.nl. Laurie Anderson geeft donderdag 7 september een artist talk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.