Plus

Druk in de stad? De Westergasfabriek wil juist méér bezoekers

Een andere kermis, gebouwen zonder gas, het terrein aantrekkelijker maken: de nieuwe directeur van de Westergasfabriek, Liselore van der Heijden, gooit de beuk erin.

Liselore van der Heijden in de Pazzanistraat. Beeld Carly Wollaert

Liselore van der Heijden (46) loopt in het meest westelijke deel van de Westergasfabriek, en wijst om zich heen. "Je kunt wel zeggen dat het overal in Amsterdam te druk is, maar hier zou ik graag wat méér mensen zien."

Het is dat er hier sterke ondernemers zitten, zegt ze - Raïnaraï en de TonTon Club - maar eigenlijk is dit een vrij doods stukje. Ze loopt door langs de Haarlemmertrekvaart, over de Polonceaukade. Die heeft, zeker nu de kermis er niet staat, de allure van een parkeerplaats.

"Ik zou willen dat de gemeente hier wat meer werk van zou maken," zegt ze. "Nu voelt het vooral als een doorgangsgebied. Als hier riet zou worden aangelegd, of andere begroeiing, zou je minder het gevoel hebben dat je langs de straat loopt."

Gezellige ledverlichting
Want dat is het probleem: op een zonnige middag zijn het Manifestatieterrein en het Westerpark overvol, maar op de Polonceaukade is het dan uitgestorven. "Iedereen gaat daar op een kluitje zitten. Ik snap het wel, je gaat hier niet met je picknickmand heen."

Van der Heijden is sinds februari directeur van de Westergasfabriek. Ze kent het terrein goed - ze was er al vier jaar adjunct. Toen Mark de Kruijk na ruim zeven jaar vertrok, heeft ze het stokje overgenomen. Komende zondag, 8 april, viert de Westergasfabriek haar 15-jarig bestaan met een lentemarkt en een buurtpicknick.

Van der Heijdens missie: deze plek niet doorgeven zoals zij hem heeft aangetroffen.

Het terrein rond de Westergasfabriek had de ergst vervuilde grond van Nederland. Nu was op zich het nieuw leven inblazen van oude gebouwen al best duurzaam, maar die gebouwen waren natuurlijk niet gemaakt als kantoor of evenementenlocatie.

Ze wijst naar de rijksmonumenten om zich heen: het fijne metselwerk, al die kleine steentjes. Ga dat maar eens isoleren. Het is gelukt, dankzij een subsidie van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Nu is er zelfs led­verlichting die gezellig is.

Ecosexy
De Westergasfabriek huisvest al jaren huurders uit de culturele, creatieve of innovatieve hoek, maar Van der Heijden voegt er nadrukkelijk duurzaam aan toe. 13 april opent in het oude stadsdeelkantoor van Oud-West het 'ecosexy' Conscious Hotel Westerpark, zonder gasaansluiting. Onderzocht wordt of de Gashouder ook van het gas kan. Op het dak komen zonnepanelen, waarop de buurt kan inschrijven.

Ook heeft het terrein zijn eigen schillenboer. "Eén bedrijf haalt bij alle gebouwen het gft-afval op en verwerkt het. Het afval wordt omgezet in groene energie. Dat één bedrijf, Suez, alles ophaalt is heel bijzonder."

"In de Utrechtsestraat bijvoorbeeld haalt het ene bedrijf het glas, papier en restafval op voor café X, en doet een ander dat voor winkel Y. Veel verkeer dus, doordat iedereen het apart heeft geregeld, met eigen contracten. Dit is veel duurzamer."

Van der Heijdens kantoor is in de Pazzanistraat, het straatje dat langs het hoofdgebouw loopt, vernoemd naar Julius Pazzani, de eerste directeur van de Westergasfabriek. Er is meer horeca gekomen: de Wester Wijnfabriek, brouwerij Troost, de Espressofabriek. "Dat is maar goed ook. Het was hier 's avonds wel heel stil."

Ketens vind je er niet, die zijn niet onderscheidend, een Coffee Company komt hier dus niet. En van de huidige kermis wil ze ook af. Die is niet creatief of innovatief - laat staan duurzaam.

Hij heeft een functie voor de buurt, zeker, maar ze zou graag eens meedenken hoe de kermis meer zou kunnen passen bij de rest van het terrein. Iets van meer kwaliteit, wat beter past bij de identiteit. Hardop vraagt ze zich af of het programmeren van de buitenruimte iets is wat bij de gemeente hoort.

Metrohalte, graag!
Nog meer wensen? Een metrohalte zou fijn zijn. Als de ringlijn eindelijk wordt doorgetrokken tussen CS en Isolatorweg, kan de Westergas­fabriek uitgroeien tot een hub. Niet alleen voor het openbaar vervoer, ook op cultureel gebied.

Maar bovenal wil ze dat de Westergasfabriek een plek is waar mensen zich verbonden voelen, worden verrast, geïnspireerd. Dierbare herinneringen kweken.

Zoals iemand laatst zei: ik heb hier mijn vrouw ontmoet - en zoals Van der Heijden zelf had na het Holland Festival, dat had zo'n indruk gemaakt. Een plek in het geheugen van de Amsterdammer.

Cv

Geboren in 1972 in Utrecht
1991-1997: studie fiscaal recht aan de UvA
1997-2012: fiscalist bij Ernst & Young
2010-2014: gemeenteraadslid PvdA
2014-2018: adjunct-directeur Westergasfabriek
februari 2018-nu: directeur Westergasfabriek

Liselore van der Heijden woont met haar vriend en hun kinderen in West.

Oud-politicus en fiscalist
Voor Liselore van der Heijden naar de Westergasfabriek kwam, werkte ze bij accountantskantoor Ernst & Young, en zat ze voor de PvdA in de gemeenteraad. Die twee functies lieten zich lastig met elkaar combineren.

Fiscalisten zijn toch voor de rijken, werd gedacht - zo plat was het wel ja. En het reizen voor Ernst & Young brak haar op. Niet dat ze vindt dat raadswerk een fulltime functie zou moeten zijn. "Die tijdsdruk legt een zekere tucht op. Je wordt gedwongen te kijken wat echt belangrijk is."

Waar ze zich druk om kon maken: je bij een gevoelig onderwerp in de kijker spelen alsof het om jou gaat. Vermoeiend, zo'n debat over homogeweld waar elke partij apart gaat fulmineren om een punt te maken. "Terwijl we als gemeente natuurlijk allemaal tegen geweld tegen homo's zijn."

Ze werkte in twee totaal verschillende werelden. Bij Ernst & Young gold: geen bericht is goed bericht. Zo werkte het in de politiek natuurlijk niet. Ze was voorzitter van de rekeningencommissie - heel belangrijk voor je controlerende functie, maar weinig sexy.

En ze deed Economische Zaken, waar haar partijgenoot, wethouder ­Carolien Gehrels, het gezicht van was. De enige keer dat ze uitgebreid in het nieuws kwam, was met haar voorstel meer straten naar vrouwen te vernoemen.

Het werd een kleine mediastorm: burgemeester Eberhard van der Laan beloofde 'wat vaker naar vrouwen te kijken', GeenStijl maakte haar uit voor dramfeminazi. "Heel heftig was dat."

Na haar termijn, in 2014, begon ze bij de Westergasfabriek. Als adjunct moest ze veel samenwerken met ambtenaren. "Ik ben blij dat ik die wereld al van binnenuit kende. Ik kon daardoor wel wat meer geduld en begrip opbrengen."


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden