Plus

Drie akkoorden: meer heeft een lied niet nodig?

Drie akkoorden, meer heeft een lied niet nodig, vindt Jeroen van Merwijk. Armoedig, vindt Mike Boddé dat juist. In De Kleine Komedie vechten ze het uit.

Jeroen van Merwijk en Mike Boddé. Beeld Anne van Zantwijk

"Ik vind het allemaal onzin. Jeroen snapt niets van muziek. Drie akkoorden kan hij nog nét bijbenen. Maar hij kan het niet meer volgen als iets een beetje buiten zijn oevers treedt." Mike Boddé heeft zich lang stilgehouden naast de spraakwaterval Jeroen van Merwijk in een theaterkantoor op het Amsterdamse WG-terrein, maar zijn reactie is helder.

Volgens Boddé mag de muziek van een (theater)lied complex zijn, zonder dat de tekst in de knel komt. Sterker nog, het perfecte lied bestaat uit een interessante tekst ondersteund door inventieve muziek.

Van Merwijk is al zijn hele artistieke leven de ambassadeur van het drieakkoordenlied. Hij beet via mailtjes fel van zich af toen een recensent voor de zoveelste keer de teksten van de cabaretier roemde en zijn simpele muziek kraakte. Vorig seizoen botste hij bij Podium Witteman over datzelfde onderwerp met cabaretier en veelzijdig muzikant Mike Boddé.

De zaal bepaalt
Van Merwijk zag in deze battle wel een mooi theaterprogramma. Op 6 en 7 oktober staan Van Merwijk en Boddé in De Kleine Komedie tegenover elkaar, met gasten die hun visie ondersteunen in de Nacht van de Drie Akkoorden.

Uiteindelijk mag de zaal de winnaar aanwijzen. Naast Van Merwijk staan onder anderen Freek de Jonge en Peter Koelewijn. Boddé krijgt hulp van Kees Torn, voor wie de muziek niet rijk genoeg kan zijn. Volgens Boddé gebruikt Torn zelfs akkoorden die helemaal niet bestaan.

Van Merwijk: "Mijn ervaring is, dat hoe ingewikkelder je de muziek maakt, hoe minder het binnenkomt. Ik moet de liedjes van sommige collega's vijf keer horen voordat ik snap waarover ze het hebben. Dat komt door de muziek die alle kanten opgaat."

"Een lied is tekst en muziek, maar waarom zou je tekst gebruiken als het toch niet begrepen wordt. Mijn lied Apartheid (es ien skone zaak) is om te lachen als je de muziek simpel houdt en de tekst zing-zegt, zoals ik het doe."

"Karin Bloemen heeft er een hit van gemaakt, maar de pointe van het lied, dat er nergens zoveel apartheid wordt bedreven als in Nederland, is helemaal verloren gegaan omdat de muziek complex is gemaakt. Bij de première zat iedereen helemaal te zwijmelen, maar luisterde niet meer naar de tekst."

Sfeer van het lied
"Ik ben met dat lied doorgebroken bij recensenten omdat die thuis nog een keer de tekst lazen en besefte hoe intelligent die is. Ik doe ook mijn best op de muziek, maar voor mij bepalen de toonsoort en het tempo de sfeer van het lied."

"Als je een nare, gemene tekst hebt en je maakt er een licht Zuid-Amerikaans deuntje van, komt de tekst beter uit, en dat kan gewoon met drie akkoorden. Ik hou ontzettend van Bob Dylan. Bij hem zit de muziek de tekst nooit in de weg."

Boddé: "Als ik die liedjes hoor, en dat geldt ook voor de sterke teksten van Neil Young en Lou Reed, denk ik vaak: waarom moet die muziek zo armoedig zijn? Dan haak ik af. Bijna alle liedjes van Bram Vermeulen zijn voor mij een voorbeeld van: prima idee, aardige aanzet tot de muziek, maar laat nou een behoorlijke componist het afmaken. Ik slik al jaren antihistamine om van de galbulten af te komen die ik krijg als ik naar zijn drieakkoordenmuziek luister."

Van Merwijk: 'Je moet het publiek het idee geven dat zij ook kunnen wat jij doet. Ik hoor veel te vaak bombast en gedoe. Ik kijk naar Theo Maassen, en die staat gewoon anderhalf uur te lullen en je denkt: dat kan ik ook. Dat geeft mij rust."

"Meestal zijn muzikanten die het ingewikkeld maken nog humorloos ook. Dan is het vlek op vlek. Ik hou niet van artiesten die mij wel eens even laten zien hoe knap zij op hun instrument zijn. Ik ben het helemaal eens met Cruijff die zei: Als ik een goochelaar wil zien, ga ik wel naar het circus."

Boddé: "Laatste hoorde ik het Wilhelmus op een of ander toernooi in een ver land. Daar hadden ze het teruggebracht tot drie akkoorden. Het was niet om te hachelen. Al die prachtige harmonische uithoekjes waren om zeep geholpen. Please, niet drie akkoorden bij het Wilhelmus."

Nacht van de drie akkoorden, vrijdag 6/10 en zaterdag 7/10 in De Kleine Komedie.

Hits in drie akkoorden

Vijf Nederlandstalige drieakkoordenhits
Kom Van Dat Dak Af - Peter Koelewijn (1959)
Rijst Met Kouseband - Max Woiski jr. (1963)
Wilde Boerndochtere (Hé schoon wijveke) - Ivan Heylen (1973)
Big City - Tol Hansse (1977)
Toppertje - Guillermo & Tropical Danny (2006)

Vijf Engelstalige drieakkoordenhits
Rock Around the Clock - Bill Haley & His Comets (1955)
Mr Tambourine Man - Bob Dylan (1965)
The Ballad of John & Yoko - The Beatles (1969)
Get In On - T. Rex (1971)
Glory Days - Bruce Springsteen (1984)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden