Plus

Dorine Mignot (1944-2018): vurig pleitbezorger van videokunst

Ruim drie decennia lang werkte Dorine Mignot als conservator bij het Stedelijk. In de collectie van het museum klinkt haar stem met name terug in de vertoning van videokunst en performances.

Dorine Mignot in 1992. Beeld Martijn van Nieuwehuyzen

Hoe had de collectie van het Stedelijk Museum eruitgezien zonder de inbreng van Dorine Mignot? 32 jaar was Mignot er conservator, van 1974 tot en met 2006. Ze was vurig pleitbezorger van de videokunst en performances, toentertijd nog nauwelijks geaccepteerde kunstvormen in grote musea.

"Het is haar persoonlijke verdienste geweest dat het Stedelijk iets met deze kunst ging doen. Ze liep voor de troepen uit," zegt collega-conservator Martijn van Nieuwenhuyzen.

Consequent organiseerde Mignot tentoonstellingen die in het teken stonden van de performance- en videokunst, zoals in 1979 de grote tentoonstelling Nam June Paik - muziek, fluxus, video.

Voor die expositie werd het werk TV Buddha van Paik aangekocht, een Boeddhabeeld dat via een installatie met videocamera voor zijn eigen beeltenis mediteert. TV Buddha behoort nu tot de iconische werken van het Stedelijk.

In de jaren tachtig maakte Mignot twee belangrijke thematentoonstellingen: Het Lumineuze Beeld en The Arts for Television.

Stabiele factor
Voor de laatste werkte ze samen met kunstenaar Gerard Hadders. Hadders noemt Mignot een 'rustpunt in het Stedelijk'. "Ze heeft ik weet niet hoeveel directeuren meegemaakt, maar zij was altijd een stabiele factor."

In de jaren negentig werd de noodzaak tot emancipatie van de videokunst kleiner; de vorm was gemeengoed geworden in musea. Mignot stortte zich op andere vormen, altijd op zoek naar het nieuwe in de kunst.

Ze maakte met toenmalig echtgenoot en Stedelijkdirecteur Wim Beeren tentoonstellingen met Jeff Koons en Sigmar Polke. Ze werd actief in de ondermingsraad, waar ze haar visie verkondigde: het Stedelijk moest een plek zijn voor iedere Amsterdammer.

Cirkel was rond
Voor jongere collega's werd Mignot een vraagbaak die de hele ontwikkeling in de kunstwereld vanaf de jaren zeventig had meegemaakt en zelfs een beetje had vormgegeven - toch in elk geval in het Stedelijk.

In 2005 maakte Mignot haar laatste tentoonstelling voor het Stedelijk: Vito Hannibal Acconci Studio - Word / Action / Architecture. De cirkel was rond, al in 1978 had ze met Acconci een tentoonstelling gemaakt.

Haar leven draaide om de kunst, zegt Mignots echtgenoot Stijn Albregts. Te voet ging ze 's ochtends naar het Stedelijk, waar ze door alle zalen liep. "Dat was haar wereld."

Mignot is na een lang ziekbed op 73-jarige leeftijd overleden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.